2 Νοεμβρίου 2016

Διακηρυξη Αγωνιστικου Μετώπου Γιατρών για την ΠΦΥ

Συνάδελφοι, Η σημερινή κατάσταση στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, μετά από σειρά ετών στα οποία δέχεται σοβαρά πλήγματα ως συνέπεια της ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής και τις έως τώρα μνημονιακές συνέπειες αυτής , είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Οι προσπάθειες διάλυσής της που ξεκίνησαν με τον νόμο Γεωργιάδη, Ν. 4238/2014 είχαν ως τώρα τα εξής τραγικά για την Ελληνική κοινωνία αποτελέσματα: • την απόλυση 3000 γιατρών, • το κλείσιμο του 40% των Μονάδων Υγείας, • την ερήμωση –κυρίως στην Περιφέρεια- μεγάλων κρατικών ιδιόκτητων Μονάδων, • το κλείσιμο ή την υπολειτουργία Εργαστηρίων, • την έλλειψη γιατρών βασικών ειδικοτήτων και • τη συμφόρηση των Εξωτερικών Ιατρείων των Νοσοκομείων. Όλα μαζί οδήγησαν στην υπολειτουργία όλων των απομενουσών Μονάδων Υγείας. Μεθοδευμένα, το μεγαλύτερο μέρος των επισκέψεων των ασφαλισμένων κατευθύνονται εκτός των Δημόσιων Δομών. Οι εξετάσεις, στη συντριπτική τους πλειοψηφία εκτελούνται σε συμβεβλημένα ιδιωτικά εργαστήρια, κυρίως στα λεγόμενα «σούπερ μάρκετ υγείας». Παράλληλα, η όποια λειτουργία των Μονάδων Υγείας βασίζεται είτε σε γιατρούς Π.Α.Α. χωρίς οι εργασιακές σχέσεις αυτών να έχουν εξομοιωθεί με αυτές των νοσοκομειακών ιατρών του Ε.Σ.Υ., είτε σε μεγάλο μέρος σε γιατρούς που υπηρετούν με δικαστικές αποφάσεις, καθώς επίσης και σε επικουρικούς γιατρούς με απαράδεκτες συμβάσεις και αμοιβές.
Σε αυτό το τοπίο στη δημόσια Π.Φ.Υ. οι ασφαλισμένοι βιώνουν απαράδεκτες συνθήκες υποβάθμισης της παρεχόμενης φροντίδας με αυξανομένη την οικονομική τους συμμετοχή. Η μετατροπή του ΕΟΠΥΥ σε αγοραστή Υπηρεσιών Υγείας είχε δραματικές συνέπειες. Γράφαμε στο προεκλογικό μας φυλλάδιο τον Οκτώβρη του 2013 ότι αυτή η μετατροπή “θα σημάνει και το τέλος της εργασιακής μας σχέσης στο σύστημα, αφού όλα θα παρέχονται από τον μεγαλοϊδιωτικό τομέα”. Τώρα φαίνεται πόσο προφητικά ήταν αυτά τα λόγια. Οι μεγάλες μονάδες Ιδιωτικής Υγείας όλο και πληθύνονται. Με μάλλον προνομιακή θέση αφού χαίρουν της απόλυτης υποστήριξης και προστασίας από την Τρόικα. Η απαράδεκτη αυτή κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά την ψήφιση του καταστροφικού ν. 4238/2014 δυστυχώς διαιωνίζεται και επιδεινώνεται από τη στάση του Υπουργείου Υγείας. Τα προβλήματα των εν λειτουργία Μονάδων Υγείας, παρά τις επίπονες προσπάθειες του ιατρικού, νοσηλευτικού και εργαστηριακού προσωπικού αυξάνονται (κενά λόγω συνταξιοδοτήσεων, ελλιπέστατος εξοπλισμός, προβλήματα προμηθειών, κινητικότητα, διευρυμένο ωράριο κ.ά.). Η διατήρηση εν ισχύ του νόμου αυτού, παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις για κατάργησή του, η αθέτηση των υποσχέσεων για επαναπρόσληψη των απολυμένων γιατρών, η ελλιπής χρηματοδότηση, ο προβληματικός συντονισμός και οργάνωση οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση του συστήματος της ΠΦΥ.
Οι σχεδιασμοί για ένα νέο σύστημα ΠΦΥ, βασιζόμενο σε γενικούς γιατρούς, χωρίς γιατρούς ειδικοτήτων και με τουλάχιστον αμφιλεγόμενη χρηματοδότηση (ΕΣΠΑ;), το μόνο σίγουρο είναι ότι θα χειροτερεύσουν την ήδη τραγική κατάσταση. Στα Πολυϊατρεία υπήρχαν και υπάρχουν ακόμα πολλοί ειδικευμένοι γιατροί με υψηλού επιπέδου ικανότητα και εμπειρία. Επίσης η Xώρα μας διαθέτει πληθώρα ειδικευμένων γιατρων, οι οποίοι δυστυχώς τα τελευταία χρονια αναγκάζονται να μεταναστεύσουν σε πολλές χώρες της ΕΕ. Μάλιστα ειδικά στην Μεγ.Βρεττανια δίνουν ανάσα ζωής στο αποτυχημένο σύστημα ,με τους γενικούς γιατρούς. Η παροχή υψηλού επιπέδου Πρωτοβάθμιας Φροντίδας και Περίθαλψης προϋποθέτει την παρουσία σε αυτό ειδικευμένων γιατρών. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση η δικαίωση των αιτημάτων του συνδικαλιστικού κινήματος αποτελεί τη λύση του αδιέξοδου και αποτελεί μονόδρομο προς την ανόρθωση του υπό κατάρρευση συστήματος πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Το Αγωνιστικό Μέτωπο με συνέπεια, χωρίς συμβιβασμούς, μακριά από μικροπολιτικές σκοπιμότητες πρωτοστάτησε στις διεκδικήσεις των γιατρών, προσφέροντας καθοριστική συμβολή τόσο στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις και στις αίθουσες των δικαστηρίων όσο και στη διοίκηση του Συλλόγου ΣΕΥΠ – ΕΟΠΥΥ – ΠΕΔΥ. Είμαστε εναντίον της συρρίκνωσης των Δημόσιων Δομών του Συστήματος, είμαστε υπέρ των ποιοτικών Δημόσιων Δομών, λειτουργικά ενταγμένων στις ανάγκες της κοινωνίας. Συνεχίζουμε τις μάχες για την ΠΦΥ με συμμάχους την τοπική αυτοδιοίκηση, τους συλλόγους εργαζομένων, τους συλλόγους και τις ομοσπονδίες εργαζομένων στην ΠΦΥ, και φυσικά την ελληνική κοινωνία.
ΖΗΤΑΜΕ: 1. Την επαρκή και ορθολογική χρηματοδότηση της ΠΦΥ με κύριο κορμό τις Δημόσιες Δομές. 2. Την άμεση επαναπρόσληψη των απολυμένων συναδέλφων, όπως προεκλογικά είχε δεσμευτεί ο σημερινός Υπουργός Υγείας. 3. Την πλήρη εξομοίωση των συναδέλφων ΠΑΑ με τους ιατρούς του ΕΣΥ. 4. Την ένταξη σε προσωποπαγείς θέσεις μη αποκλειστικής απασχόλησης για όσους γιατρούς εργάζονται με δικαστικές αποφάσεις, για όσους απολυμένους επιστρέψουν και για όσους έχουν ενταχτεί σε θέσεις ΠΑΑ μετά τον εκβιασμό που υπέστησαν από τον απαράδεκτο, επαχθή και καταστροφικό για τη Δημόσια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας νόμο Γεωργιάδη. 5. Τη μετατροπή των συμβάσεων των επικουρικών συναδέλφων σε αόριστου χρόνου με πλήρη εξομοίωση των αποδοχών τους με αυτές των συναδέλφων ΠΑΑ - ΕΣΥ.Να μην απολυθεί κανείς συνάδελφος επικουρικός γιατρός και να ανανεωθούν οι συμβάσεις τους που λήγουν. 6. Να δοθεί δυνατότητα επανόδου των συναδέλφων που υπηρετούσαν με συμβάσεις έργου επί πολλά έτη στο ΙΚΑ και ΕΟΠΥΥ. 7. Να κριθούν όσοι συνάδελφοι υπηρετούν σήμερα και να πληρωθούν άμεσα οι συνάδελφοι που έχουν επανέλθει με δικαστικές αποφάσεις, όπου αυτό καθυστερεί. 8. Η επέκταση της λειτουργίας των Μονάδων Υγείας να γίνει μόνο εφόσον υπάρχει ο απαιτούμενος αριθμός γιατρών για ασφαλή και επαρκή λειτουργία και όχι με την εξόντωση των σημερινών υπηρετούντων.
9. Να αποσυρθεί η απαράδεκτη παράγραφος 4β του άρθρ. 28 του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου, η οποία αντίκειται στο άρθρ. 20 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα έννομης προστασίας σε κάθε Έλληνα πολίτη. 10. Οι γιατροί χωρίς ειδικότητα να ενταχθούν ισότιμα στο μισθολόγιο – βαθμολόγιο με τους υπόλοιπους γιατρούς του ΠΕΔΥ. 11. Άμεση αναστολή της κινητικότητα, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των γιατρών. 12. Την πλήρη επαναλειτουργία των υπολειτουργούντων σήμερα εργαστηρίων, οδοντοτεχνικών εργαστηρίων και φυσιοθεραπευτικών τμημάτων. 13. Τη μεταστέγαση των ιατρείων σε δημόσια κτίρια και όπου αυτό δεν είναι εφικτό να γίνει μεγάλη μείωση των απαράδεκτα υψηλών μισθωμάτων ή ανεύρεση άλλων με λογικά τιμήματα. 14. Τη συνεννόηση και συνεργασία των ΥΠΕ και του Υπουργείου με τους ιατρούς για προβλήματα που αφορούν στη βελτίωση της παρεχόμενης περίθαλψης. Για παράδειγμα αναφέρουμε την αλλαγή της χρονικής διάρκειας των ραντεβού και την επαναφορά του δωρεάν συστήματος τηλεφωνικών ραντεβού. 15. Τέλος ζητάμε την συνεργασία με τα θεσμοθετημένα όργανα των γιατρών για την εκπόνηση και σχεδιασμού ενός συστήματος ΠΦΥ, το οποίο θα βασίζεται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της χώρας μας και θα έχει σαν στόχο την παροχή υψηλού επιπέδου πρωτοβάθμιας φροντίδας και περίθαλψης στον λαό μας.
Αυτά και άλλα έχουμε να συζητήσουμε και να ζυμώσουμε στους μαχητές συναδέλφους που μας συμπαραστέκονται σε επιστημονικούς ,κοινωνικούς και επαγγελματικούς αγώνες στη συνάντηση 3/11/2016 για τους εργαζόμενους στα ΠΕΔΥ+ ΚΥ ΠΦΥ στην αίθουσα ΗΡΙΔΑΝΟΣ 8μμ Πλαταιών 32 Κεραμεικός ενόψει των εκλογών ΣΕΥΠ-ΕΟΠΥΥ-ΠΕΔΥ στις 27-28/11/2016. Εγγραφές στον αειθαλή μας σύλλογο μέχρι 11/11/2016. Υπάρχουν αρκετοί συνάδελφοι που «παροικούν» στην διασπαστική υπηρεσία των ψευτοδιακρίσεων εργασιακής σχέσης δίπλα μας, ευκαιρία τα πεπραγμένα 2 ετών για ξεκαθάρισμα των παρεξηγήσεων. Εν τη ενώσει η ισχύς. Υπενθυμίζω και τις εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια (ΙΔΑΧ και μόνιμοι) στην 1η ΥΠΕ στις 10/12 και στην 2η ΥΠΕ στις 19/12 «κατά πληροφορίες….» Η Διοίκηση (σαν απρόσωπο υπαλληλικό κατεστημένο κάποιας παλιάς ευνοιοκρατίας) έχει καθημερινά να επιδείξει στους εργαζόμενους ένα γραφειοκρατικό (ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΌ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΌ) και νοσηρό παρελκυστικό προσωπείο που οι επικεφαλείς της αδυνατούν αβοήθητοι να είναι αποτελεσματικοί , ταχείς και ακριβοδίκαιοι. ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑΤΡΩΝ. 1-11-2016 http://agonmetopodoctors.blogspot.gr/ https://www.facebook.com/agonistikometopoiatron http://sysika.blogspot.gr/

30 Οκτωβρίου 2016

Ατονα έλκη της Ευρώπης.

Άτονα έλκη Γεωργάτος Σπύρος Δημοσίευση:στην ΑΥΓΗ 26 Οκτωβρίου 2016 Winifred Knights, The Deluge, 1920 Εν έτει 1995 ο Άγγελος Ελεφάντης είχε πει το εξής: «Με το υπερκράτος Ευρώπη, μια ιστορική διαδικασία ενοποίησης που ανήκει στη μακρά διάρκεια πάει να συμπτυχθεί μέσα στη βραχύτατη διάρκεια, με μοιραία συνέπεια τα πολλά πτώματα που μένουν πίσω. Ανάμεσά τους η ευρωπαϊκή γλωσσική και πολιτισμική πολυφωνία, οι ιδιαιτερότητες, ο πραγματικός πλούτος των εθνών». Είκοσι χρόνια μετά, η οξυδερκής αυτή διαπίστωση επιβεβαιώνεται από τα πράγματα και αποκτά νέο βάθος και περιεχόμενο.
Οι τυπικοί και οι «άτυποι» θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης έχουν περιθωριοποιήσει το Ευρωκοινοβούλιο, έχουν διαβρώσει εντελώς το ευρωπαϊκό κανονιστικό σύστημα και έχουν εγκαταστήσει μια εικονική πραγματικότητα, με τη δική της παρλάνς, αξιακό σύστημα και πολιτικό τροπισμό. Ολοένα και περισσότερο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα ποικιλώνυμα συμβούλια και «χώροι» που την περιβάλλουν επικαλούνται την αξιοκρατία (ελλείψει καλύτερου όρου για τον νομιμοποιημένο παραγοντισμό), την υγιή επιχειρηματικότητα (με ολίγη διανοητική πειρατεία, συναλλαγή κάτω απ’ το τραπέζι και προστατευτισμό) και την αλληλεγγύη (μέσω Μνημονίων και τειχών που ορθώνονται μπροστά στους πρόσφυγες). Παράλληλα, η ευρωπαϊκή πολιτική τάξη έχει διαλυθεί μέσω παράδοξων κυβερνητικών συνασπισμών που δημιουργούν τη βάση για την πλήρη ομογενοποίηση του πολιτικού φάσματος. Εντός αυτού του φάσματος, που τείνει να γίνει ομοιογενές, οι χριστιανοδημοκράτες δεν διστάζουν να φλερτάρουν ανοιχτά με την εθνολαϊκιστική ατζέντα της Άκρας Δεξιάς όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, ενώ οι σοσιαλιστές και τα κόμματα του Κέντρου εγκολπώνονται νεοφιλελεύθερες θέσεις και εγκαταλείπουν την παραδοσιακή γραμμή τους.
Το εντυπωσιακό -και μη αναμενόμενο- ενώπιον αυτής της ιστορικής συγκυρίας είναι ωστόσο ότι οι ευρωπαϊκές κοινωνίες δεν κινητοποιούνται για να αλλάξουν την κατάσταση και παραμένουν παγιδευμένες στα δόκανα της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Αυτή η ιδιότυπη «αναισθησία» προκύπτει εν μέρει από το νεοφιλελεύθερο σοκ στο οποίο έχουν υποβληθεί οι ευρωπαϊκοί λαοί, τόσο στον Νότο όσο και στον Βορρά. Όμως, δεν είναι κυρίως ούτε μόνο αυτό. Είναι επίσης η προϊούσα (παρα)φθορά των κοινοτικών θεσμών, που αναλύεται με τη σειρά της σε επιμέρους παραφθορές και εκφυλιστικά φαινόμενα σε εθνικό επίπεδο: Δείτε την ολομέλεια και τις Επιτροπές της Βουλής και προσέξτε τις εκφραστικές αστοχίες, τη χαλαρότητα και την ανακρίβεια στους συλλογισμούς, την έλλειψη ειρμού, την κραυγαλέα -αλλά εντελώς νομιμοποιημένη πλέον- αναντιστοιχία λόγων και έργων. Όλα αυτά που συμβαίνουν στο εποικοδόμημα υποδηλώνουν ένα ανησυχητικό φαινόμενο πολύ σχετικό με το μεταπολιτευτικό «περίπου» στην Ελλάδα και την κουλτούρα τού «δήθεν» που επικράτησε σε ολόκληρη την Ευρώπη με την άνοδο του νεοφιλελευθερισμού: Όλα ψευδώνυμα και όλα λάθος, με τους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας να φθίνουν και τον κίνδυνο μιας νέας μορφής ολοκληρωτισμού προ των θυρών.
Στην κλινική καθημερινότητα συναντά κανείς γλαφυρές περιγραφές, αλλά και όρους που ενίοτε προκαλούν τρόμο ακόμα και στο άκουσμά τους. Παραδείγματος χάρη: αίσθημα αφανισμού και επικειμένου θανάτου, μαζική αιμορραγία, χαίνοντα τραύματα. Μαζί μ’ αυτά τα ανατριχιαστικά, υπάρχει όμως κι ένας πιο κρυπτικός όρος που συνήθως δεν γίνεται αντιληπτός από το μη ειδικό κοινό: Τα λεγόμενα “άτονα έλκη”. Τα έλκη αυτά είναι πληγές που, παρά τη δυσμορφία και τη δυσοσμία τους, πονούν ελάχιστα ή και καθόλου. Αυτό συμβαίνει γιατί μαζί με τις άλλες βλάβες έχουν επίσης καταστραφεί και οι νευρικές απολήξεις που «καταλαβαίνουν» τον πόνο.
Πρωταρχικό καθήκον της Αριστεράς είναι να μην καταλήξουν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες σε μια παρόμοια κατάσταση, με άτονα έλκη και βαθιά τραύματα που αδυνατούν όμως να αντιληφθούν, επειδή δεν υπάρχουν πια οι κατάλληλοι πολιτικοί αισθητήρες. Γιατί, αν συνεχίσουμε στη ρότα που ακολουθούμε τώρα, αν δεν εμβολιάσουμε τα δημόσια πράγματα με νέα υποδείγματα δημοκρατικών πρακτικών και πολιτικής ηθικής, αν δεν ουσιαστικοποιήσουμε τον πολιτικό διάλογο πέρα από τα συνήθη επικοινωνιακά και τα κουτοπόνηρα, αν δεν ελέγξουμε επί της ουσίας την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις πρακτικές που ακολουθεί, είναι περισσότερο από σίγουρο ότι η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία θα καταρρεύσει. Κι αυτό, δυστυχώς, δεν είναι πλέον πολύ μακριά...

4 Οκτωβρίου 2016

Να είμαστε όλοι με τον υπουργό Παιδείας

Να είμαστε όλοι με τον υπουργό Παιδείας! Γεωργακόπουλος Τάκης Δημοσίευση:ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ 30 Σεπτεμβρίου 2016 19:00 Εμείς, ως σύντροφοι του Νίκου Φίλη, μέλη του ΣΥΡΙΖΑ και υποστηρικτές της κυβέρνησης, οφείλουμε να εκφράζουμε δημόσια τη συμπαράστασή μας στον υπουργό Παιδείας για την προσπάθειά του να εφαρμόσει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και να αναμορφώσει τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών ΔΕΝ ξέρω αν έπρεπε να επινοήσουμε τον Νίκο Φίλη ως υπουργό της κυβέρνησης... ΞΕΡΩ ότι σήμερα έχουμε υπουργό Παιδείας τον Νίκο Φίλη που βάλλεται από όλες τις συντηρητικές πλευρές, επειδή εφαρμόζει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ στην Παιδεία και, ως θεσμικός υπεύθυνος διαμόρφωσης του περιεχομένου του μαθήματος των Θρησκευτικών, σχεδιάζει την αναμόρφωση της διδασκαλίας του μαθήματος. Πού είναι το τραγικό της υπόθεσης;
Στο ότι ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης θεσμοθετεί το αυτονόητο, τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών ως θρησκειολογικό μάθημα και όχι ως ομολογιακό, δηλαδή ως μάθημα κατήχησης, από τη στιγμή που στην Ελλάδα έχομε συνταγματικά θεσμοθετημένη ανεξιθρησκία. Ειλικρινά δεν μπορεί να γίνει αποδεκτή η επιμονή της Εκκλησίας να επιβάλει στο κράτος και στο αρμόδιο υπουργείο την άποψή της ή μάλλον τη... συνήθειά της να παρεμβαίνει σε ζητήματα του κράτους, και στην προκειμένη περίπτωση της εκπαίδευσης. Πρόκειται μάλλον για... χούι που έχει κληρονομηθεί από την εποχή του Βυζαντίου και, μετά τόσους αιώνες, δεν λέει να εξαλειφθεί. Όποιος πρόσεξε τις διατυπώσεις του Νίκου Φίλη γι’ αυτό το θέμα, θα διαπίστωσε πως ήσαν πάρα πολύ προσεκτικές και ουσιαστικές, καταδεικνύοντας ότι στην πραγματικότητα ο θρησκευτικός ρόλος της Εκκλησίας δεν θίγεται αλλά, αντίθετα, αναβαθμίζεται, αφού τώρα θα μπορεί απερίσπαστη να αφιερωθεί στο έργο της κατήχησης, της θρησκευτικής λατρείας, της ενίσχυσης της πίστης των ορθοδόξων.
Συνεπώς, ο Νίκος Φίλης, είτε έχει παρεξηγηθεί είτε βάλλεται σκόπιμα στο πλαίσιο μιας ανούσιας και άγονης πολιτικής αντιπαράθεσης... Χωρίς να θίγει σε τίποτα τη χριστιανική θρησκεία, με την αναμόρφωση του μαθήματος των Θρησκευτικών, ο υπουργός Παιδείας Νίκος Φίλης προσφέρει στις νέες γενιές την ευκαιρία να στεριώσουν την πίστη τους μέσα από κριτική στάση και τη συγκριτική αξιολόγηση των θρησκειών που θα διδάσκονται - αυτό είναι και η πεμπτουσία της Παιδείας, όπως άλλωστε την αντιλαμβάνεται η Ριζοσπαστική Αριστερά. Κι αυτό που ενοχλεί περισσότερο είναι το γεγονός ότι με τη διακυβέρνηση του ΣΥΡΙΖΑ διασαλεύεται το αστικό σύστημα που είχε μάθει να αυθαιρετεί σε βάρος της κοινωνίας. Κάποιοι μητροπολίτες, δυστυχώς, επιμένουν να πολιτικολογούν και εντός του θρησκευτικού χώρου υπερτονίζοντας τον δικό τους παρεμβατικό ρόλο στα πολιτικά-κρατικά ζητήματα. Ξεχνάνε τη ρήση ''ου δύνασαι δυσίν κυρίοις δουλεύειν...''. Κι από την άλλη, χρησιμοποιούν φρασεολογία σε βάρος του υπουργού Παιδείας που δεν συνάδει με το ιερατικό τους σχήμα και το θρησκευτικό τους λειτούργημα. Αυτό θα έλεγα πως αποτελεί άκρατη υποκρισία! Ουαί υμίν, Γραμματείς και Φαρισαίοι υποκριταί!
Οι ιεράρχες που επιτίθενται στον υπουργό Παιδείας Νίκο Φίλη σκόπιμα αποσιωπούν την παραίνεση του Ιησού τού από Ναζαρέτ, ''απόδοτε ουν τα του Καίσαρος των Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ''. Εμείς ωστόσο, ως σύντροφοι του Νίκου Φίλη, μέλη του ΣΥΡΙΖΑ και υποστηρικτές της κυβέρνησης, οφείλουμε να εκφράζουμε δημόσια τη συμπαράστασή μας στον υπουργό Παιδείας για την προσπάθειά του να εφαρμόσει το πρόγραμμα του ΣΥΡΙΖΑ και να αναμορφώσει τη διδασκαλία του μαθήματος των Θρησκευτικών. Άλλωστε, κατά τον Κάλβο ''...θέλει αρετήν και τόλμη η Ελευθερία''. Μην το λησμονάμε... Τάκης Γεωργακόπουλος, γιατρός, αντιπρόεδρος ΕΟΠΥΥ