23 Ιουνίου 2015

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΦΥ

ΚΡΙΤΙΚΗ ΤΟΠΟΘΕΤΗΣΗ ΣΤΟ ΣΧΕΔΙΟ ΤΗΣ ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΤΟΥ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΦΥ. Η προσεκτική μελέτη του σχεδίου της επιτροπής για την ΠΦΥ , αναδεικνύει την σαφή πρόθεση της επιτροπής για ριζοσπαστικές τομές στο σύστημα ΠΦΥ της χώρας μας. Διακρίνεται από μια ειλικρινή και φιλότιμη πρόθεση να βάλλει το στίγμα μιας αριστερής κυβέρνησης στον προνομιακό για εμάς χώρο της υγείας, Ιδιαίτερα της ΠΦΥ με τις δομές της οποίας έρχονται καθημερινά σε επαφή, για διάφορες αιτίες, εκατοντάδες χιλιάδων συνάνθρωποί μας. Από την άλλη όμως , διακρίνεται από πολλές μεθοδολογικές αδυναμίες και παραλήψεις, οι οποίες υπονομεύουν τις προθέσεις των εμπνευστών του και θέτουν εν αμφιβόλλω την αποτελεσματικότητά του. Τις αναφέρω επιγραμματικά: 1. Δεν παίρνει υπ’ όψιν του στο βαθμό που θα έπρεπε τις ιδιαίτερες οικονομικές και δημοσιονομικές συνθήκες που αντιμετωπίζει η χώρα. Οι οποίες , με η χωρίς συμφωνία, προβλέπεται ότι θα παραμείνουν τέτοιες για μακρύ χρόνο. 2. Προσπαθεί να «χωρέσει» σε μια δομή την ολιστική αντιμετώπιση του ανθρώπου, την πρωτοβάθμια περίθαλψη, την πρόληψη και την αντιμετώπιση του περιπατητικού χρόνιου αρρώστου. Η προσπάθεια αντιστοίχησης του σχεδίου με την πραγματικότητα μάλλον καταδεικνύει το δύσκολο αν όχι μάταιο της προσπάθειας. 3. Αγνοεί το σύστημα ΠΦΥ που υπήρχε μέχρι την κατεδάφισή του από τα μνημόνια το οποίο μάλιστα αποκαλεί ως μη σύστημα. Θα πρέπει όμως να παρθεί υπ’ όψιν η παρατήρηση πως μετά την κατεδάφιση του ΕΟΠΥΥ η επισκεψιμότητα στα ΤΕΠ και τα ΕΙ των νοσοκομείων αυξήθηκε κατά 30-40 %. Ανάλογη αύξηση είχαν και οι εισαγωγές οδηγώντας πολλά τμήματα νοσοκομείων στα πρόθυρα της κατάρρευσης. Αν η αιτία δεν είναι το κλείσιμο , ουσιαστικά, του ΕΟΠΥΥ θα πρέπει να βρούμε μια άλλη, πειστική, ερμηνεία του φαινομένου. Ακόμη, δεν λαμβάνει υπ’ όψιν την κατάσταση που έχει διαμορφωθεί με τις επανειλημμένες δικαστικές αποφάσεις που έχουν εκδοθεί ήδη καθώς και αυτές που αναμένονται. Η αίσθηση της επιτροπής ότι ο μνημονιακός νόμος έχει δημιουργήσει ένα «καθαρό» καθεστώς δεν ισχύει λόγω πολλαπλών δικαστικών αποφάσεων. 4. Οι προτάσεις της επιτροπής διακρίνονται από έναν , σχεδόν εμμονικό, προσανατολισμό προς τον Γενικό Ιατρό (ΓΙ). Είναι χαρακτηριστικό το απόσπασμα που προτείνει παραπομπή από τον ΓΙ της ΜοΦΥΓ στον ΓΙ της ΜΑΠΦΥ. Παραβλέποντας το γεγονός ότι , για ιστορικούς λόγους, ζούμε σε μια χώρα με πολλούς ειδικευμένους γιατρούς και πολύ λίγους ΓΙ. Να παραβλέψουμε ακόμη και το γεγονός ότι ο Ελληνικός πληθυσμός έχει μάθει να απευθύνεται στον ειδικευμένο γιατρό και όχι στον ΓΙ. Δεν μπορούμε να παραβλέψουμε και το ότι σήμερα η διεθνής τάση είναι οι χρόνιες παθήσεις , οι οποίες γίνονται όλο και περισσότερες , πρέπει να αντιμετωπίζονται από τον ειδικευμένο και όχι τον ΓΙ όπως προτείνεται. Γιατί έτσι κερδίζουμε και σε ποιότητα ζωής για τον ασθενή και σε πόρους για το σύστημα υγείας. Εδώ τα συμπεράσματα που βγαίνουν θα ήταν πιο ασφαλή αν η επιτροπή είχε φροντίσει να αξιοποιήσει τα δεδομένα της ΗΔΙΚΑ. Θα ξέραμε έτσι με αξιοπιστία τι περιστατικά απευθύνονται στην ΠΦΥ , πως αντιμετωπίζονται, τι πόροι δαπανώνται σε εξετάσεις υψηλής τεχνολογίας , από ποιές ειδικότητες κλπ. 5. Για να ανταπεξέλθει η επιτροπή στην έλλειψη ικανού αριθμού ΓΙ συγχέει την ειδικότητα του ΓΙ με αυτήν του Παθολόγου, παραβλέποντας ότι πρόκειται για τελείως διαφορετικές ειδικότητες. Επιπλέον αφοπλίζει τον ΓΙ ζαπό τις ειδικές δεξιότητες στις οποίες έχει εκπαιδευτεί όπως το να ράβει, να τοποθετεί έναν γύψο κλπ. Αυτό τον κάνει κατάλληλο για να υπηρετήσει π.χ. στην Αλόννησο η στη Δυτ. Φραγκίστα της Ευρυτανίας, αλλά τον καθιστά μάλλον περιττό στα Πατήσια η την Καλαμαριά. 6. Από τη στιγμή που καταργεί το θεσμό του αγροτικού γιατρού η πρόταση γίνεται αυτόματα κατάλληλη μόνο για τα αστικά κέντρα. Εκτός αν τον αγροτικό γιατρό τον αντικαταστήσει με γενικούς γιατρούς. Η παραδοχή αυτή συνεπάγεται αυτόματα και σημαντική αύξηση στον αριθμό γιατρών που θα υπηρετούν στα Π.Ι. της υπαίθρου. Διαφορετικά πρέπει να δεχτούμε ότι 2-3 ΓΙ θα καλύπτουν περιοχές με δεκάδες χωριών.
7. Η διασύνδεση των ΜοΦΥΓ και ΜΑΠΦΥ με τα νοσοκομεία μένει σε νεφελώδες επίπεδο και μάλλον παραβλέπει την πολυπλοκότητα του προβλήματος. Εκτός της αυτονόητης ανάγκης πολλές ειδικότητες ( χειρουργοί, γαστρεντερολόγοι, καρδιολόγοι, επεμβατικοί ακτινολόγοι κλπ) να ασκούν μέρος της ειδικότητάς τους στο νοσοκομείο υπάρχουν πλείστες άλλες πλευρές. Ενδεικτικά αναφέρονται οι εφημερίες και η διαχείριση του επείγοντος περιστατικού, η αλλαγή στην κατανομή και εκπαίδευση των ειδικευομένων, ο τρόπος διασύνδεσης νοσοκομείου με μονάδες ΠΦΥ (ορίζεται ότι αυτές θα ανήκουν στις ΔΥΠΕ ) κλπ. 8. Αγνοεί πλήρως τον ιδιωτικό τομέα της υγείας και δεν καθορίζει τον τύπο σχέσεων με αυτόν. Παρ όλο που σε κάποιο σημείο της αναφέρει για μορφές συνεργασίας η ασάφεια μάλλον αφήνει ανοικτές τις πόρτες για τα μεγάλα οργανωμένα συμφέροντα σε βάρος των μικρών και διάσπαρτων παρόχων υπηρεσιών υγείας. 9. Στην ουσία εξαντλεί το σύνολο των προβλεπόμενων προσλήψεων για το δημόσιο αφού απαιτεί τουλάχιστον 17000 προσλήψεις μόνο για τις ΜοΦΥΓ. Παρ’ όλο που σημειώνει ότι θα αξιοποιήσει το ιατρικό δυναμικό που παραμένει στο ΠΕΔΥ με σχέσεις ΠΑΑ, προφανώς επειδή δεν το ερεύνησε ξεχνάει δυο παραμέτρους. Α) Οι Παθολόγοι και ΓΙ που έμειναν στο ΠΕΔΥ κυριολεκτικά μετριούνται στα δάκτυλα και Β) στα ΠΕΔΥ παραμένουν περίπου 1100 γιατροί μη ΠΑΑ με δικαστικές αποφάσεις. Και ακόμη εκκρεμούν πολλές προσφυγές. Με αυτούς τι θα κάνει; Θα αγνοήσει τις αποφάσεις η θα αφήσει τα δικαστήρια να λύνουν ένα πρόβλημα το οποίο απαιτεί πολιτική λύση; 10. Το σχέδιο προβλέπει 2 γιατρούς ανά 5000 κατοίκους στις ΜοΦΥΓ. Αυτοί οι γιατροί αλήθεια τι θα κάνουν στο 7ωρο της καθημερινής εργασίας τους; Θα καλύπτουν τις 12 ώρες λειτουργίας του ιατρείου γειτονιάς; Θα επισκέπτονται μη περιπατητικούς ασθενείς στο σπίτι; Θα κάνουν ενημέρωση υγείας σε σχολεία και μαζικούς χώρους; Πολύ φοβόμαστε ότι τελικά θα έχουμε δύο συνταγογράφους και μόνο επιφορτισμένους με μια προσδοκία πολύ ευρύτερη αυτού που πραγματικά μπορούν να κάνουν.
11. Με την σχεδόν πλήρη αλληλοεπικάλυψη των καθηκόντων της μαίας και της νοσηλεύτριας με αυτά του γιατρού, επιχειρείται να περάσει από την «πίσω πόρτα» μια σημαντική αλλαγή στα επαγγελματικά δικαιώματα. Αυτό συνιστά λαθροχειρία, θέλουμε να πιστεύουμε από αβλεψία, η οποία πρέπει να αποσυρθεί. Αν πιστεύουμε ότι κάτι τέτοιο είναι σωστό, να το κάνουμε φανερά, συζητώντας με όλους τους ενδιαφερόμενους και όχι σαν κλέφτες στο σκοτάδι. Από την άλλη το σχέδιο περιέχει και αρκετές καινοτομίες οι οποίες πρέπει κατά τη γνώμη μας να δοκιμαστούν στην πράξη. Έτσι θα μπορέσουμε να ξεχωρίσουμε το περιττό από το αναγκαίο, την υπερβολή από το μέτρο κλπ. Μια σώφρων επιλογή θα ήταν η πιλοτική εφαρμογή της πρότασης , μετά την οριστικοποίησή της, σε τρείς αντιπροσωπευτικές περιοχές της χώρας . Δηλαδή μια αστική, μια ημιαστική και μια κερματισμένη ορεινή η νησιωτική περιοχή. Από αυτή την πιλοτική δοκιμή νομίζω ότι θα μπορέσουμε να βγάλουμε όλα τα αναγκαία συμπεράσματα. Μένει το ερώτημα τι θα γίνει μέχρι τότε στις εκτός πιλοτικού προγράμματος περιοχές της χώρας. Εμείς επαναφέρουμε την πρόσφατη πρόταση της οργάνωσής μας την οποία και επισυνάπτουμε. Πιστεύουμε ότι αυτή απαντάει στα άμεσα ερωτήματα και παράλληλα αφήνει ανοιχτό το πεδίο για οποιεσδήποτε μελλοντικές μεταρυθμίσεις. ΚΑΛΑΡΑΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΡΔΙΟΛΟΓΟΣ