11-12-19 η ηγεσια του ΠΙΣ με ημεριδα στο Ζαππειο βαζει πλατες στη ΝΔ να διαλυσει το Εθνικο Συστημα Υγείας.

ΜΕΤΩΠΟ ΠΙΣ Δεκέμβριος 2019

Σχετικά με την Ημερίδα για τις ΣΔΙΤ Αδιαφορώντας προκλητικά στη θύελλα προβλημάτων που ταλανίζουν τους γιατρούς, το σύστημα υγείας και την ελληνική κοινωνία, η μειοψηφική ηγεσία του ΠΙΣ επέλεξε ν΄ ασχοληθεί μ΄ ένα πρόβλημα που απασχολεί αποκλειστικά την κυβέρνηση της ΝΔ, διοργανώνοντας ημερίδα για τη σύμπραξη του δημόσιου με τους ιδιώτες και για να ακριβολογούμε τη σύμπραξη δημοσίου με τα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα. Η κατάρτιση του προγράμματος της Ημερίδας έγινε εν κρυπτώ, χωρίς να ζητηθεί η άποψη των άλλων παρατάξεων που συμμετέχουν και συγκροτούν το Διοικητικό Συμβούλιο του ΠΙΣ και χωρίς να δοθεί δυνατότητα να εκφέρουν άποψη μέσω ομιλιών, προφανώς για να μη διαταράξουν το κλίμα ευφορίας και πλασματικής συναίνεσης στο εγχείρημα που σχεδίασε η ΝΔ και αναλαμβάνει να διεκπεραιώσει ο ΠΙΣ ως κομματικός της βραχίονας. Ως αναμενόμενο, η πρωτοβουλία του ΠΙΣ να λειτουργήσει ως κυβερνητικό αντηχείο, έχει προκαλέσει σφοδρές αντιδράσεις, προερχόμενες από την Ομοσπονδία των Νοσοκομειακών Γιατρών (ΟΕΝΓΕ), την Ένωση Νοσοκομειακών Γιατρών Αθήνας-Πειραιά (ΕΙΝΑΠ) και δεκάδες Σωματεία Νοσοκομείων, τα οποία διοργανώνουν συγκέντρωση στο χώρο του Ζαππείου, αντιδρώντας στον ευτελισμό του ΠΙΣ και κυρίως στην απόπειρα να ιδιωτικοποιηθούν τα δημόσια Νοσοκομεία, όταν η χώρα μας διαθέτει ένα από τα πιο ιδιωτικοποιημένα συστήματα υγείας.

 Είναι πλέον τεκμηριωμένο πως το μοντέλο των ΣΔΙΤ στην υγεία έχει αποτύχει στην συντριπτική πλειοψηφία των περιπτώσεων που εφαρμόστηκε και σε χώρες διαφορετικών δομών, οικονομικού επιπέδου, συστημάτων υγείας και εφαρμογών πολιτικής υγείας. Η διεθνής εμπειρία δείχνει ότι οι ΣΔΙΤ στην υγεία ενέχουν υψηλό κίνδυνο και είναι δαπανηρές και ως εκ τούτου θα πρέπει να αποφεύγονται, αποτελώντας εν δυνάμει απειλή για το σύνολο του συστήματος υγείας. Αντίθετα, θα πρέπει να αντληθεί εμπειρία από τις βέλτιστες πρακτικές χωρών όπου παρατηρείται σημαντική πρόοδος προς τη καθολική υγειονομική κάλυψη, οι οποίες βασίζονται σε μεγάλο βαθμό στη δημόσια χρηματοδότηση και παροχή υπηρεσιών υγείας. Ως εκ τούτου θα πρέπει να δίνεται σαφής προτεραιότητα στη χαμηλότερου κόστους δημόσια χρηματοδότηση υποδομών και υπηρεσιών. Συνοπτικά, οι σοβαρές αντιρρήσεις σχετικά με τις ΣΔΙΤ, συνολικά αλλά και ειδικότερα στον τομέα της υγείας, εστιάζονται στα εξής: 1. Η εκ της φύσεως των ΣΔΙΤ εμπορευματοποίηση της φροντίδας υγείας 2. Ενώ η ευθύνη της παροχής των υπηρεσιών παραμένει στο κράτος, η παροχή της υπηρεσίας και ο έλεγχός της μεταβιβάζεται στον ιδιωτικό τομέα 3. Τα στοιχεία σχετικά με τα οφέλη των ΣΔΙΤ είναι ανεπαρκή 4. Τα κέρδη για τον ιδιωτικό τομέα ξεπερνούν τις «φυσιολογικές» αποδόσεις επί του κεφαλαίου, προσεγγίζοντας το 40-70% σε κάποιες περιπτώσεις

5. Η δυσκολία παρακολούθησης και ελέγχου εκ μέρους του κράτους και η δυσχέρεια στη συλλογή αξιόπιστων δεδομένων προς αυτή την κατεύθυνση 6. Το μεγαλύτερο μέρος των εξοικονομήσεων οι οποίες επιτυγχάνονται μέσω των ΣΔΙΤ συνδέεται με τη στελέχωση και το μισθολογικό κόστος. Είναι πρόδηλο ότι οι όροι εργασίας είναι χειρότεροι στον ιδιωτικό τομέα, με μικρότερη εργασιακή ασφάλεια, μικρότερους μισθούς και περισσότερες ώρες απασχόλησης 7. Οι ΣΔΙΤ παρέχουν οικονομικό κίνητρο για την επιλογή του είδους παροχής φροντίδας υγείας, αλλά και συνακόλουθα περιστατικών ασθενών 8. Μεγάλο μέρος της δαπάνης για τη φροντίδα του ασθενούς συνεχίζει να καλύπτεται από το κράτος (π.χ. φάρμακο) 9. Ο αντίκτυπος σε πολιτικό επίπεδο δε θα πρέπει να αγνοείται, εφόσον το κράτος δεν έχει το περιθώριο αποτυχίας και σε τέτοιες περιπτώσεις υποχρεώνεται να καλύπτει το επιπρόσθετο κόστος 10. Η ιδιωτική χρηματοδότηση και οι ΣΔΙΤ επικεντρώνονται σε κερδοφόρα έργα και όχι με βάση τις ανάγκες του πληθυσμού 11. Δίνεται προτεραιότητα σε έργα ανάλογα με τη καταλληλόλητα τους για ΣΔΙΤ, και όχι με βάση τη σημαντικότητά τους στην επίτευξη των κοινωνικών οικονομικών στόχων της δημόσιας πολιτικής

12. Διαβρώνεται η έννοια της λογοδοσίας, εφόσον τίθενται σημαντικά εμπόδια στη συμμετοχή κρίσιμων εμπλεκομένων μερών (π.χ. ασθενείς και εργαζόμενοι) 13. Η διεθνής προώθηση των ΣΔΙΤ υπονομεύει τη δημοκρατία σε τοπικό επίπεδο και μπορεί να ενισχύσει τις διεφθαρμένες ελίτ Τα μέλη στο Διοικητικό Συμβούλιο του ΠΙΣ Βαρνάβας Δημήτρης Ψαλτάκος Μιχάλης

τα ΠΑΝΩ ΜΑΣ και τα ΚΑΤΩ ΜΑΣ

Στο ζενίθ μιας επιστημονικής καριέρας, ταγμένοι στο δημόσιο τομέα στα χαρακώματα της πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας ξέρουμε πια αρκετά γύρω από την πολιτική κατάσταση που επηρεάζει την ζωή μας επαγγελματικά και κοινωνικά. Από τη δεκαετία του 70 έχουμε δει 29 ηγεσίες Υπουργείου Υγείας (οι 12 συνάδελφοι) να διαχειρίζονται γραφειοκρατία και ευνοιοκρατία, να σχεδιάζουν ερήμην ημών και η κοινωνία πολύ λίγο να ωφελείται από τα νομοθετήματά τους. Πανεπιστημιακοί και σύμβουλοι, εσχατολογούντες μετακλητοί και αδρανούντες διοικητικοί κατάφεραν ελάχιστες τομές στην ιστορία του ΕΣΥ. Ημιτελές νοσοκομειοκεντρικο σύστημα με χίλιες δυο αγκυλώσεις το 1985 συμπληρώθηκε μόλις το 2017 στην ΠΦΥ με ένα σύστημα γειτονιάς με φοβερές ελλείψεις προσωπικού και φυσικά αναντιστοιχία με τις κοινωνικές ανάγκες. Στην οικονομική κρίση οι προτάσεις του ΟΟΣΑ φάνταζαν έτσι κάτι να τρέχει. Κουρασμένα κτίρια, αρκετή ανανέωση εξοπλισμού μόνο στις μεγάλες πόλεις και φυσικά αδικημένο και εξασθενημένο σε δυνάμεις και κύρος προσωπικό. Είναι φανερό στο πέρασμα της ιστορίας ότι τα πετυχημένα και αυτοανανεούμενα συστήματα υγείας θέλουν κοινωνική υποστήριξη και όχι απαξία και ιδιωτικές δαπάνες στο φόρτε τους. Εμείς σαν παράταξη κοντά στο προηγούμενο κυβερνητικό σχηματισμό οφείλαμε και προειδοποιήσαμε ώστε να υπάρχουν οι κατά το δυνατόν διορθωτικές κινήσεις. Δεν ακούστηκε το συνδικαλιστικό κίνημα και όλη αυτή η δίνη προβλημάτων δημιουργεί απογοήτευση και απαξία. Από την άλλη το επίμαχο πρόβλημα της ασφάλισης και σύνταξης των γιατρών του ΙΚΑ δόθηκε η ευκαιρία να ικανοποιηθεί για πρώτη φορά σε 2.000 εξ ημών. Η επισφαλής σχέση εργασίας (πρέπει να αλλάξει) των συναδέλφων επικούρων μας θυμίζει τη χρόνια ταλαιπωρία τη δική μας, σαν ανασφάλιστοι τότε γιατροί του ΙΚΑ. Ηλιούπολη, Αιγάλεω, Μενίδι Ίλιον και Ν. Μάκρη πάσχουν από βασικές ειδικότητες.

Οι επιλογή του ιδιωτικού τομέα για κάποιους φαντάζει απόλυση για κάποιους φαντάζει εκβιασμός και αθέτηση υποσχέσεων. Η ουσία είναι ότι ο ρόλος και η προσφορά του γιατρού γειτονίας συνεχώς απαξιώνεται σε μια ασθενική οικονομικά κοινωνία . Υποβαθμίζεται ο ρόλος των Κέντρων Υγείας σε αστικό ιστό και ύπαιθρο, αργήσανε να στελεχωθούν τα αγροτικά και η κάλυψη του ανάγλυφου σε νησιά και βουνά της Πατρίδας μας. Οικονομική κρίση, οι δεξιοί κλείνανε νοσοκομεία, εμείς τα ξανανοίξαμε. Τα νοσοκομεία χρεωμένα επι δεξιάς αρκετά αναταγμένα μετά. Σίγουρα ο απολογισμός αν συνυπολογίσουμε ΜΕΘ, ΕΚΑΒ, Φάρμακο κλπ ήταν θετικός αλλά μακριά από τις προσδοκίες της κοινωνίας. Επαγγελματίες συνδικαλιστές σε αυτή τη πολυπλοκότητα βρήκαν την ευκαιρία του εύκολου συντεχνιασμού και της αδιαλλαξίας. Όταν προσπαθείς να είσαι το στόμα και το αυτί αυτών που σε τιμούν με την ψήφο τους σε εκλεγμένες θέσεις δεν ξέρω πόσο ροπή είναι να γίνεσαι άκαμπτος και αδιάλλακτος, χωρίς να υπολογίζεις την χειρότερη των εκδοχών . Να επανέλθει το κράτος των ολίγων ,να διαιρέσει τις δυνάμεις που προασπίζουν κοινωνικά δικαιώματα και να ξαναζήσουμε χρόνια αυξημένης νοσηρότητας και θνητότητας όπως τα χρόνια της οικονομικής χρεοκοπίας 2010-2016. Ας αντικρύσουμε όλοι τις πικρές αλήθειες κατάματα για να μπορούμε να διορθώσουμε αντί να καταστρέφουμε. Το αντί από μόνο του, είναι ο Δούρειος Ίππος των δυνάμεων της συντήρησης που ήδη κυβερνούν και δείχνουν δείγματα γραφής. Διονύσης Λαμπαδάριος Χειρουργός Διευθυντής ΕΣΥ

Περι "ραδιενέργειας" στο Νοσοκομειο Παίδων "Αγια Σοφία"

ΠΕΡΙ «ΡΑΔΙΕΝΕΡΓΕΙΑΣ» ΣΤΟ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟ ΠΑΙΔΩΝ «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ» Στο Νοσοκομείο Παίδων «Αγία Σοφία», στήθηκε το Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής, και λειτουργεί εδώ και ένα χρόνο σε πλήρη ανάπτυξη με ραδιοϊσοτοπικές εξετάσεις παιδιών, τόσο για την κλασική Πυρηνική Ιατρική (SPECT/CT), αλλά και PET/CT για παρακολούθηση λεμφωμάτων και άλλων κακοηθειών της παιδικής ηλικίας. Προ 15νθημέρου περίπου εφαρμόσθηκε για πρώτη φορά η θεραπεία με Ι131 IMBG, σε ανθεκτικό νευροβλάστωμα, με ενθαρρυντικά αποτελέσματα για τη μικρή μας ασθενή. Σημειωτέον ότι η θεραπεία με το ραδιενεργό Ι131, δεν γίνεται πουθενά αλλού στην Ελλάδα, τα παιδιά φεύγουν έξω σε χώρες της Ευρώπης ή της Αμερικής και το κόστος αυτής της είναι 20.000 €, ενώ στην Ελλάδα το κόστος είναι 800 € με ΦΠΑ. Πανηγυρίσαμε όλοι στο νοσοκομείο και όλοι σταθήκαμε δίπλα στην ασθενή, να αντιμετωπίσουμε τις επιπλοκές , που η χορήγηση του ραδιοφαρμάκου επιφέρει, με αυταπάρνηση και ζήλο μέχρι να περάσουν τα δύο πρώτα 24ωρα. Όταν το παιδί βγήκε να πάει στο ιδιαίτερο δωμάτιο της ογκολογικής μονάδας, άρχισαν οι ενοχλήσεις από το Σωματείο, μέσω των νοσηλευτών, ότι αίφνης χτυπήθηκαν από τη ραδιενέργεια «τον αόρατο κίνδυνο», σε βαθμό που συγκαλούν έκτακτη Γενική Συνέλευση Σωματείου, στην οποία παρευρισκόμαστε με την υπεύθυνη ακτινοφυσικό, για να ενημερώσουμε με ομιλίες και διαφάνειες περί της ραδιενέργειας, η οποία ασήμαντα αγγίζει το νοσηλευτικό προσωπικό (πλην των εργαζόμενων στο Τμήμα Πυρηνικής Ιατρικής), ή τα εργαστήρια, στα οποία στέλνονται οι εργαστηριακές αιματολογικές εξετάσεις για την πορεία της ασθενούς.

Κατά την διάρκεια των ομιλιών μας διακοπτόμεθα συνεχώς από νοσηλεύτρια της ΜΕΘ, η οποία εξέφραζε τη δυσαρέσκειά της γιατί δεν την ικανοποιούσαν οι ομιλίες μας και είχε συνεχώς την εμμονή, ότι εκείνη, η οποία δεν άγγιξε το παιδί, θα πρέπει να δοσιμετρηθεί και να ανήκει στην κατηγορία των επαγγελματικά εργαζόμενων στον χώρο της ακτινοβολίας και να λάβει αυτά που από το νόμο δικαιούται. Στη συνέχεια μετά την αποχώρησή μας, και αφού ακούσαμε από τους συναδέλφους πολύ θετικά σχόλια, ιατρούς και άλλο προσωπικό, δεν σταματήσαμε όλο αυτό το διάστημα να κάνουμε μετρήσεις στο δωμάτιο της μικρής στα βιοχημικά δείγματα, στα απόβλητα της τροφής κ.ά. Αφού δεν καλύφθηκαν, φαίνεται, από την παρουσίασή μας, εζήτησαν ενημέρωση και από την ΕΕΑΕ (Ελληνική Επιτροπή Ατομικής Ενέργειας), η οποία θα παραστεί εντός των προσεχών ημερών. Επειδή θεωρούμε ότι όλες αυτές οι κινήσεις δημιουργούν πανικό στους εργαζόμενους, πιστεύουμε ακράδαντα ότι το Σωματείο δέχθηκε πιέσεις από προσωπικό του νοσοκομείου (ιατρούς, τεχνολόγους) που έχουν πρόσβαση και στον ιδιωτικό τομέα, είτε ως δεύτερη εργασία, είτε με τη μορφή «μπαξίσι». Θεωρούμε ότι η στάση του Σωματείου διώχνει τα παιδιά και τους γονείς από το δημόσιο τομέα και τους αναγκάζει να βάλουν το χέρι βαθειά στη τσέπη, καταφεύγοντας στον ιδιωτικό τομέα. Ας σκεφτεί λίγο λογικά το σωματείο, που καθοδηγείται από την ΠΟΕΔΗΝ, ότι με τέτοιες πρακτικές σκάβουν το λάκκο τους για να χωθούν οι ίδιοι μέσα. Οι θεραπείες και οι εξετάσεις μας θα γίνονται κανονικά, το προσωπικό μας είναι εξειδικευμένο και οι μικροί ασθενείς μας έχουν άρτια επιστημονική και ανθρώπινη προσέγγιση, μέσα στο δημόσιο σύστημα υγείας, δωρεάν και ίση και ποιοτική πρόσβαση για όλα τα παιδιά, ανεξαρτήτως κοινωνικών στρωμάτων, εθνικότητας και βαρύτητας νόσου.

Η υγεία δεν είναι εμπόρευμα. Η υγεία είναι δικαίωμα. Που αυτό το αγαθό με μόχθο το κατακτούμε και ήδη έχουμε κάνει πολλά βήματα προς την απόλυτη κατάκτησή του. ΣΤΥΨΑΝΕΛΛΗ ΑΙΚΑΤΕΡΙΝΗ Δ/ΝΤΡΙΑ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΠΥΡΗΝΙΚΉΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ ΝΟΣΟΚΟΜΕΙΟΥ ΠΑΙΔΩΝ «ΑΓΙΑ ΣΟΦΙΑ»

Οι πολιτικές των μνημονίων εκτός από τις περιοριστικές δημοσιονομικές παραμέτρους, έχουν και μια άλλη παράμετρο, προσπαθούν να σπάσουν τις πολιτικές συμμαχίες που έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ και την αριστερά στην κυβέρνηση και το κάνουν με μαεστρία

ΣΥΝΕΝΤΕΥΞΗ ΓΙΑΝΝΗ ΜΠΑΣΚΟΖΟΥ, ΓΓΔΥ, ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΠΟΧΗ, 23/4/17 Η αξιολόγηση είναι ανοιχτή και οι συζητήσεις περιστρέφονται κυρίως γύρω από τα πλεονάσματα, τα μέτρα και τα αντίμετρα κτλ. Να δούμε λίγο την αξιολόγηση σε σχέση με την υγεία και πώς την επηρεάζει; Αυτό που θα ήθελα να πω αρχικά είναι ότι κατά τη δική μου εκτίμηση η αξιολόγηση δεν έχει τελειώσει, διότι αυτά που θεωρώ εξαιρετικά σημαντικά ζητήματα, και επηρεάζουν και το χώρο της υγείας και του κοινωνικού κράτους, είναι το ύψος των πρωτογενών πλεονασμάτων που θα απαιτηθούν από τη χώρα μας τα επόμενα χρόνια και οι ρυθμίσεις για το χρέος. Όσο το χρέος χρησιμοποιείται σαν μηχανισμός επιβολής λιτότητας και επιτροπείας, η χώρα μας δεν μπορεί να ξεφύγει από το φαύλο κύκλο που βρίσκεται σήμερα. Άρα έχει τεράστια σημασία η σκληρή διαπραγμάτευση που κάνει η κυβέρνηση, όπως και το να πετύχουμε αυτά που έχουμε δηλώσει ότι επιδιώκουμε. Δεν είμαι ούτε αισιόδοξος, ούτε απαισιόδοξος, αξίζει τον κόπο αυτή η μάχη να δοθεί μέχρι τέλους, η κυβέρνηση οφείλει να ολοκληρώσει τη θητεία της, για το καλό του κόσμου αλλά και της υγείας. Όσον αφορά το δεύτερο, να δώσω ένα συγκεκριμένο παράδειγμα: αν σου επιβάλλουν άπιαστα κατά τη γνώμη μου πλεονάσματα για τα επόμενα πολλά χρόνια, 3,5%, από πού θα μπορέσεις να χρηματοδοτήσεις τις μεταρρυθμίσεις που θέλεις στο πρωτοβάθμιο σύστημα υγείας, στις πολιτικές δημόσιας υγείας, στην ενίσχυση των νοσοκομείων κτλ; Θα είναι μια θηλιά που δεν θα σου επιτρέπει να ασκήσεις την πολιτική που επιδιώκεις. Άρα το βασικό διακύβευμα της διαπραγμάτευσης κατά τη γνώμη μου είναι να βγεις από αυτόν το φαύλο κύκλο και να δοθεί δημοσιονομικός χώρος για το κοινωνικό κράτος, για την υγεία, την παιδεία κοκ. Το ένα πρόβλημα που αντιμετωπίζετε στο υπουργείο υγείας είναι η χρηματοδότηση, φαίνεται όμως να υπάρχει και οργανωτικό πρόβλημα που προϋπήρχε. Πώς επηρεάζει το καθένα και σε ποια κλίμακα; Έχουμε να λύσουμε μια δύσκολη εξίσωση σε περιοριστικές πολιτικές δημοσιονομικής λιτότητας, όπου προσπαθούμε από τη μια να δώσουμε προτεραιότητα σε πολιτικές «κοινωνικού μισθού», δηλαδή υγεία και πρόνοια, και από την άλλη να είμαστε αποτελεσματικοί. Το σχέδιο μας περιλαμβάνει διασφάλιση καθολικής πρόσβασης στο δημόσιο σύστημα υγείας, διαφανή αποτελεσματική διακυβέρνηση με πάταξη διαφθοράς και κακοδιαχείρισης και επαρκή βιώσιμη χρηματοδότηση. Εδώ οφείλω να ομολογήσω, εκτός από το γεγονός ότι δεν ήμασταν γεννημένοι κυβερνητικοί, υπάρχει και το πρόβλημα του τρόπου λειτουργίας των δημόσιων υπηρεσιών και του μηχανισμού του υπουργείου. Υπάρχουν πολλά προβλήματα που αρκετές φορές μας δημιουργούν την εντύπωση ότι εμποδίζουν να κάνουμε ακόμα και αυτά που μπορούν να γίνουν εντός του παρόντος πλαισίου. Αλλαγές, δηλαδή, συγκεκριμένες που θα βελτίωναν την κατάσταση σε ένα θέμα, να πληρωθούν ας πούμε έγκαιρα κάποιοι κλάδοι εργαζομένων, που κολλάνε, συνήθως, στην πεπατημένη, στο γνωστό τρόπο λειτουργίας του δημοσίου και του υπουργείου που ποτέ δεν βιάζεται και όλα όσα σχετίζονται με το καλό των εργαζόμενων και των ασθενών πάντα «είναι δύσκολα» και αργούν. Εμείς είπαμε από την αρχή ότι δεν θα γεμίσουμε με στρατιές συμβούλων τα υπουργεία, θα αξιοποιήσουμε τον υπάρχοντα διοικητικό μηχανισμό. Αυτή είναι μια σωστή θέση, όμως έχει δυστυχώς τα όριά της. Χρειάζεται ένας συγκεκριμένος αριθμός ανθρώπων που θα πιστεύει σε αυτό που θέλει να κάνει η κυβέρνηση, αλλά και να εμπνεύσεις το ίδιο στον υπάρχοντα μηχανισμό, αλλά δυστυχώς αυτό αποδεικνύεται δύσκολο, παρόλο που υπάρχουν υπάλληλοι που λειτουργούν μα αίσθηση καθήκοντος και αφοσίωση στην υπεράσπιση της δημόσιας υγείας.

Είναι το υπουργείο, στελεχωμένο με το απαραίτητο επιστημονικό προσωπικό, π.χ οικονομολόγοι ή κοινωνιολόγοι της υγείας κτλ; Υπάρχει ένα πρόβλημα σε αυτό τον τομέα, γιατί, πρώτον, η στελέχωση των υπουργείων όλα τα προηγούμενα χρόνια δεν γινόταν συνήθως βάσει επιστημονικών κριτηρίων και επάρκειας, και, δεύτερον, οι πολιτικές των μνημονίων, όπως και γενικά της τελευταίας δεκαετίας θα μπορούσα να πω, είχαν ως διακηρυγμένο στόχο τη μείωση του προσωπικού του δημοσίου, κάτι που το κατάφεραν, με αποτέλεσμα την ακραία υποστελέχωση. Δεν είναι ούτε η ποιοτική σύνθεση αυτή που θα έπρεπε, αλλά ούτε και η ποσοτική. Έχετε κινηθεί καθόλου προς την επίλυση αυτού του ζητήματος, με εξειδικευμένους επιστήμονες; Στο θέμα των μόνιμων προσλήψεων στο δημόσιο τομέα λίγα μπορούν να γίνουν και η αλήθεια είναι ότι προτιμάμε να ρίχνουμε το βάρος των προσλήψεων σε νοσηλευτικό και ιατρικό προσωπικό και αναγκαστικά οι διοικητικοί πάνε σε δεύτερη μοίρα. Και εδώ έρχεται σαν λύση η πρόσληψη ειδικών συνεργατών ή επιστημονικών συμβούλων, και για αυτό το λόγο είναι απαραίτητοι, είναι λάθος λαϊκισμός να λέγεται ότι μπορεί να κυβερνήσει κάποιος χωρίς αυτούς. Εμείς σαν υπουργείο συνεργαζόμαστε επίσης με όποιον μπορεί να μας δώσει επιστημονικά τεκμηριωμένη άποψη που μετά θα τη φιλτράρουμε πολιτικά για να γίνει πράξη. Οι μεροληπτικές πολιτικές μας υπέρ των αδυνάτων θέλουμε να έχουν επιστημονική τεκμηρίωση και προσπαθούμε να την πάρουμε από όπου μπορούμε. Η αλήθεια είναι πως ο επιστημονικός κόσμος στο χώρο της υγείας εχει ανταποκριθεί και τους ευχαριστούμε γι αυτό.

Στον τομέα της υγείας βρήκατε ένα σύστημα που κατέρρεε και παρά τα θετικά βήματα που έχετε κάνει, υπάρχουν ακόμα σημαντικά κενά. Σε ποια κατάσταση βρίσκεται τώρα το σύστημα; Είναι αλήθεια ότι το σύστημα υγείας το παραλάβαμε υπό κατάρρευση. Από την άλλη βέβαια, είναι εύλογη η κριτική ότι κυβερνάμε εδώ και δυο χρόνια, ποιο το έργο μας λοιπόν; Επίσης είναι αλήθεια ότι εφόσον οι στενοί όροι δημοσιονομικής λιτότητας και η επιτροπεία υπάρχουν ακόμα μας εμποδίζουν να κάνουμε όσες προσλήψεις χρειάζονται και ότι δεν μπορούμε να κάνουμε όλα αυτά που θα θέλαμε με την ταχύτητα που θα θέλαμε. Μπορούμε όμως να κάνουμε αυτά που είναι αναγκαία; Η απάντηση είναι, υπό ορισμένες προϋποθέσεις, ναι. Δηλαδή, έπρεπε να σταθεροποιήσουμε το σύστημα, κάτι που δεν ήταν καθόλου εύκολο, αλλά το πετύχαμε και αισθανόμαστε ότι συχνά υποτιμάται. Είναι απολύτως ψευδές και υποκριτικό κάποιοι να κινδυνολογούν ασύστολα και να παρουσιάζουν εικόνα διάλυσης που περιέργως την είδαν σήμερα. Ναι δεν είμαστε ικανοποιημένοι από την κατάσταση, όμως είναι καλύτερη από ότι πριν 2 χρόνια. Για να γίνει αυτό πρώτον προσπαθήσαμε να ενισχύσουμε ηθικά και πρακτικά όλους τους λειτουργούς της υγείας που δούλευαν και δουλεύουν με ανιδιοτέλεια, για να συνεχίσουν να εργάζονται με τον ίδιο τρόπο, έχοντας τη στήριξή μας. Δηλαδή, προχωρήσαμε σε προσλήψεις, ενώ τα προηγούμενα χρόνια είχαμε μόνο αποχωρήσεις και απολύσεις και αυξήσαμε τις δημόσιες δαπάνες υγείας οριακά αλλά και τις ασφαλιστικές εισφορές υγείας που αποδίδονται από τον ΕΟΠΥΥ. Αυτή τη στιγμή οι προσλήψεις είναι περισσότερες από τις αποχωρήσεις, αλλά και πάλι δεν φτάνουν και δυστυχώς δεν έχουν υποχρεωτικά τον χαρακτήρα των μόνιμων προσλήψεων που θα θέλαμε να έχουν. Διαρκούν όσο τα προγράμματα που τις χρηματοδοτούν και μετά τη λήξη τους η αγωνία μας είναι να υπάρχει η δυνατότητα να περάσουν στον εθνικό προϋπολογισμό. Αυτό θα είναι δυνατόν αν πετύχουμε στη διαπραγμάτευση και φύγει η επιτροπεία, σε όποιο βαθμό είναι δυνατό αυτό να γίνει στον κόσμο που ζούμε, και αν μπορέσουμε να καθορίσουμε τη χρηματοδότηση με βάση τις αληθινές ανάγκες του συστήματος, αφαιρώντας βεβαίως τα έξοδα κακοδιαχείρισης, διαφθοράς και κατασπατάλησης που με εμάς δεν υπάρχει καμία περίπτωση να συνεχίσουν να υπάρχουν. Από την Εξεταστική για την υγεία, ποια πρακτικά και θεσμικά οφέλη μπορούν να προκύψουν για τους πολίτες; Αυτή η πολιτική ηγεσία του υπουργείου και όλη η κυβέρνηση διαφέρει στο ότι δεν έχει κανέναν να την κρατάει από το να ελέγξει τα μεγάλα συμφέροντα, τη διαφθορά και την κακοδιαχείριση. Άρα εμείς έχουμε ειδικό λόγο να θέλουμε να αποκαλυφθούν οι ευθύνες για κατασπατάληση του δημόσιου χρήματος, οι ευθύνες για διαφθορά και οι ευθύνες για όποιες πολιτικές αποφάσεις ευνοούσαν αυτά τα φαινόμενα και όσες ποινικές ευθύνες προκύψουν. Το βασικό, όμως, ζήτημα είναι μέσα από αυτή τη διερεύνηση και πέρα από τους πρόσκαιρους εντυπωσιασμούς, να συμπεράνουμε τι πρέπει να γίνει ώστε να μην ξανασυμβούν αυτά τα φαινόμενα. Οι υπερτιμολογήσεις, οι μίζες κτλ έγιναν γιατί κάποιος μηχανισμός ή κενό το καθιστούσε δυνατό. Αυτά πρέπει να τα μάθουμε και να δημιουργήσουμε τους μηχανισμούς να μην ξαναγίνουν, αυτό θα είναι το κέρδος, πέρα από το ό,τι ο ελληνικός λαός θα καταλάβει πως ναι μεν πλήρωσε και πληρώνει για τα σπασμένα όλων των προηγούμενων κυβερνήσεων, αλλά κάποιοι σήμερα φροντίζουν για τα χρήματά του και για τη σωστή αξιοποίηση τους.

Κατά τη διαπραγμάτευση, οι δανειστές πώς στέκονται απέναντι στα ζητήματα υγείας; Δεν τολμούν να παραδεχτούν, όταν τους το θέτουμε ευθέως πολιτικά, ότι δεν θεωρούν ανάγκη να σωθεί το δημόσιο σύστημα υγείας. Επίσης δεν τολμούσαν να παραδεχτούν ότι δεν υπήρχε διαφθορά και κακοδιαχείριση, την οποία υποτίθεται ότι και οι ίδιοι ήθελαν να χτυπήσουν. Όπως εμείς θέλουμε να χτυπήσουμε τα μεγάλα συμφέροντα, τις μεγάλες πολιτικές ευθύνες, αυτοί τα χρησιμοποιούσαν ώστε να επιχειρηματολογήσουν ότι σαν χώρα σπαταλούσαμε πολλά και ότι τώρα πρέπει να γίνει μείωση δαπανών επί αδίκων και δικαίων και αυτό καταφέραμε να το αποκρούσουμε. Και εδώ θα μου επιτρέψετε να αναφερθώ και στο μεγάλο ψέμα που ακούστηκε στη Βουλή την περασμένη εβδομάδα ότι δεν έχουμε κάνει τίποτα για τον έλεγχο της δαπάνης και την ηλεκτρονική διακυβέρνηση. Αυτό είναι ένα εξόφθαλμο ψέμα. Είναι η πρώτη φορά που συνεχώς νέα θεραπευτικά και διαγνωστικά πρωτόκολλα μπαίνουν στο σύστημα της ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, δηλαδή οι γιατροί δεν είναι ανεξέλεγκτοι να γράφουν ό,τι εξετάσεις και φάρμακα θέλουν ανεξάρτητα από το αν είναι ανάγκη να γίνουν, πάντα σύμφωνα με τις πραγματικές ανάγκες των ασθενών και τους κανόνες της ορθής ιατρικής πρακτικής. Τι έχει γίνει, λοιπόν, μέχρι τώρα στον τομέα της ηλεκτρονικής διακυβέρνησης της υγείας; Το πρώτο είναι η ενίσχυση του υπάρχοντος συστήματος ηλεκτρονικής συνταγογράφησης, προσθέτουμε πρωτόκολλα, ορίζουμε κανόνες, ενισχύουμε τη δυνατότητα ελέγχου, βρίσκουμε τα αδύνατα σημεία του και σε συνεργασία με την ΗΔΙΚΑ και τον ΕΟΠΥΥ, αλλά και με τους λειτουργούς της υγείας προσπαθούμε να τα διορθώσουμε. Δεύτερον έχουμε κάνει και άλλες δύο τομές για τις οποίες είμαστε περήφανοι. Έχουμε πια τον Άτλαντα Υγείας. Θυμάστε τον λεγόμενο Χάρτη Υγείας, για τον οποίο ξοδεύτηκαν εκατομμύρια και δεν υπήρξε ποτέ. Τώρα υπάρχει όμως, από την παρούσα πολιτική ηγεσία, χωρίς κανένα πρόσθετο κόστος, με δουλειά δηλαδή της Διεύθυνσης Πληροφορικής του υπουργείου Υγείας και της αντίστοιχης του ΕΟΠΥΥ, και μπορεί ο καθένας να τον επισκεφθεί στην ιστοσελίδα του, όπου αποτυπώνεται δυναμικά η κατάσταση των υπηρεσιών υγείας στη χώρα. Ποιες υπηρεσίες υπάρχουν σε μια περιοχή, δημόσιες και ιδιωτικές, πού υπάρχουν, ποιες είναι οι ανάγκες του πληθυσμού τους και τα επιδημιολογικά της στοιχεία. Με αυτόν τον τρόπο και ο πολίτης εξυπηρετείται, γνωρίζοντας επιτέλους πού να πάει, αλλά και η διακυβέρνηση του συστήματος διευκολύνεται και η ερευνητική κοινότητα, έχοντας πρόσβαση σε επιστημονικά στοιχεία για αξιόπιστες μελέτες. Επίσης δημιουργήσαμε ένα σύστημα κεντρικής παρακολούθησης λειτουργικών και οικονομικών των μονάδων υγείας. Κάθε νοσοκομείο, δηλαδή, έχει το ηλεκτρονικό του σύστημα, στο οποίο πρέπει να περνάνε τα στοιχεία των ασθενών που το επισκέφθηκαν, πόσες μέρες νοσηλεύτηκαν, το κόστος νοσηλείας, η διάγνωση κτλ. Αυτά τα στοιχεία στην πλήρη λειτουργία του συστήματος, που παλεύουμε να γίνει πολύ γρήγορα, θα αντλούνται αυτόματα από το σύστημα επιχειρηματικής ευφυΐας του υπουργείου Υγείας, μπορώντας να ασκήσει τελικά ένα πραγματικό έλεγχο στις δαπάνες και στη διαφθορά, και για αυτό νομίζω πως θα συναντήσει και αντιστάσεις. Προσωπικά έχω εισηγηθεί στον υπουργό η αξιοποίηση αυτού του συστήματος από τα νοσοκομεία να αποτελέσει και ένα από τα κριτήρια αξιολόγησης των διοικητών τους. Να αναφέρω και σύντομα τα ηλεκτρονικά μητρώα χρόνιων νοσημάτων και ασθενειών. Στη χώρα μας μέχρι τώρα δεν υπήρχε ακριβής καταγραφή για το πόσα άτομα αφορούν, ποια είναι η πορεία τους μες στα χρόνια, το κόστος θεραπείας τους κτλ. Αυτό θα είναι δυνατό στο άμεσο μέλλον με τα ηλεκτρονικά μητρώα, αποτελώντας επανάσταση στο χώρο της υγείας. Επίσης από τον 12/16 άρχισε να λειτουργεί το σύστημα ηλεκτρονικών δωρεάν ραντεβού για την ΠΦΥ που θα επεκταθεί.

Το επόμενο διάστημα αναμένεται να δούμε, όπως έχει περιγραφεί, και τον ατομικό ηλεκτρονικό φάκελο ασθενούς και τον ηλεκτρονικό έλεγχο για τα φακελάκια. Να πούμε δυο λόγια και για αυτά; Ποιο ήταν το μεγάλο έλλειμμα που επέβαλλε να υπάρξει σύστημα πρωτοβάθμιας υγείας στη χώρα; Η ασυνέχεια στην παρακολούθηση του ασθενούς και η μη καταγραφή της παλαιότερης κατάστασης της υγείας του. Ο ηλεκτρονικός φάκελος θα δημιουργηθεί μαζί με τις νέες δομές πρωτοβάθμιας υγείας και είναι μια κίνηση που αναβαθμίζει σημαντικά την πρωτοβάθμια φροντίδα. Όσον αφορά το φακελάκι, πρέπει να πούμε πρώτα από πού πηγάζει αυτό το φαινόμενο. Είναι αυτό που λέμε κόστος σε χρόνο, υπάρχουν ασθενείς που αισθάνονται ότι διαφορετικά θα αργήσουν να απολαύσουν τις υπηρεσίες υγείας και ότι δεν θα εξυπηρετηθούν ποιοτικά και προσεχτικά. Δεν λύνεται από τη μια μέρα στην άλλη, αλλά χρειάζονται συντονισμένες κινήσεις, όπως η λίστα χειρουργείων που θεσμοθετεί τη διαφάνεια στη σειρά που πρέπει να γίνουν οι επεμβάσεις, εκτός βέβαια και αν πρόκειται για επείγοντα περιστατικά, που όμως και σε αυτή την περίπτωση θα είναι φανερό αν είναι όντως τέτοια. Επίσης η θεσμοθέτηση των γραφείων δικαιωμάτων ασθενών, αν στηριχτεί πραγματικά από τις διοικήσεις των νοσοκομείων με ικανό προσωπικό. Η λύση βέβαια είναι να υπάρξει ένα σύστημα που θα μπορεί να καλύψει πραγματικά τις ανάγκες όλων, ανεξαρτήτως εισοδήματος, και των προσφύγων και των μεταναστών, ώστε να μην υπάρχει αυτό το φαινόμενο. Και βεβαίως η επίδειξη μηδενικής ανοχής σε φαινόμενα εκμετάλλευσης του πόνου και της αδυναμίας την ώρα της ανάγκης. Πώς έχει ανταποκριθεί το υπουργείο στις ανάγκες του προσφυγικού; Βοήθησε το γεγονός ότι είχαμε ήδη μηχανισμούς φροντίδας και υγιεινής λόγω των προσφύγων της Μ. Ασίας; Έχεις δίκιο, ακόμα και η σχολή δημόσιας υγείας ιδρύθηκε τότε. Αυτή είναι μια θετική παράδοση που έχουμε στη χώρα μας. Να πούμε ότι η δημόσια υγεία αφορά όλους τους τομείς που επηρεάζουν την κατάσταση των πολιτών, το περιβάλλον, την εργασία, το στρες ,την πρόληψη μεταδιδόμενων νοσημάτων, την πρόληψη μη μεταδιδόμενων νοσημάτων όπως ο καρκίνος, τα καρδιοαγγειακά νοσήματα η ο σακχαρώδης διαβήτης, η ορθή χρήση των αντιβιοτικών και η αντιμετώπιση της μικροβιακής αντοχής. Οι πολιτικές δημόσιας υγείας είναι υποτιμημένες, δεν παράγουν άμεσα πολιτικά οφέλη, αλλά είναι ο τομέας που πιστεύουμε ότι μπορεί να υπάρξει το αριστερό αποτύπωμα. Οι πολιτικές δημόσιας υγείας δοκιμάστηκαν και από την είσοδο στη χώρα ενός εκατομμυρίου και πλέον ανθρώπων σε ελάχιστο χρονικό διάστημα. Μας κατήγγειλαν για υγειονομικές βόμβες, αμέλεια, και για πόσα άλλα. Η αλήθεια, όμως, είναι ότι η χώρα μας παρέμεινε υγειονομικά ασφαλής και ανέπτυξε ένα πρότυπο σύστημα επιδημιολογικής επιτήρησης και δεν μας ξεφεύγει τίποτα και για αυτό έχουμε την αναγνώριση της παγκόσμιας κοινότητας και του Παγκόσμιου Οργανισμού Υγείας. Και δεύτερον όταν εγκλωβίστηκαν εδώ οι 60.000-65.000 με το κλείσιμο των συνόρων, ακολουθήσαμε ένα πρότυπο σύστημα εμβολιασμών που δεν έχει ξαναγίνει πουθενά και εμβολιάσαμε όλα τα παιδιά των προσφύγων και καμαρώνουμε για αυτό. Έτσι επιτρέψαμε να ξεπεραστούν οι δικαιολογημένοι, αλλά και οι αδικαιολόγητοι και ρατσιστικού τύπου, φόβοι και πήγαν τα παιδιά στα σχολεία. Υπήρξε βάση για να γίνει αυτή η δουλειά και οι επιστημονικές κοινότητες της δημόσιας υγείας, όπως και οι ΜΚΟ, ανταποκρίθηκαν στο κάλεσμά μας. Τώρα βέβαια αρχίζουν τα δύσκολα, γιατί οι πρόσφυγες πρέπει να ενταχθούν στην κοινωνία μας και να έχουν την περίθαλψη που έχουν και όλοι οι υπόλοιποι, και για λόγους ανθρωπίνων δικαιωμάτων, αλλά και για λόγους προστασίας της δημόσιας υγείας. Πρέπει δηλαδή να έχουν πρόσβαση στις δημόσιες δομές υγείας, σε νοσοκομεία, κέντρα υγείας, πρωτοβάθμιες δομές. Και εδώ έρχεται ένα από τα πιο σημαντικά έργα της κυβέρνησης, η πρόσβαση για όλους ασφαλισμένους και ανασφάλιστους, και πρόσφυγες και μετανάστες στο δημόσιο σύστημα υγείας.

Υπάρχει πρόβλημα, όμως, για όσους πρόσφυγες δεν έχουν ΑΜΚΑ. Στην πραγματικότητα δεν αντιμετωπίζουν όντως πρόβλημα πρόσβασης, αλλά σε ό,τι αφορά τη συνταγογράφηση φαρμάκων. Την Τετάρτη είχαμε σύσκεψη με τον υπουργό Υγείας, την επόμενη εβδομάδα θα έχουμε με το υπουργείο Μεταναστευτικής Πολιτικής, ώστε να φτιάξουμε την κάρτα υγείας προσφύγων και όποιος δεν έχει ΑΜΚΑ, όπου και να πηγαίνει, θα έχει αυτή την κάρτα με ένα μοναδικό ηλεκτρονικό αριθμό που θα του εξασφαλίζει ότι χρειάζεται από τις υπηρεσίες υγείας. Θα το ξεκινήσουμε πιλοτικά με τα παιδιά, ώστε να δούμε πώς θα πάει , γιατί θέλουμε όλοι να έχουν πρόσβαση, αλλά και να αποφύγουμε τη διασπάθιση του δημόσιου χρήματος από τυχόν επιτήδειους. Το υπουργείο προχωρά τώρα και στη μεταρρύθμιση της πρωτοβάθμιας φροντίδας. Πώς θα στηθεί το καινούργιο σύστημα; Το σύστημα πρωτοβάθμιας φροντίδας υγείας έρχεται να λύσει το ζήτημα της καθολικής πρόσβασης για όλους και την εγγύτητα των δημόσιων δομών υγείας με τους πολίτες, τη συνέχεια στην περίθαλψή τους με τον ατομικό φάκελο και τον οικογενειακό γιατρό που θα έχει τη συνολική εικόνα του αρρώστου, αλλά θα κάνει και εξωστρεφείς δράσεις πρόληψης και αγωγής υγείας, στο οποίο είμαστε πολύ πίσω σαν χώρα. Θα σταματήσει το σύστημα να είναι ιατροκεντρικό, με αυτό δεν εννοούμε ότι θα υποτιμήσουμε τη δράση των γιατρών, αλλά δεν είναι μόνο αυτοί οι επιστήμονες που πρέπει να παρέχουν υπηρεσίες για την υγεία, η πρόληψη και η αγωγή υγείας γίνεται και από άλλους, όπως ψυχολόγοι, επισκέπτες υγείας, μαίες, νοσηλευτές, κοινωνικοί λειτουργοί κτλ. Όλοι μαζί και με τους γιατρούς πρέπει να αποτελέσουν την ομάδα της πρωτοβάθμιας υγείας. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι θα στερήσουμε από τους πολίτες τη δυνατότητα να πηγαίνουν στον εξειδικευμένο γιατρό, ούτε ότι θα πάμε σε ένα σύστημα προ 40 χρόνων, αυτό είναι μια κριτική που μας ασκείται και μια αγωνία δικιά μου ομολογώ. Χαίρομαι που μπόρεσα να πείσω ότι θα υπάρχει η τοπική μονάδα υγείας, αλλά σαν δεύτερη βαθμίδα του συστήματος πρωτοβάθμιας θα είναι τα κέντρα υγείας και τα ΠΕΔΥ, που θα επαναστελεχωθούν με γιατρούς ειδικοτήτων και εργαστήρια και υπόλοιπο προσωπικό. Στόχος είναι να ανακοπεί η χωρίς λόγο μετάβαση στο νοσοκομείο, γιατί οι πολιτικές πρόληψης, αγωγής, δημόσιας υγείας και πρωτοβάθμιας φροντίδας είναι απαραίτητες ώστε να επιβιώσει και το νοσοκομειακό σύστημα υγείας. Να δέχεται αυτούς που πρέπει να δέχεται και να τους παρέχει υψηλής ποιότητας υπηρεσίες, αν δεν γίνουν τα άλλα, απλά θα ρίχνουμε χρήματα σε ένα κουβά χωρίς πάτο. Υπάρχουν βέβαια εδώ και αντιπαραθέσεις με τους επαγγελματίες υγείας που πρέπει να τις λάβουμε υπόψιν μας. Εδώ επιτρέψτε μου μια παρένθεση. Οι πολιτικές των μνημονίων εκτός από τις περιοριστικές δημοσιονομικές παραμέτρους, έχουν και μια άλλη παράμετρο, προσπαθούν να σπάσουν τις πολιτικές συμμαχίες που έφεραν τον ΣΥΡΙΖΑ και την αριστερά στην κυβέρνηση και το κάνουν με μαεστρία και πρέπει με τον ίδιο τρόπο να απαντήσουμε και εμείς.

Πώς, δηλαδή, στη συγκεκριμένη περίπτωση; Λαμβάνοντας υπόψιν μας τα αιτήματα των επαγγελματιών υγείας. Για παράδειγμα στην πρωτοβάθμια, αυτοί που εκδιώχτηκαν από τον Γεωργιάδη, ζητούσαν μεταβατικό διάστημα μέχρι να περάσουν στην αποκλειστική απασχόληση του δημοσίου. Είχα την άποψη πως έπρεπε αμέσως να επαναπροσλάβουμε τους εξαναγκασθέντες σε απομάκρυνση γιατρούς των ΠΕΔΥ και με λελογισμένα μέτρα μετάβασης να προχωρήσουμε στην αναγκαία μεταρρύθμιση. Δεν έγινε κατορθωτό αυτό, ίσως δεν ήταν εφικτό. Όμως θεωρώ σημαντικό πως τελικά δόθηκε μεταβατικό διάστημα μέχρι το τέλος του 2018 ώστε να μην μείνουν εκτός και να κανονίσουν τη ζωή τους. Το πιο σημαντικό όμως είναι ότι με την αποκλειστική απασχόληση στο δημόσιο, που αυτή είναι η σχέση εργασίας που του ταιριάζει, εξισώσαμε τις αμοιβές των γιατρών του ΠΕΔΥ που την επέλεξαν, με αυτές των νοσοκομειακών και τους δίνεται η δυνατότητα να απασχολούνται και στα νοσοκομεία, να εφημερεύουν, να συμμετέχουν στη λειτουργία των απογευματινών ιατρείων και οι χειρουργικές ειδικότητες να μπορούν όντως να ασκούν πλήρως το επάγγελμά τους. Αυτά προέκυψαν μέσα από διάλογο και χαίρομαι που έπαιξα ρόλο σε αυτό. Επίσης κάνουμε προσλήψεις. Το λέω με μια μικρή επιφύλαξη, αλλά υπάρχει σημαντική περίπτωση φέτος να έχουμε 400 μόνιμες προσλήψεις για την πρωτοβάθμια. Μπορεί να μην έχουμε ικανοποιήσει όλους, αλλά δεν είναι καλό ότι θα μπουν 1300 νέοι γιατροί στο σύστημα υγείας; Δεν είναι καλό που βρίσκουμε τρόπους να μην κατασπαταλάται το δημόσιο χρήμα; Θα έχουμε αντιπαραθέσεις, αλλά θα έχουμε και συναινέσεις. Η χρηματοδότηση των νέων δομών πρωτοβάθμιας βασίζεται σε κοινοτικά χρήματα που προβλέπονται για τέσσερα χρόνια. Μετά τι γίνεται; Επίσης υπάρχει η κριτική ότι πρόκειται και για ένα ακριβό σύστημα. Να πούμε για αρχή ότι η κριτική ότι είναι ακριβό το σύστημα αντιφάσκει με την άλλη που λέει ότι είναι τριτοκοσμικό. Το σύστημα δεν είναι ακριβό, γιατί με το να αντιμετωπίζει τα προβλήματα σε πρώιμο στάδιο, εξοικονομεί τεράστιους πόρους από τα νοσοκομεία. Θα είναι τεράστια ανακούφιση, αρκεί να δουλέψει πλήρως και να κερδίσει την εμπιστοσύνη του κόσμου. Όσον αφορά τη χρηματοδότηση, έχουν εξασφαλιστεί τα κονδύλια για τα τέσσερα πρώτα χρόνια για τη στελέχωση των δομών, συν αυτά που ούτως ή άλλως πήγαιναν στην υπάρχουσα πρωτοβάθμια. Μετά όλα θα πάνε καλά αν αυτή η κυβέρνηση έχει πετύχει τους στόχους της, αν έχει πετύχει στη διαπραγμάτευση, αν έχει καταφέρει να βγει από την επιτροπεία και να έχει πλεόνασμα για κοινωνική πολιτική και όχι για να ξεχρεώνει τους δανειστές. Τι σας τρομάζει, τελικά, πιο πολύ για το σύστημα της υγείας; Η υπερκόπωση και η ψυχολογική εξάντληση του προσωπικού που εργάζεται στο δημόσιο σύστημα υγείας, γιατί είναι κουρασμένο, είναι γερασμένο, αισθάνεται ότι δεν αμείβεται σύμφωνα με αυτά που προσφέρει και ότι δεν αναγνωρίζεται το έργο του. Όπως με τρομάζει και η μισθολογική υποχώρηση των τελευταίων χρόνων που κάνει τις αμοιβές μη ελκυστικές για να πάει κάποιος στο δημόσιο σύστημα υγείας. Καταλαβαίνουμε τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν και αναγνωρίζουμε πως το σύστημα στέκεται όρθιο χάρις στην προσπάθεια τους και για αυτό προσπαθούμε να αυξηθεί και η στελέχωση και να αλλάξουμε τη μισθολογική κατάσταση. ΔΗΜΟΣΙΕΥΤΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ ΕΠΟΧΗ 23-4-2017

Ηγεσία ΠΟΕΔΗΝ... Ή όταν η διάκριση μεταξύ ψέματος και φαντασίωσης είναι αδύνατη

Κοινωνία Υγεία Ηγεσία ΠΟΕΔΗΝ... Ή όταν η διάκριση μεταξύ ψέματος και φαντασίωσης είναι αδύνατη Καλαράς Παναγιώτης Δημοσίευση στην ΑΥΓΗ: 18 Ιανουαρίου 2017 19:00 Ξιφούλκησε πάλι η βιομηχανία ανακοινώσεων που λέγεται ΠΟΕΔΗΝ. Αυτή τη φορά με στόχο τη διοικήτρια του Ευαγγελισμού και το ίδιο το νοσοκομείο το οποίο, αν κρίνουμε από όσα λέει στην ανακοίνωσή της, έχει περάσει πολύς καιρός από τότε που κάποιο στέλεχός της το επισκέφτηκε. Παίρνοντας τα πράγματα με τη σειρά που τα βάζει η ανακοίνωση και ξεπερνώντας την αρχική επισήμανση για την προηγούμενη θητεία της κ. Μητσάκη ως υποδιοικήτριας της Πολυκλινικής επί κυβέρνησης Σαμαρά - Βενιζέλου. Και την προσπερνάω για έναν και μόνο λόγο. Γιατί η θέση αυτή αντανακλά με τον πιο γλαφυρό τρόπο τον τρόπο με τον οποίο αντιλαμβάνεται η διοίκηση της ΠΟΕΔΗΝ τη δημόσια διοίκηση. Μοναδικό κριτήριο διορισμού, για τα στελέχη της ΠΟΕΔΗΝ, είναι οι πολιτικές θέσεις και τοποθετήσεις. Θα τους πάρει καιρό αλλά θα καταλάβουν ότι αυτή η αντίληψη αποτελεί πλέον παρελθόν. Μετά από αυτή την αρχική τους τοποθέτηση αρχίζουν μια σειρά από ψεματάκια. Ψεματάκια αναγκαία για να στηριχτούν οι καταγγελίες της ΠΟΕΔΗΝ. Λένε λοιπόν για: * Τις ελλείψεις προσωπικού στο νοσοκομείο, όταν ξέρουν ότι τα κενά που όντως υπήρχαν από τις προηγούμενες κυβερνήσεις καλύπτονται καθημερινά. Μόνο τους τελευταίους μήνες έχουν διοριστεί 52 εργαζόμενοι σε θέσεις μόνιμου προσωπικού και άλλοι 52 σε θέσεις επικουρικού και ΚΕΕΛΠΝΟ.

* Τα δήθεν κλειστά κρεβάτια ΜΕΘ. Όμως ένα τηλεφώνημα θα τους πληροφορούσε ότι στον Ευαγγελισμό δεν υπάρχει ούτε ένα κλειστό κρεβάτι ΜΕΘ. Αντίθετα, με την ολοκλήρωση της δεύτερης φάσης των νέων χειρουργείων θα ανοίξουν άλλες 18 κλίνες καρδιοχειρουργικής και νευροχειρουργικής μονάδας. Και για αυτές τις κλίνες δημιουργούνται από τώρα προϋποθέσεις άμεσης λειτουργίας τους αμέσως μόλις μας αποδοθούν από τον κατασκευαστή. Το ίδιο ισχύει και για όλα όσα «καταγγέλλει» η ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ. Τα ράντζα έχουν περιοριστεί στο ελάχιστο και μόνο για την επομένη της γενικής εφημερίας. Δεν έχει κλείσει ούτε μία χειρουργική αίθουσα. Όσο για τις συνθήκες των εφημεριών ας διαβάσουν τη δήλωση του κ. Μητσοτάκη κατά την επίσκεψή του στο νοσοκομείο μας κατά τη διάρκεια δύσκολης εφημερίας. Εκτός αν και αυτόν τον θεωρούν υποστηρικτή της κυβερνητικής πολιτικής της υγείας.

Τέλος, η ηγεσία της ΠΟΕΔΗΝ επικαλείται και τα δίκαια των εργαζομένων τα οποία υπερασπίζεται με συνέπεια. Μόνο που δεν την απασχολεί καθόλου η γνώμη τους για τις κινητοποιήσεις της ούτε η συμμετοχή τους σε αυτές. Χαρακτηριστικό ότι στην τελευταία «μεγαλειώδη» κινητοποίηση συμμετείχαν μόνο είκοσι επτά (27) εργαζόμενοι από την πρωινή βάρδια των περίπου 2.000 εργαζομένων του νοσοκομείου μας. Αλλά αυτά είναι ψιλά γράμματα για τις συνδικαλιστικές γραφειοκρατίες. Τους αρκεί να εξασφαλίζουν μερικά λεπτά στα δελτία ειδήσεων. Παναγιώτης Καλαράς, καρδιολόγος και μέλος του Δ.Σ. του Ευαγγελισμού

Με σταθερούς ρυθμούς ενισχύεται η δημόσια ΥΓΕΙΑ

Με σταθερούς ρυθμούς ενισχύεται η δημόσια ΥΓΕΙΑ Εντυπη εκδοση Καλυβιώτου Μαρία Δημοσίευση: στην ΑΥΓΗ 01 Ιανουαρίου 2017 19:00 Με σταθερούς ρυθμούς αντιστρέφεται το κλίμα στη δημόσια Υγεία, έπειτα από έξι χρόνια μνημονιακών επιλογών, περικοπών, λουκέτων και χρόνιων παθογενειών του συστήματος, που καλλιέργησαν πρόσφορο έδαφος για την παγίωση φαινομένων διαφθοράς και κακοδιαχείρισης. Το 2016 ήταν η χρονιά των ανασφαλίστων, που για πρώτη φορά είδαν της πόρτες του ΕΣΥ ανοιχτές, ενώ, μεσούσης της κρίσης, έγιναν αθρόες προσλήψεις. Σημαντικές και καρποφόρες προσπάθειες σημειώθηκαν στον εξορθολογισμό των δαπανών, κλινικές και ΜΕΘ άνοιξαν, ενώ το μεγάλο σύστημα για μια ολοκληρωμένη Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας παραμένει το μεγάλο επίδικο. Αιμοδότηση ΕΣΥ με χιλιάδες προσλήψεις Για πρώτη φορά έπειτα από έξι χρόνια «παγώματος», η νυν πολιτική ηγεσία προχώρησε σε μια σημαντική ενίσχυση του δημόσιου συστήματος Υγείας με προσλήψεις μόνιμου προσωπικού, που έφτασαν τις 6.400. Ειδικότερα, ολοκληρώθηκαν οι προκηρύξεις για 950 νοσηλευτές και λοιπό προσωπικό και για 760 γιατρούς στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας και ήδη έχουν αναλάβει υπηρεσία περίπου 900 εργαζόμενοι. Παράλληλα, στο ΕΣΥ τοποθετούνται άμεσα 700 εργαζόμενοι, ακόμη 2.000 μέσω ΑΣΕΠ, καθώς και 2.000 γιατροί. Σε πλήρη ισχύ βρίσκεται και το πρόγραμμα πρόσληψης 4.000 εργαζομένων (μη ιατρικό προσωπικό) με ετήσιες συμβάσεις μέσω ΟΑΕΔ, που θα αναλάβουν υπηρεσία μέσα στο πρώτο δίμηνο του 2017 και η απασχόλησή τους τους θα είναι πλήρης.

Επιπλέον, έχουν ήδη προσληφθεί πάνω από 1.300 επικουρικοί γιατροί με συμβάσεις από ένα έως τρία χρόνια, ενώ παρατάθηκε και η θητεία 884. Επίσης, προσλήφθηκαν 585 επικουρικοί εργαζόμενοι (νοσηλευτές και λοιπό προσωπικό) και παρατάθηκε η θητεία περίπου 600, ενώ και στο ΕΚΑΒ διορίσθηκαν 186 εργαζόμενοι. Διορίστηκαν περισσότεροι από 200 μόνιμοι γιατροί ΕΣΥ από παλιές κρίσεις του 2009-2010 και 1.000 διοικητικοί υπάλληλοι σε νοσοκομεία και Υγειονομικές Περιφέρειες από τον διαγωνισμό του ΑΣΕΠ του 1998. Επίσης, συμβάσεις συνάφθηκαν με 50 γιατρούς και 200 νοσηλευτές μέσω ΚΕΕΛΠΝΟ για τη στελέχωση των Μονάδων Εντατικής Θεραπείας (ΜΕΘ). Ο αριθμός των κλειστών κρεβατιών έχει ήδη μειωθεί από 200 σε 150, ενώ ειδικότερα όσον αφορά το λεκανοπέδιο Αττικής, από 65 σε 33.

Μέριμνα για τους πρόσφυγες Ιδιαίτερο βάρος δόθηκε και στην υγειονομική διαχείριση του προσφυγικού ζητήματος, με χρηματοδότηση από ευρωπαϊκά ταμεία. Συγκεκριμένα, με χρηματοδότηση του ΑΜΙF έγιναν 850 προσλήψεις γιατρών και λοιπού προσωπικού στους χώρους φιλοξενίας και γειτονικές δημόσιες δομές, ενώ υπογράφηκαν και 140 συμβάσεις για ενίσχυση των δομών του ΕΣΥ στα νησιά του Αιγαίου, με χρηματοδότηση από το ISF. Οι τελευταίες έχουν λήξει και έχει υποβληθεί στην Ε.Ε. αίτημα νέας χρηματοδότησης, προκειμένου να επαναπροκηρυχθούν 165 θέσεις. Δωρεάν φάρμακα και υπηρεσίες σε δεκάδες χιλιάδες ανασφάλιστους Για πρώτη φορά θεσπίστηκε φέτος το δικαίωμα ελεύθερης πρόσβασης σε όλες τις δημόσιες δομές Υγείας για την παροχή νοσηλευτικής και ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης σε ανασφάλιστους και σε ευάλωτες κοινωνικές ομάδες. Ένα μέτρο που αφορά 2,5 εκατομμύρια ανασφάλιστων πολιτών, αλλά και όσους δεν έχουν νομιμοποιητικά έγγραφα διαμονής αλλά χρήζουν άμεσης υγειονομικής περίθαλψης ως μέλη ευάλωτων κοινωνικών ομάδων. Μάλιστα, το 1/3 από αυτούς τους πολίτες, που βρίσκεται σε συνθήκες ακραίας φτώχειας, δικαιούται να παίρνει φάρμακα με μηδενική συμμετοχή από τα ιδιωτικά φαρμακεία και μάλιστα χωρίς να πρέπει να καταβάλλει την εισφορά του 1 ευρώ υπέρ του ΕΟΠΥΥ. Ο υπουργός Υγείας Ανδρέας Ξανθός έχει πολλάκις δηλώσει δημοσίως ότι οι παρεμβάσεις της πολιτικής ηγεσίας έχουν «σαφές κοινωνικό πρόσημο υπέρ των αδυνάτων» και όσο αυτές υλοποιούνται, καταγράφονται και σε στοιχεία. Στη συζήτηση για τον προϋπολογισμό στη Βουλή, ενημέρωσε ότι με το πρόγραμμα υγειονομικής κάλυψης των ανασφάλιστων έχουν γίνει συνταγογραφήσεις σε 274.000 ανασφάλιστους πολίτες. Παρουσιάζοντας τα στοιχεία, ο υπουργός σημείωσε ότι 82.000 πολίτες έχουν πάρει φάρμακα με μηδενική συμμετοχή και 190.000 έχουν κάνει εργαστηριακές εξετάσεις.

Η Υγεία μπαίνει στην ψηφιακή εποχή Φέτος ολοκληρώθηκε ο υγειονομικός χάρτης (Άτλαντας Υγείας) και ξεκίνησε η πιλοτική εφαρμογή του Ατομικού Ηλεκτρονικού Φακέλου Υγείας. Ξεκίνησε η εφαρμογή ηλεκτρονικών ραντεβού των ΠΕΔΥ, που αντικαθιστά τις τηλεφωνικές κλήσεις στα πενταψήφια νούμερα ιδιωτικών εταιρειών, που κόστιζαν στους ασφαλισμένους δεκάδες εκατομμύρια ευρώ κάθε χρόνο. Ολοκληρώθηκε επίσης και το σύστημα ΒΙ, που διασυνδέει τα πληροφοριακά συστήματα των νοσοκομείων του ΕΣΥ. Ψηφιακή μαστογραφία και άλλες εξετάσεις καλύπτονται από τον ΕΟΠΥΥ Από τον ΕΟΠΥΥ αποζημιώνεται από φέτος η ψηφιακή μαστογραφία, μια βασική, «υποχρεωτική» προληπτική εξέταση για κάθε γυναίκα που φτάνει στο τεσσαρακοστό έτος της ηλικίας της, και η οποία μέχρι πρότινος ήταν για... λίγες. Ο ΕΟΠΥΥ καλύπτει πλέον πολύ περισσότερες ιατρικές πράξεις και εξετάσεις όπως ο προγεννητικός γονιδιακός έλεγχος για κυστική ίνωση, η αξονική στεφανιογραφία, το κολπικό υπερηχογράφημα κ.ά. Επιπλέον, κοστολογούνται οι ιατρικές εξετάσεις με στόχο τη μείωση της επιβάρυνσης των ασθενών για εργαστηριακό έλεγχο.

Λίστα χειρουργείων και προστασία δικαιωμάτων των ασθενών Το 2016 υπογράφηκε και η Υπουργική Απόφαση (Υ.Α.) για τη θέσπιση λίστας χειρουργείων, με στόχο την ενίσχυση της διαφάνειας, την ισότητα και τη μείωση των χρόνων αναμονής στις χειρουργικές επεμβάσεις που πραγματοποιούνται στα δημόσια νοσοκομεία της χώρας. Στην ίδια κατεύθυνση, υπογράφηκε και Υ.Α. για την ίδρυση γραφείων προστασίας δικαιωμάτων ασθενών τα οποία θα λειτουργούν σε όλα τα δημόσια νοσοκομεία της χώρας. Κλείνει το έτος χωρίς ληξιπρόθεσμα για πολλά νοσοκομεία «Για πρώτη φορά στα χρονικά του δημοσίου συστήματος Υγείας», όπως έχει υπογραμμίσει ο αναπληρωτής υπουργός Υγείας Παύλος Πολάκης, πολλά νοσοκομεία της χώρας θα κλείσουν χωρίς ληξιπρόθεσμα προς εργαζομένους και προμηθευτές. Τα νοσοκομεία χρηματοδοτήθηκαν φέτος με 300 εκατομμύρια παραπάνω από τον αρχικό προϋπολογισμό του 2015, έχουν πληρώσει 1 δισ. και ληξιπρόθεσμα μηδενίζοντας το παλιό τους χρέος. Για πρώτη φορά τα τελευταία 40 χρόνια, τόσο τα νοσοκομεία όσο και ο ΕΟΠΥΥ κλείνουν τη χρονιά χωρίς να παράξουν νέα ληξιπρόθεσμα χρέη. Κατέρρευσε το καρτέλ των εργολάβων Εργολαβικοί εργαζόμενοι στην καθαριότητα, τη σίτιση και τη φύλαξη είπαν «αντίο» στους εργολάβους και επέλεξαν τον δρόμο των ατομικών συμβάσεων εργασίας με τα δημόσια νοσηλευτικά ιδρύματα, αποκτώντας δικαίωμα σε ρεπό, αργίες, άδειες και βλέπουν το μηνιαίο τους εισόδημα -τουλάχιστον- να διπλασιάζεται. Δεκαετίες επέλασης του ιδιωτικού τομέα σε δημόσιες υπηρεσίες, εργοδοτικής τρομοκρατίας, απομύζησης πόρων, μισθών πείνας και καταστρατήγησης εργασιακών δικαιωμάτων έχουν ήδη αρχίσει να αποτελούν παρελθόν. Σύμφωνα με τις εκτιμήσεις της πολιτικής ηγεσίας της Αριστοτέλους, με την παύση των εργολαβικών συμβάσεων σε ολόκληρη τη χώρα τα νοσοκομεία θα εξοικονομήσουν περίπου 90 εκατομμύρια ευρώ.

Πολιτική προτεραιότητα το σχέδιο για την ΠΦΥ Σε συστατικό κομμάτι του ΕΣΥ ανάγεται η Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας (ΠΦΥ), με μια μεταρρύθμιση με σαφή κοινωνικό χαρακτήρα, που έρχεται να αλλάξει τα δεδομένα στη Δημόσια Υγεία. Οικογενειακός γιατρός, λειτουργοί στα σχολεία και σε πλείστους άλλους κοινωνικούς χώρους και ενίσχυση της πρόληψης, είναι μερικά μόνο από τα στοιχεία που συνθέτουν το ανθρωποκεντρικό μοντέλο μιας ιατρικής υπηρεσίας στις γειτονιές μας. Το νέο σύστημα πρωτοβάθμιας Υγείας βασίζεται στις αποκεντρωμένες δημόσιες δομές (Τοπικές Μονάδες Υγείας ) οι οποίες, με πυρήνα τον οικογενειακό γιατρό και τη διεπιστημονική ομάδα Υγείας, μπορούν να προσφέρουν ευχερή πρόσβαση, ολιστική φροντίδα, τομεοποιημένες υπηρεσίες με κοινοτικό προσανατολισμό, πρόληψη και αγωγή Υγείας, δικτύωση με δομές ψυχικής Υγείας, με δομές αντιμετώπισης των εξαρτήσεων ή κοινωνικές δομές. Το νέο αυτό δίκτυο υπηρεσιών ΠΦΥ -το οποίο στην αρχική του φάση θα χρηματοδοτηθεί από ευρωπαϊκούς πόρους- περιλαμβάνει την ανάπτυξη 240 Τοπικών Μονάδων Υγείας σε 62 αστικές περιοχές και περισσότερες από 3.000 προσλήψεις (γενικών γιατρών, παιδιάτρων, νοσηλευτών, κοινωνικών λειτουργών και επισκεπτών Υγείας).

Στοχευμένες κρατικές παρεμβάσεις στην επιχειρηματικότητα

Στοχευμένες κρατικές παρεμβάσεις στην επιχειρηματικότητα Σταυριανίδης Κωνσταντίνος Δημοσίευση:στην ΑΥΓΗ 21 Δεκεμβρίου 2016 19:00 Η εφαρμογή του προγράμματος εσωτερικής υποτίμησης, π.χ., στη χώρα μας, έφερε την ύφεση που βιώνουμε όλοι. Δηλαδή, δεν έλυσε το πρόβλημα, αντίθετα το όξυνε, διόγκωσε ακόμα περισσότερο το δημόσιο χρέος και, με τις ιδεοληπτικές εμμονές που έχει για τα πλεονάσματα, θα συνεχίσει να το διογκώνει στο διηνεκές Στις μέρες μας ζούμε μια επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα, καθοδηγούμενη από πολύ υψηλά κλιμάκια παγκόσμιας δράσης και επιρροής. Η επίθεση αυτή υπηρετεί συγκεκριμένα συμφέροντα, είναι στην ουσία της αντιαναπτυξιακή και χαρακτηρίζεται από ιδεοληψίες. Εδράζεται στη νεοφιλελεύθερη αντίληψη η οποία στο όνομα της μη-παρεμβατικότητας επιδεικνύει πάθος για παρεμβατικότητα, μάλιστα με τρόπο καταστροφικό για τον κοινωνικό ιστό και τις ισορροπίες στην κοινωνία. Η εφαρμογή του προγράμματος εσωτερικής υποτίμησης, π.χ., στη χώρα μας (κατά την άποψη του κ. Σόιμπλε οι Έλληνες πρέπει να λιμοκτονήσουν αφού ζούσαν πολύ πάνω από τις δυνατότητές τους, όπως σε κάθε ευκαιρία ισχυρίζεται), έφερε την ύφεση που βιώνουμε όλοι. Δηλαδή, δεν έλυσε το πρόβλημα, αντίθετα το όξυνε, διόγκωσε ακόμα περισσότερο το δημόσιο χρέος και, με τις ιδεοληπτικές εμμονές που έχει για τα πλεονάσματα, θα συνεχίσει να το διογκώνει στο διηνεκές. Το πρόγραμμα λοιπόν είναι μια έρπουσα πυρκαγιά η οποία στο διάβα της έκαψε όλην τη χαμηλή βλάστηση (εργαζόμενοι, μικρομεσαίοι), προκαλώντας μόνο ύφεση. Είναι ιδεοληπτική διότι κατ’ αυτούς (ΔΝΤ, Σόιμπλε και όλη αυτήν τη γειτονιά), η ανταγωνιστικότητα ενός επιχειρήματος κρίνεται, κυρίως, στο εργατικό κόστος. Προσπαθεί λοιπόν η νεοφιλελεύθερη ιδεοληψία να παράξει φθηνά και να πουλήσει ακριβά. Πώς θα παράξει φθηνά; Μειώνοντας κυρίως και πρωτίστως το εργατικό κόστος, διότι εδώ θα συναντήσει και τη μικρότερη αντίσταση. Το ενεργειακό και το κόστος πρώτων υλών είναι μακροπρόθεσμη υπόθεση η οποία μπορεί να είναι και αιτία πολέμων. Λογικά λοιπόν, αν είχαν δίκαιο, όλες οι χώρες οι οποίες έχουν υψηλότερες αμοιβές εργαζομένων θα έπρεπε να μην έχουν ανταγωνιστικές οικονομίες. Δεν συμβαίνει όμως αυτό. Αντίθετα, οι πιο ανταγωνιστικές οικονομίες είναι αυτές οι οποίες έχουν τις υψηλότερες αμοιβές εργαζομένων και είναι αυτές που έχουν και τα υψηλότερα ΑΕΠ. Για του λόγου το αληθές, αρκεί να ρίξουμε μια ματιά στους παρακάτω πίνακες:

http://ec.europa.eu/eurostat/statistics-explained/index.php/Wages_and_labour_costs/el Το μέσο ωριαίο κόστος εργασίας στην Ε.Ε.-28 υπολογίστηκε σε 24,60 ευρώ το 2014 και σε 29,20 ευρώ στη ζώνη του ευρώ (Ευρωζώνη των 18). Ωστόσο, αυτό το μέσο ποσό συγκαλύπτει σημαντικές διαφορές μεταξύ των κρατών μελών της Ε.Ε., αφού το ωριαίο κόστος εργασίας κυμαίνεται από 3,80 ευρώ έως 40,30 ευρώ (γράφημα 1). Κατά κεφαλήν ΑΕΠ: κατανομή πλούτου στην Ε.Ε. http://www.eklogika.gr/uploads/files/GreekCrisis/aep2008-europe-large.jpg Υψηλές αμοιβές εργαζομένων μεταφράζονται σε: * Αύξηση της απασχόλησης. * Αύξηση της κατανάλωσης. * Αύξηση της παραγωγής, άρα αύξηση του ΑΕΠ. * Αύξηση των εισφορών στα ασφαλιστικά ταμεία. * Αύξηση των κρατικών εσόδων από άμεσους και έμμεσους φόρους. Προφανώς λοιπόν από τα παραπάνω γραφήματα, προκύπτει ότι είναι και άλλοι παράμετροι που διαμορφώνουν την ανταγωνιστική ικανότητα μιας χώρας μεταξύ των οποίων είναι και το εργατικό κόστος. Σ’ αυτούς θέλω να σταθώ. Αν σκύψουμε, με ερευνητική διάθεση, πάνω στις οικονομίες των χωρών με υψηλή ανταγωνιστικότητα, θα διαπιστώσουμε ότι η ανταγωνιστικότητά τους είναι ανάλογη του βαθμού οργάνωσής τους. Έχουν: * Σταθερό, διαυγές φορολογικό σύστημα * Ξεκάθαρο νομικό πλαίσιο (γραφειοκρατία...) * Αναπτυξιακά εργαλεία... * Σύνδεση της έρευνας με την παραγωγή * Ορθολογικό management στις δημόσιες επιχειρήσεις * Δημιουργία μεικτών επιχειρήσεων (βλέπε αεροδρόμιο Ευ. Βενιζέλος).

Αλλά πέρα από τα παραπάνω, που είναι κρατικές παρεμβάσεις, έχουν και οι επιχειρήσεις των οικονομιών αυτών μια καθοδήγηση, η οποία προκύπτει από το εφαρμοζόμενο στην καθημερινότητα των επιχειρήσεων engineering. Εδώ έπρεπε να εστιάσουν πρωτίστως οι δανειστές μας, πριν φτάσουμε στην επίθεση στα εργασιακά δικαιώματα και στη μείωση της αγοραστικής δύναμης των μισθοσυντήρητων. Όπου δεν εστίασαν οι δανειστές μας όμως, μπορούμε να εστιάσουμε εμείς. Μια βασική αδυναμία στο management της ελληνικής επιχειρηματικότητας είναι η έλλειψη κοστολογικών διαδικασιών οι οποίες θα τους επιτρέψουν να κοστολογήσουν βάσει δραστηριοτήτων (activity based costing) και απαντώντας, μέσω αυτών, στα παρακάτω ερωτήματα: * Ποια είναι τα βέλτιστα προγράμματα παραγωγής που αξιοποιούν πλήρως το δυναμικό της επιχείρησης, χωρίς κόστος υποαπασχόλησης; * Πώς διαρθρώνεται το τελικό κόστος για κάθε κωδικό, δηλαδή πόσο είναι το κόστος παραγωγής; πόσο το κόστος διοίκησης και πόσο αυτό της διάθεσης ή ακόμα, αν υπάρχει, το κόστος σχεδιασμού νέων προϊόντων; * Πώς μια επιθυμητή επένδυση θα επηρεάσει τα προγράμματα παραγωγής στην επιχείρηση; και πώς το τελικό κόστος ανά τεμάχιο; πότε θα ολοκληρωθεί η απόσβεση; * Πώς μπορούμε να καθοδηγήσουμε το τμήμα πωλήσεων ώστε να εξαφανίσουμε το κόστος υποαπασχόλησης, καθώς και άλλα που βοηθούν στο να πάρουμε τεκμηριωμένες ορθολογικές αποφάσεις. Πέρα λοιπόν από το γενικό επιχειρηματικό πλαίσιο που διαμορφώνεται αποκλειστικά από κυβερνητικούς-κρατικούς παράγοντες, υπάρχει και το επιχειρησιακό management το οποίο χρήζει διορθωτικών ενεργειών. Δεν μπορεί η ανταγωνιστικότητα της ελληνικής επιχειρηματικότητας γενικά να υποστηρίζεται μόνο από μείωση μισθών των εργαζομένων. Ένας από τους λόγους που συμβαίνει αυτό, είναι η ανεπάρκεια στο management της ελληνικής επιχειρηματικότητας. Παρεμβάσεις από την πολιτεία και τα αρμόδια όργανα για την ανάπτυξη μιας σύγχρονης υγιούς επιχειρηματικής κουλτούρας είναι το ζητούμενο. Συγκεκριμένα μπορούν να σχεδιαστούν πολιτικές ευαισθητοποίησης σε ζητήματα κοστολόγησης όπως: * Παρακίνηση των επιμελητηρίων (οικονομικών, βιομηχανικών κ.λπ.) στη διοργάνωση σχετικών ημερίδων, π.χ. «Η κοστολόγηση ως εργαλείο ανάπτυξης και λήψης επιχειρηματικών αποφάσεων». * Διαμόρφωση του γνωστικού πεδίου των ιδρυμάτων τριτοβάθμιας εκπαίδευσης που ασχολούνται με λογιστικά - οικονομικά - διοίκηση επιχειρήσεων, μηχανικοί παραγωγής και διοίκησης, έτσι ώστε να αποφοιτούν με πληρότητα σ’ ό,τι αφορά ζητήματα κοστολόγησης και το καθημερινό engineering των επιχειρήσεων. * Δημιουργία κινήτρων μέσα από επενδυτικά προγράμματα για την αγορά λογισμικών κοστολόγησης, π.χ. έξτρα βαθμολογία ή υψηλότερη επιδότηση για τέτοιου είδους δαπάνες. * Άρνηση έγκρισης επενδυτικού σχεδίου υποψήφιου επενδυτή, αν δεν καταθέσει τεκμηριωμένη προϋπολογιστική κοστολόγηση βάσει δραστηριοτήτων, η οποία θα τεκμηριώνει το βιώσιμο της επενδυτικής πρόθεσης. * Σχεδιασμό και υλοποίηση προγραμμάτων κατάρτισης ανέργων επιστημόνων σε θέματα Οργάνωσης παραγωγής - Κοστολόγησης - Πωλήσεις και σύνδεση αυτών με την απασχόληση. * Οργανωτικές καινοτόμες παρεμβάσεις στηριζόμενες σε τεκμηριωμένες κοστολογικές διεργασίας, όμως, χρειάζεται και ο δημόσιος τομέας.

Η δημόσια Υγεία και η Κοστολόγηση Τεράστιο κεφάλαιο. Τα Κλειστά Ενοποιημένα Νοσήλια είναι αποτέλεσμα στατιστικών μελετών οι οποίες προέκυψαν βάσει κάποιων αμφιβόλου αξιοπιστίας και ποιότητας δεδομένων. Δεν θα είχε τεράστιο ενδιαφέρον να γνωρίζαμε πόσο πραγματικά κοστίζει, π.χ., μια εγχείριση αμυγδαλών στο Νοσοκομείο της Κατερίνης και πόσο σ’ αυτό της Ρόδου, ας πούμε, να κάνουμε συγκρίσεις και να αναζητήσουμε τον λόγο των αποκλίσεων αν και όπου αυτές εντοπισθούν, χρησιμοποιώντας τα δεδομένα κάθε νοσοκομείου, όπως εργαζόμενοι, είδη κόστους, υλικές αναλώσεις, χωριστά για κάθε περίπτωση; Δεν θα είχε ενδιαφέρον να ψάξουμε πώς διαρθρώνεται το τελικό κόστος γι’αυτήν την ιατρική πράξη σε κάθε νοσοκομείο χωριστά; Θεωρώ επίσης, ότι τόσο στον τομέα υγείας όσο και όπου εμπλέκεται το Δημόσιο για να πληρώσει ή να χρηματοδοτήσει εγχειρήματα, ιδιωτικά ή κοινής ωφελείας, πρέπει να τα δούμε κάτω από κοστολογικά πρίσματα. Δεν μπορούμε, δεν πρέπει να επιτρέψουμε να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε και να ζούμε με αντιλήψεις του παρελθόντος, οι οποίες στο τέλος-τέλος μόνο τους κρατικοδίαιτους επιχειρηματίες ωφέλησαν. Σαν χώρα έχουμε πετάξει πολλά χρήματα σε βαρέλια δίχως πάτο. Για να τελειώσω τα λεγόμενά μου παραστατικά: Τα καλύτερα χρηματοδοτικά εργαλεία να έχουμε, την πλήρη διαγραφή του δημόσιου χρέους να επιτύχουμε, αν δεν καταφέρουμε να ελέγξουμε τεκμηριωμένα, μέσω κοστολογικών διαδικασιών, την επιβίωση του όποιου εγχειρήματος δημόσιου ή ιδιωτικού είναι σαν να κάνουμε ορειβασία χωρίς ορειβατικά παπούτσια, δηλαδή κάποια στιγμή με μαθηματική ακρίβεια θα μείνουμε πολλοί στις πλαγιές αβοήθητοι και ματωμένοι. * Ο Κων/νος Σταυριανίδης είναι μηχανικός παραγωγής και διοίκησης - κοστολόγος

Ψηφισαν τον θάνατό τους απο τους Ρεπουμπλικάνους

Ο δήμιος του Obamacare Τρίκκας Μιχάλης Δημοσίευση: 30 Νοεμβρίου 2016 στην ΑΥΓΗ Ο Τομ Πράις, υπουργός Υγείας της κυβέρνησης Τραμπ Την εικόνα πλήρους συμβιβασμού με το πολιτικό κατεστημένο, το οποίο κατήγγελλε με κάθε ευκαιρία προεκλογικά, συνεχίζουν να δίνουν οι επιλογές του Ντόναλντ Τραμπ για τη μελλοντική κυβέρνηση των ΗΠΑ. Τελευταίο παράδειγμα αποτελεί η ανάθεση του υπουργείου Υγείας στον Τομ Πράις, ένα έμπειρο στέλεχος των Ρεπουμπλικανών στο Κογκρέσο και γνωστό πολέμιο του συστήματος υγείας που αφήνει πίσω της η διακυβέρνηση Ομπάμα. Ο 62χρονος χειρουργός είναι σήμερα επικεφαλής της Επιτροπής Προϋπολογισμού της Βουλής των Αντιπροσώπων και γνωρίζει όλα τα νομοθετικά βήματα που είναι αναγκαία προκειμένου να υλοποιηθεί η προεκλογική υπόσχεση του Τραμπ για κατεδάφιση του Obamacare. Tη στιγμή που οι Ρεπουμπλικανοί κατήγγελλαν απλώς, όλα τα προηγούμενα χρόνια, το συγκεκριμένο σύστημα, ο Πράις έχει καταθέσει νομοσχέδια με πλήρεις προτάσεις για την αντικατάστασή του σε κάθε Κογκρέσο της τελευταίας επταετίας.

Παρουσιάζοντάς τον στην αμερικανική κοινή γνώμη ο Τραμπ έκανε λόγο για έναν «ακαταπόνητο επιλυτή προβλημάτων» και τον «κατεξοχήν ειδήμονα σε θέματα πολιτικής υγείας». Στη συνέχεια δεν έκρυψε για ποιον ακριβώς ρόλο τον προορίζει. «Έχει όλα τα προσόντα για να κάνει πράξη τη δέσμευσή μας για αντικατάσταση του Obamacare και για να εξασφαλίσει προσιτή υγειονομική περίθαλψη σε κάθε Αμερικανό» τόνισε ο νεοεκλεγείς πρόεδρος. Στις δικές του δηλώσεις ο Πράις υποσχέθηκε να δημιουργήσει ένα «νέο σύστημα» που θα εξυπηρετεί εξίσου τους ασθενείς, τις οικογένειές τους και το ιατρικό προσωπικό. Χωρίς να αναφερθεί στις ασφαλιστικές εταιρείες που αποτελούν τον βασικό εχθρό του Obamacare, ο νέος υπουργός τόνισε ότι το δικό του σύστημα «θα προστατεύει την ευημερία της χώρας αγκαλιάζοντας, από την άλλη, το πνεύμα καινοτομίας που τη χαρακτηρίζει». Προτού παρουσιάσει τον Πράις, ο Ντόναλντ Τραμπ συναντήθηκε με τον πρώην επικεφαλής της CIA Ντέιβιντ Πετρέους, που, σύμφωνα με πληροφορίες, εξετάζεται σοβαρά για τη θέση του υπουργού Εξωτερικών. Ο νικητής των αμερικανικών εκλογών δήλωσε «πολύ εντυπωσιασμένος» από τον πρώην στρατιωτικό χωρίς να προχωρήσει σε κάποια επίσημη ανακοίνωση. Χθες ο νεοεκλεγείς πρόεδρος των ΗΠΑ επρόκειτο να συναντήσει τον βουλευτή του Τέξας Μάικλ Μακόλ, ο οποίος, σύμφωνα με δημοσιεύματα του αμερικανικού Τύπου, συγκεντρώνει αρκετές πιθανότητες να αναλάβει το υπουργείο Εσωτερικής Ασφάλειας.

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΕΥΠ ΕΟΠΥΥ ΑΤΤΙΚΗΣ:2016

ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΕΚΛΟΓΩΝ ΣΕΥΠ ΕΟΠΥΥ ΑΤΤΙΚΗΣ: Συμμετοχή 63% - Ψήφισαν 662 ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ 392 62,6%-8ΕΔΡΕΣ (Ψυχάρης-Προβατάς-Γαβράς-Φλίγκος-Λαμπαδάριος-Κοταρά-Γκιουζέλης-Μπίτσικας) ΑΝΕΞ ΕΝΩΤ ΚΙΝΗΣΗ 165 25,9%-4ΕΔΡΕΣ (Ανεμοδουρά-Αποστολόπουλος-Λιανός-Αγγιστριώτης) ΔΗΠΑΚ 54 8,49%-1 ΕΔΡΑ(Τοπαλλιανίδης) ΑΡΣΙ 14 2% 0 ΕΔΡΕΣ ΝΥΣΤΕΡΙ 8 1,26% 0 ΕΔΡΕΣ

Διακηρυξη Αγωνιστικου Μετώπου Γιατρών για την ΠΦΥ

Συνάδελφοι, Η σημερινή κατάσταση στην Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας, μετά από σειρά ετών στα οποία δέχεται σοβαρά πλήγματα ως συνέπεια της ακραίας νεοφιλελεύθερης πολιτικής και τις έως τώρα μνημονιακές συνέπειες αυτής , είναι ιδιαίτερα κρίσιμη. Οι προσπάθειες διάλυσής της που ξεκίνησαν με τον νόμο Γεωργιάδη, Ν. 4238/2014 είχαν ως τώρα τα εξής τραγικά για την Ελληνική κοινωνία αποτελέσματα: • την απόλυση 3000 γιατρών, • το κλείσιμο του 40% των Μονάδων Υγείας, • την ερήμωση –κυρίως στην Περιφέρεια- μεγάλων κρατικών ιδιόκτητων Μονάδων, • το κλείσιμο ή την υπολειτουργία Εργαστηρίων, • την έλλειψη γιατρών βασικών ειδικοτήτων και • τη συμφόρηση των Εξωτερικών Ιατρείων των Νοσοκομείων. Όλα μαζί οδήγησαν στην υπολειτουργία όλων των απομενουσών Μονάδων Υγείας. Μεθοδευμένα, το μεγαλύτερο μέρος των επισκέψεων των ασφαλισμένων κατευθύνονται εκτός των Δημόσιων Δομών. Οι εξετάσεις, στη συντριπτική τους πλειοψηφία εκτελούνται σε συμβεβλημένα ιδιωτικά εργαστήρια, κυρίως στα λεγόμενα «σούπερ μάρκετ υγείας». Παράλληλα, η όποια λειτουργία των Μονάδων Υγείας βασίζεται είτε σε γιατρούς Π.Α.Α. χωρίς οι εργασιακές σχέσεις αυτών να έχουν εξομοιωθεί με αυτές των νοσοκομειακών ιατρών του Ε.Σ.Υ., είτε σε μεγάλο μέρος σε γιατρούς που υπηρετούν με δικαστικές αποφάσεις, καθώς επίσης και σε επικουρικούς γιατρούς με απαράδεκτες συμβάσεις και αμοιβές.

Σε αυτό το τοπίο στη δημόσια Π.Φ.Υ. οι ασφαλισμένοι βιώνουν απαράδεκτες συνθήκες υποβάθμισης της παρεχόμενης φροντίδας με αυξανομένη την οικονομική τους συμμετοχή. Η μετατροπή του ΕΟΠΥΥ σε αγοραστή Υπηρεσιών Υγείας είχε δραματικές συνέπειες. Γράφαμε στο προεκλογικό μας φυλλάδιο τον Οκτώβρη του 2013 ότι αυτή η μετατροπή “θα σημάνει και το τέλος της εργασιακής μας σχέσης στο σύστημα, αφού όλα θα παρέχονται από τον μεγαλοϊδιωτικό τομέα”. Τώρα φαίνεται πόσο προφητικά ήταν αυτά τα λόγια. Οι μεγάλες μονάδες Ιδιωτικής Υγείας όλο και πληθύνονται. Με μάλλον προνομιακή θέση αφού χαίρουν της απόλυτης υποστήριξης και προστασίας από την Τρόικα. Η απαράδεκτη αυτή κατάσταση που δημιουργήθηκε μετά την ψήφιση του καταστροφικού ν. 4238/2014 δυστυχώς διαιωνίζεται και επιδεινώνεται από τη στάση του Υπουργείου Υγείας. Τα προβλήματα των εν λειτουργία Μονάδων Υγείας, παρά τις επίπονες προσπάθειες του ιατρικού, νοσηλευτικού και εργαστηριακού προσωπικού αυξάνονται (κενά λόγω συνταξιοδοτήσεων, ελλιπέστατος εξοπλισμός, προβλήματα προμηθειών, κινητικότητα, διευρυμένο ωράριο κ.ά.). Η διατήρηση εν ισχύ του νόμου αυτού, παρά τις προεκλογικές υποσχέσεις για κατάργησή του, η αθέτηση των υποσχέσεων για επαναπρόσληψη των απολυμένων γιατρών, η ελλιπής χρηματοδότηση, ο προβληματικός συντονισμός και οργάνωση οδηγούν με μαθηματική ακρίβεια στην κατάρρευση του συστήματος της ΠΦΥ.

Οι σχεδιασμοί για ένα νέο σύστημα ΠΦΥ, βασιζόμενο σε γενικούς γιατρούς, χωρίς γιατρούς ειδικοτήτων και με τουλάχιστον αμφιλεγόμενη χρηματοδότηση (ΕΣΠΑ;), το μόνο σίγουρο είναι ότι θα χειροτερεύσουν την ήδη τραγική κατάσταση. Στα Πολυϊατρεία υπήρχαν και υπάρχουν ακόμα πολλοί ειδικευμένοι γιατροί με υψηλού επιπέδου ικανότητα και εμπειρία. Επίσης η Xώρα μας διαθέτει πληθώρα ειδικευμένων γιατρων, οι οποίοι δυστυχώς τα τελευταία χρονια αναγκάζονται να μεταναστεύσουν σε πολλές χώρες της ΕΕ. Μάλιστα ειδικά στην Μεγ.Βρεττανια δίνουν ανάσα ζωής στο αποτυχημένο σύστημα ,με τους γενικούς γιατρούς. Η παροχή υψηλού επιπέδου Πρωτοβάθμιας Φροντίδας και Περίθαλψης προϋποθέτει την παρουσία σε αυτό ειδικευμένων γιατρών. Απέναντι σε αυτή την κατάσταση η δικαίωση των αιτημάτων του συνδικαλιστικού κινήματος αποτελεί τη λύση του αδιέξοδου και αποτελεί μονόδρομο προς την ανόρθωση του υπό κατάρρευση συστήματος πρωτοβάθμιας περίθαλψης. Το Αγωνιστικό Μέτωπο με συνέπεια, χωρίς συμβιβασμούς, μακριά από μικροπολιτικές σκοπιμότητες πρωτοστάτησε στις διεκδικήσεις των γιατρών, προσφέροντας καθοριστική συμβολή τόσο στις αγωνιστικές κινητοποιήσεις και στις αίθουσες των δικαστηρίων όσο και στη διοίκηση του Συλλόγου ΣΕΥΠ – ΕΟΠΥΥ – ΠΕΔΥ. Είμαστε εναντίον της συρρίκνωσης των Δημόσιων Δομών του Συστήματος, είμαστε υπέρ των ποιοτικών Δημόσιων Δομών, λειτουργικά ενταγμένων στις ανάγκες της κοινωνίας. Συνεχίζουμε τις μάχες για την ΠΦΥ με συμμάχους την τοπική αυτοδιοίκηση, τους συλλόγους εργαζομένων, τους συλλόγους και τις ομοσπονδίες εργαζομένων στην ΠΦΥ, και φυσικά την ελληνική κοινωνία.

ΖΗΤΑΜΕ: 1. Την επαρκή και ορθολογική χρηματοδότηση της ΠΦΥ με κύριο κορμό τις Δημόσιες Δομές. 2. Την άμεση επαναπρόσληψη των απολυμένων συναδέλφων, όπως προεκλογικά είχε δεσμευτεί ο σημερινός Υπουργός Υγείας. 3. Την πλήρη εξομοίωση των συναδέλφων ΠΑΑ με τους ιατρούς του ΕΣΥ. 4. Την ένταξη σε προσωποπαγείς θέσεις μη αποκλειστικής απασχόλησης για όσους γιατρούς εργάζονται με δικαστικές αποφάσεις, για όσους απολυμένους επιστρέψουν και για όσους έχουν ενταχτεί σε θέσεις ΠΑΑ μετά τον εκβιασμό που υπέστησαν από τον απαράδεκτο, επαχθή και καταστροφικό για τη Δημόσια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας νόμο Γεωργιάδη. 5. Τη μετατροπή των συμβάσεων των επικουρικών συναδέλφων σε αόριστου χρόνου με πλήρη εξομοίωση των αποδοχών τους με αυτές των συναδέλφων ΠΑΑ - ΕΣΥ.Να μην απολυθεί κανείς συνάδελφος επικουρικός γιατρός και να ανανεωθούν οι συμβάσεις τους που λήγουν. 6. Να δοθεί δυνατότητα επανόδου των συναδέλφων που υπηρετούσαν με συμβάσεις έργου επί πολλά έτη στο ΙΚΑ και ΕΟΠΥΥ. 7. Να κριθούν όσοι συνάδελφοι υπηρετούν σήμερα και να πληρωθούν άμεσα οι συνάδελφοι που έχουν επανέλθει με δικαστικές αποφάσεις, όπου αυτό καθυστερεί. 8. Η επέκταση της λειτουργίας των Μονάδων Υγείας να γίνει μόνο εφόσον υπάρχει ο απαιτούμενος αριθμός γιατρών για ασφαλή και επαρκή λειτουργία και όχι με την εξόντωση των σημερινών υπηρετούντων.

9. Να αποσυρθεί η απαράδεκτη παράγραφος 4β του άρθρ. 28 του υπό διαβούλευση σχεδίου νόμου, η οποία αντίκειται στο άρθρ. 20 του Συντάγματος, το οποίο κατοχυρώνει το δικαίωμα έννομης προστασίας σε κάθε Έλληνα πολίτη. 10. Οι γιατροί χωρίς ειδικότητα να ενταχθούν ισότιμα στο μισθολόγιο – βαθμολόγιο με τους υπόλοιπους γιατρούς του ΠΕΔΥ. 11. Άμεση αναστολή της κινητικότητα, χωρίς τη σύμφωνη γνώμη των γιατρών. 12. Την πλήρη επαναλειτουργία των υπολειτουργούντων σήμερα εργαστηρίων, οδοντοτεχνικών εργαστηρίων και φυσιοθεραπευτικών τμημάτων. 13. Τη μεταστέγαση των ιατρείων σε δημόσια κτίρια και όπου αυτό δεν είναι εφικτό να γίνει μεγάλη μείωση των απαράδεκτα υψηλών μισθωμάτων ή ανεύρεση άλλων με λογικά τιμήματα. 14. Τη συνεννόηση και συνεργασία των ΥΠΕ και του Υπουργείου με τους ιατρούς για προβλήματα που αφορούν στη βελτίωση της παρεχόμενης περίθαλψης. Για παράδειγμα αναφέρουμε την αλλαγή της χρονικής διάρκειας των ραντεβού και την επαναφορά του δωρεάν συστήματος τηλεφωνικών ραντεβού. 15. Τέλος ζητάμε την συνεργασία με τα θεσμοθετημένα όργανα των γιατρών για την εκπόνηση και σχεδιασμού ενός συστήματος ΠΦΥ, το οποίο θα βασίζεται στα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά της χώρας μας και θα έχει σαν στόχο την παροχή υψηλού επιπέδου πρωτοβάθμιας φροντίδας και περίθαλψης στον λαό μας.

Αυτά και άλλα έχουμε να συζητήσουμε και να ζυμώσουμε στους μαχητές συναδέλφους που μας συμπαραστέκονται σε επιστημονικούς ,κοινωνικούς και επαγγελματικούς αγώνες στη συνάντηση 3/11/2016 για τους εργαζόμενους στα ΠΕΔΥ+ ΚΥ ΠΦΥ στην αίθουσα ΗΡΙΔΑΝΟΣ 8μμ Πλαταιών 32 Κεραμεικός ενόψει των εκλογών ΣΕΥΠ-ΕΟΠΥΥ-ΠΕΔΥ στις 27-28/11/2016. Εγγραφές στον αειθαλή μας σύλλογο μέχρι 11/11/2016. Υπάρχουν αρκετοί συνάδελφοι που «παροικούν» στην διασπαστική υπηρεσία των ψευτοδιακρίσεων εργασιακής σχέσης δίπλα μας, ευκαιρία τα πεπραγμένα 2 ετών για ξεκαθάρισμα των παρεξηγήσεων. Εν τη ενώσει η ισχύς. Υπενθυμίζω και τις εκλογές για υπηρεσιακά συμβούλια (ΙΔΑΧ και μόνιμοι) στην 1η ΥΠΕ στις 10/12 και στην 2η ΥΠΕ στις 19/12 «κατά πληροφορίες….» Η Διοίκηση (σαν απρόσωπο υπαλληλικό κατεστημένο κάποιας παλιάς ευνοιοκρατίας) έχει καθημερινά να επιδείξει στους εργαζόμενους ένα γραφειοκρατικό (ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΌ ΚΑΙ ΑΣΦΑΛΙΣΤΙΚΌ) και νοσηρό παρελκυστικό προσωπείο που οι επικεφαλείς της αδυνατούν αβοήθητοι να είναι αποτελεσματικοί , ταχείς και ακριβοδίκαιοι. ΑΓΩΝΙΣΤΙΚΟ ΜΕΤΩΠΟ ΓΙΑΤΡΩΝ. 1-11-2016 http://agonmetopodoctors.blogspot.gr/ https://www.facebook.com/agonistikometopoiatron http://sysika.blogspot.gr/

Ατονα έλκη της Ευρώπης.

Άτονα έλκη Γεωργάτος Σπύρος Δημοσίευση:στην ΑΥΓΗ 26 Οκτωβρίου 2016 Winifred Knights, The Deluge, 1920 Εν έτει 1995 ο Άγγελος Ελεφάντης είχε πει το εξής: «Με το υπερκράτος Ευρώπη, μια ιστορική διαδικασία ενοποίησης που ανήκει στη μακρά διάρκεια πάει να συμπτυχθεί μέσα στη βραχύτατη διάρκεια, με μοιραία συνέπεια τα πολλά πτώματα που μένουν πίσω. Ανάμεσά τους η ευρωπαϊκή γλωσσική και πολιτισμική πολυφωνία, οι ιδιαιτερότητες, ο πραγματικός πλούτος των εθνών». Είκοσι χρόνια μετά, η οξυδερκής αυτή διαπίστωση επιβεβαιώνεται από τα πράγματα και αποκτά νέο βάθος και περιεχόμενο.

Οι τυπικοί και οι «άτυποι» θεσμοί της Ευρωπαϊκής Ένωσης και της Ευρωζώνης έχουν περιθωριοποιήσει το Ευρωκοινοβούλιο, έχουν διαβρώσει εντελώς το ευρωπαϊκό κανονιστικό σύστημα και έχουν εγκαταστήσει μια εικονική πραγματικότητα, με τη δική της παρλάνς, αξιακό σύστημα και πολιτικό τροπισμό. Ολοένα και περισσότερο, η Ευρωπαϊκή Επιτροπή και τα ποικιλώνυμα συμβούλια και «χώροι» που την περιβάλλουν επικαλούνται την αξιοκρατία (ελλείψει καλύτερου όρου για τον νομιμοποιημένο παραγοντισμό), την υγιή επιχειρηματικότητα (με ολίγη διανοητική πειρατεία, συναλλαγή κάτω απ’ το τραπέζι και προστατευτισμό) και την αλληλεγγύη (μέσω Μνημονίων και τειχών που ορθώνονται μπροστά στους πρόσφυγες). Παράλληλα, η ευρωπαϊκή πολιτική τάξη έχει διαλυθεί μέσω παράδοξων κυβερνητικών συνασπισμών που δημιουργούν τη βάση για την πλήρη ομογενοποίηση του πολιτικού φάσματος. Εντός αυτού του φάσματος, που τείνει να γίνει ομοιογενές, οι χριστιανοδημοκράτες δεν διστάζουν να φλερτάρουν ανοιχτά με την εθνολαϊκιστική ατζέντα της Άκρας Δεξιάς όταν οι περιστάσεις το απαιτούν, ενώ οι σοσιαλιστές και τα κόμματα του Κέντρου εγκολπώνονται νεοφιλελεύθερες θέσεις και εγκαταλείπουν την παραδοσιακή γραμμή τους.

Το εντυπωσιακό -και μη αναμενόμενο- ενώπιον αυτής της ιστορικής συγκυρίας είναι ωστόσο ότι οι ευρωπαϊκές κοινωνίες δεν κινητοποιούνται για να αλλάξουν την κατάσταση και παραμένουν παγιδευμένες στα δόκανα της γραφειοκρατίας των Βρυξελλών. Αυτή η ιδιότυπη «αναισθησία» προκύπτει εν μέρει από το νεοφιλελεύθερο σοκ στο οποίο έχουν υποβληθεί οι ευρωπαϊκοί λαοί, τόσο στον Νότο όσο και στον Βορρά. Όμως, δεν είναι κυρίως ούτε μόνο αυτό. Είναι επίσης η προϊούσα (παρα)φθορά των κοινοτικών θεσμών, που αναλύεται με τη σειρά της σε επιμέρους παραφθορές και εκφυλιστικά φαινόμενα σε εθνικό επίπεδο: Δείτε την ολομέλεια και τις Επιτροπές της Βουλής και προσέξτε τις εκφραστικές αστοχίες, τη χαλαρότητα και την ανακρίβεια στους συλλογισμούς, την έλλειψη ειρμού, την κραυγαλέα -αλλά εντελώς νομιμοποιημένη πλέον- αναντιστοιχία λόγων και έργων. Όλα αυτά που συμβαίνουν στο εποικοδόμημα υποδηλώνουν ένα ανησυχητικό φαινόμενο πολύ σχετικό με το μεταπολιτευτικό «περίπου» στην Ελλάδα και την κουλτούρα τού «δήθεν» που επικράτησε σε ολόκληρη την Ευρώπη με την άνοδο του νεοφιλελευθερισμού: Όλα ψευδώνυμα και όλα λάθος, με τους θεσμούς της αντιπροσωπευτικής Δημοκρατίας να φθίνουν και τον κίνδυνο μιας νέας μορφής ολοκληρωτισμού προ των θυρών.

Στην κλινική καθημερινότητα συναντά κανείς γλαφυρές περιγραφές, αλλά και όρους που ενίοτε προκαλούν τρόμο ακόμα και στο άκουσμά τους. Παραδείγματος χάρη: αίσθημα αφανισμού και επικειμένου θανάτου, μαζική αιμορραγία, χαίνοντα τραύματα. Μαζί μ’ αυτά τα ανατριχιαστικά, υπάρχει όμως κι ένας πιο κρυπτικός όρος που συνήθως δεν γίνεται αντιληπτός από το μη ειδικό κοινό: Τα λεγόμενα “άτονα έλκη”. Τα έλκη αυτά είναι πληγές που, παρά τη δυσμορφία και τη δυσοσμία τους, πονούν ελάχιστα ή και καθόλου. Αυτό συμβαίνει γιατί μαζί με τις άλλες βλάβες έχουν επίσης καταστραφεί και οι νευρικές απολήξεις που «καταλαβαίνουν» τον πόνο.

Πρωταρχικό καθήκον της Αριστεράς είναι να μην καταλήξουν οι ευρωπαϊκές κοινωνίες σε μια παρόμοια κατάσταση, με άτονα έλκη και βαθιά τραύματα που αδυνατούν όμως να αντιληφθούν, επειδή δεν υπάρχουν πια οι κατάλληλοι πολιτικοί αισθητήρες. Γιατί, αν συνεχίσουμε στη ρότα που ακολουθούμε τώρα, αν δεν εμβολιάσουμε τα δημόσια πράγματα με νέα υποδείγματα δημοκρατικών πρακτικών και πολιτικής ηθικής, αν δεν ουσιαστικοποιήσουμε τον πολιτικό διάλογο πέρα από τα συνήθη επικοινωνιακά και τα κουτοπόνηρα, αν δεν ελέγξουμε επί της ουσίας την ηγεσία της Ευρωπαϊκής Ένωσης για τις πρακτικές που ακολουθεί, είναι περισσότερο από σίγουρο ότι η αντιπροσωπευτική Δημοκρατία θα καταρρεύσει. Κι αυτό, δυστυχώς, δεν είναι πλέον πολύ μακριά...