Θεραπεύοντας την Υγεία.

ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ Κριτική θεώρηση και προτάσεις για το σχέδιο της «επιτροπής Μπένου» Πέντε μήνες μετά την ανάληψη της Κυβερνητικής εξουσίας η Αριστερά καλείται να υλοποιήσει τον σχεδιασμό της για ένα από τα ουσιαστικότερα και πιο προνομιακά πεδία παρέμβασης της. Την Υγεία. Για την Αριστερά και για τον επιστημονικό τρόπο σκέψης, η επίλυση προβλημάτων προκύπτει από την προσέγγιση και αντιμετώπιση της γενεσιουργού αιτίας τους. Στα χρόνια της τρέχουσας καπιταλιστικής κρίσης η επίθεση στον δημόσιο χαρακτήρα και στις εργασιακές σχέσεις του χώρου της Υγείας δεν είναι ούτε τυχαία ούτε εισπρακτικού απλά χαρακτήρα. Πρόκειται για μια στρατηγική άλωσης ενός ολόκληρου πεδίου επιχειρηματικών δραστηριοτήτων που διατηρεί μεν ικανοποιητικό «ποσοστό κέρδους» παρουσιάζει όμως μια «μεγάλη διασπορά» κερδών κατανεμημένων σε πολλούς μικρούς παραγωγούς αλλά και έναν σημαντικό δημόσιο τομέα. Ιδιαίτερα τα χαρακτηριστικά αυτά αφορούν την ΠΦΥ γι’αυτό και ο κύριος όγκος της επίθεσης εκδηλώθηκε σε αυτόν τον τομέα αλλά και στο τμήμα του «φαρμάκου» που είναι διασυνδεδεμένο με αυτόν (Φαρμακεία).

Με αυτό τον τρόπο πρέπει να αναγνωσθούν τα ακόλουθα 1. Νόμος για την πλανοδιακή Ιατρική 2. Διάλυση δομών της ΠΦΥ – ΙΚΑ (ΕΟΠΥΥ) - δημιουργία των ΠΕΔΥ 3. «Απελευθέρωση» φαρμακευτικού επαγγέλματος και ΜΗΣΥΦΑ Απέναντι στην επίθεση αυτή αναπτύχθηκε ένας πολυποίκιλος «αμυντικός» αγώνας των επαγγελματικών στρωμάτων που εμπλέκονταν στις δραστηριότητες Υγείας και ιδιαίτερα στην ΠΦΥ. «Σκληρές» απεργιακές κινητοποιήσεις, επιτυχείς δικαστικές «μάχες», σημαντικές πολιτικές παρεμβάσεις σε διασύνδεση με τους χρήστες των υπηρεσιών υγείας , τους Δήμους και άλλους φορείς , προέκυψαν σαν αποτέλεσμα. Η ίδια η κεντρική πολιτική σκηνή δεν έμεινε ανεπηρέαστη από αυτόν τον αγώνα. Ο αγώνας αυτός και τόσο τα πολιτικά όσο και τα πρακτικά αποτελέσματα που παρήγαγε έχουν διαμορφώσει ένα καινούργιο πεδίο στον χώρο που δεν μπορεί να αγνοηθεί από κανέναν. Στις εναπομείνασες δημόσιες δομές ΠΦΥ (ΠΕΔΥ) έχει διαμορφωθεί μια de facto νέα πραγματικότητα όσον αφορά τις εργασιακές σχέσεις των γιατρών (με χρονικό ορίζοντα ετών τουλάχιστον) την γεωγραφική τους κατανομή που βαίνει μειούμενη και την επισκεψιμότητα τους που αντίθετα βαίνει αυξανόμενη. Πολύ πρόσφατες μάλιστα νομικές εξελίξεις (υπόθεση των 170 αλλά και άλλες που μόλις «ξεκίνησαν») θα θέσουν το στίγμα τους στο «νέο τοπίο». Είναι παραπάνω από προφανές ότι κάθε παρέμβαση στην ΠΦΥ που φιλοδοξεί να «πατά στην Γή» πρέπει να παίρνει υπ’ όψιν την νέα αυτή πραγματικότητα. Εκτός φυσικά από την νέα πραγματικότητα που συνεπάγεται για το λαό μας (για όλους μας) η φάση της διαπραγμάτευσης και τα παρεπόμενα της.

Μέσα στα πλαίσια αυτά, μια ΚΡΙΤΙΚΗ θεώρηση του σχεδίου της «επιτροπής Μπένου» για την ΠΦΥ, είναι αυτονόητη και εδράζεται στα ακόλουθα σημεία. 1. Διάταξη των δομών της ΠΦΥ Το σχέδιο «υποδιαιρεί» την ΠΦΥ σε δύο επίπεδα με βάση διαφορετική χωροταξία αλλά και διαφορετικό «όγκο» των παρεχόμενων υπηρεσιών. Προκύπτουν τα εξής α. Η de novo δημιουργία (κτηριακό και εξοπλισμός) και η στελέχωση των «μετωπικών» σχηματισμών (ιατρεία γειτονιάς) με ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό απαιτεί δυσανάλογους (για την εποχή και τα οικονομικά δεδομένα) πόρους. β. Η γεωγραφική ιδιαιτερότητα της χώρας (νησιωτικό σύμπλεγμα, αραιοκατοικημένη ηπειρωτική ενδοχώρα με ηλικιωμένο πληθυσμό, μεγάλη πληθυσμιακή συγκέντρωση σε Λεκανοπέδιο – Θεσσαλονίκη κλπ) δεν συνηγορεί για το ενιαίο της διάταξης της ΠΦΥ. 2. Διάκριση ιατρικών ειδικοτήτων στην ΠΦΥ Δίνεται σοβαρή προτεραιότητα στην ειδικότητα της Γενικής Ιατρικής. Η κριτική έχει ως εξής. α. Η χώρα διαθέτει ήδη ένα μεγάλο δυναμικό ειδικών γιατρών όλων των ειδικοτήτων προσανατολισμένων στην ΠΦΥ. β. Η σύγχρονη επιστημονική τάση είναι αυτή της «εξειδίκευσης» σε συνδυασμό με την «συνέργεια» ειδικοτήτων. γ. Μεγάλος αριθμός των προσερχόμενων (πιθανόν το 50%) στους «μετωπικούς» σχηματισμούς υγείας αφορά ασθενείς με τα νοσήματα Σ.Δ. , Υπέρταση , Υπερλιπιδαιμία. Η αντιμετώπιση τους είναι μακροχρόνια και απαιτεί συχνά εξειδίκευση η οποία μάλλον με την ειδικότητα της εσωτερικής Παθολογίας ή/και της Καρδιολογίας συναρτάται παγκοσμίως παρά της Γ.Ι. δ. Η ειδικότητα της Γ.Ι. περιλαμβάνει «χειρουργικές» δεξιότητες ή οποίες είναι απολύτως απαραίτητες συνδυαστικά, σε περιοχές με ιδιαίτερα γεωγραφικά χαρακτηριστικά. Είναι όμως μικρότερης σχετικά αξίας σε άλλες. ε. Η παρουσία των χειρουργικών ειδικοτήτων στους σχηματισμούς «αναφοράς» της ΠΦΥ και η λειτουργική διασύνδεση τους με τα Νοσοκομεία δεν αποσαφηνίζεται. 3. Στάδιο μετάβασης. Εργασιακό καθεστώς α. Αναφέρθηκε ήδη, έστω στοιχειακά, η de facto διαμορφωμένη κατάσταση για το εργασιακό καθεστώς των μισών περίπου γιατρών που ασχολούνται στις υπάρχουσες δημόσιες δομές ΠΦΥ σε αστικούς χώρους. Το σχέδιο μοιάζει να την αγνοεί. Αυτό είναι εν μέρει και υπό κανονικές συνθήκες κατανοητό σε κάθε μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, όμως οι συγκεκριμένες συνθήκες στην χώρα μας δεν διακρίνονται για την «κανονικότητα» τους. β. Κάθε «τομή» (ακόμα και υπό κανονικές συνθήκες) περιλαμβάνει στάδιο μετάβασης. Στο σχέδιο δεν ορίζεται. γ. Παρά το ότι οι Πανεπιστημιακοί ή οι Στρατιωτικοί γιατροί δεν «αφορούν» την ΠΦΥ δεν μπορεί παρά να επισημανθεί η απουσία οιασδήποτε αναφοράς στο μελλοντικό εργασιακό τους καθεστώς. Με βάση τις παραπάνω παρατηρήσεις θα μπορούσαν να διατυπωθούν οι ακόλουθες ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ:

I. Σαφής καθορισμός μεταβατικού σταδίου Στη διάρκεια του οποίου α. Θα στηριχθούν υλικά και θα στελεχωθούν οι υπάρχουσες δομές (ΠΕΔΥ, ΚΥ, ΠΙ) ώστε να αποτελέσουν αξιόπιστα το «δεύτερο» επίπεδο ΠΦΥ του σχεδίου. β. Θα αναπτυχθούν σταδιακά με βάση κριτήρια γεωγραφικά, πληθυσμιακά, επιδημιολογικά, οικονομικά (τουρισμός) κ.α. οι «μετωπικές» μονάδες. γ. Θα λυθεί το θέμα του εργασιακού καθεστώτος των γιατρών με τρόπο και σε διάρκεια τόση ώστε αφενός να συμβαδίζει με την de facto πραγματικότητα που προαναφέρθηκε και αφετέρου να δίνει την χρονική δυνατότητα αναπλήρωσης τυχόν αποχωρήσεων. II. Διάκριση ειδικοτήτων α. Δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτή (πόσο μάλλον να προάγεται) «σύγχυση» ανάμεσα στις ειδικότητες Παθολογίας και Γ.Ι. Πέρα από τους γνωστούς ιστορικούς λόγους που υποχρέωσαν την Μ. Βρετανία της δεκαετίας του 40 να εδραιώσει το δικό της ΕΣΥ στους Γ.Ι. και οι οποίοι δεν υφίστανται στην Ελλάδα του σήμερα (με την πληθώρα γιατρών ειδικοτήτων) , υπάρχουν ιδιαίτεροι γεωγραφικοί και επιστημονικοί λόγοι που υποστηρίζουν αυτό το επιχείρημα και εν πολλοίς προαναφέρθηκαν. Σκόπιμη θα ήταν λοιπόν η εξ’ αρχής και με συγκεκριμένα κριτήρια διάκριση στις προκηρύξεις στελέχωσης.

β. Οι χειρουργικές ειδικότητες μπορούν να «ανήκουν» στην ΠΦΥ και να χειρουργούν στο διασυνδεδεμένο Νοσοκομείο. Σε αντίθεση με το μοντέλο του θεσμού των γιατρών «επισκεπτών». Και το σκεπτικό είναι το ακόλουθο. Πάρα πολλές ιατρικές «εργατοώρες» χειρουργού πρέπει να αφιερωθούν στον ασθενή πριν και μετά την «κρίσιμη» ώρα του χειρουργείου , πάντα σχεδόν με την επιπρόσθετη ενασχόληση και άλλων ειδικοτήτων. Η πλειοψηφία αυτών των μη «χειρουργικών» ωρών των χειρουργικών ειδικοτήτων είναι ή μπορεί να είναι μη νοσοκομειακές . Μεταφέροντας της κανείς στην δευτεροβάθμια (ή και συχνότατα απευθείας στην τριτοβάθμια περίθαλψη) είναι σαφές πως την επιβαρύνει. Έτσι, γιατροί της ΠΦΥ χειρουργικών ειδικοτήτων μπορούν να ασκούν ένα μέρος του θεραπευτικού τους έργου (δηλαδή να χειρουργούν και να παρακολουθούν την άμεση μετεγχειρητική πορεία) στις δομές της δεύτερης βαθμίδας ενώ θα «ανήκουν» στην ΠΦΥ. Το αντίστροφο , το μοντέλο του γιατρού – επισκέπτη , αποπροσωποποιεί σημαντικά τη σχέση με τον ασθενή , αδρανοποιεί την λειτουργία της δομής «ομάδα υγείας» στην ΠΦΥ και μεταφέρει έργο στο χώρο των Νοσοκομείων που θα μπορούσε να παραμείνει «εξωνοσοκομειακό». Ενδεχομένως τα παραπάνω δεν ισχύουν στον ίδιο βαθμό για όλες τις χειρουργικές ειδικότητες και για όλες τις περιοχές της χώρας. γ. Ο χώρος της ΠΦΥ οφείλει και μπορεί να είναι χώρος Ιατρικής εξειδίκευσης, σε αρκετές Ειδικότητες. Αυτό πρέπει να σχεδιαστεί με ιδιαίτερο τρόπο και πολύ περισσότερο επισταμένα από τα ισχύοντα στο σημερινό μοντέλο. Επιπλέον, αυτονόητο είναι, η παρουσία Ειδικευομένων θα ενισχύσει σημαντικά την στελέχωσή της ΠΦΥ , αλλά και τις δυνατότητες απασχόλησης του νέου Ιατρικού δυναμικού της χώρας.

Τα παραπάνω αποτελούν μια προσπάθεια εποικοδομητικής κριτικής και καθόλου δεν υποτιμούν τη σημασία «τομών» που εισάγει το σχέδιο. Ζητήματα όπως η «προσέγγιση» του ασθενούς από το σύστημα ή η «κωδικοποίηση» της διασύνδεσης των βαθμίδων και της «πορείας» του ασθενούς μέσα σε αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικά και συστατικά του εξορθολογισμού και της επιστημονικής επάρκειας ενός άρτιου δημόσιου συστήματος. 16/6/2015 Κωστάκης Προκόπης

Οι οικογενειακοί γιατροί στη πρόταση της επιτροπής ΠΦΥ

Η πρόταση της επιτροπής για την ΠΦΥ βασίζεται στον κυρίαρχο ρόλο των οικογενειακών γιατρών και της λεγομένης ομάδας Υγειας. Προφανώς επηρεασμένη από τις απόψεις που χρόνια κυριαρχούν στον ΠΟΥ. Αυτές βέβαια αναφέρονται σε τριτοκοσμικές χώρες.

Στη χωρά μας υπάρχει ήδη ένα εκτεταμένο δίκτυο πολυιατρείων και ΚΥ ,τα όποια σήμερα μετά από τις μνημονικές πολιτικές που προηγήθησαν άλλα και από την αδράνεια της σημερινής πολίτικης ηγεσίας έχουν υποβαθμίσει και υπολειτουργούντα γεγονός αυτό αγνοείται όπως αγνοείται όλη η υπάρχουσα κατάσταση. Οι γενικοί γιατροί που υπάρχουν είναι παρά πολύ λίγοι ενώ αντίθετα υπάρχουν πολλοί ειδικευμένοι γιατροί. Αφού λοιπόν η πραγματικότητα δεν εξυπηρετεί τα σχέδια και τις απόψεις των συντακτών της επιτροπής απλά τα αγνοούν . Επί πλέον χρησιμοποιούν τους παθολόγους για να συμπληρώσουν τον αριθμό των γενικών γιατρών. Όμως οι παθολόγοι δεν μπορούν να υποκαταστήσουν σε μια τέτοια λειτουργία ΠΦΥ τους σωστά εκπαιδευμένους γενικούς γιατρούς. Βέβαια ακόμα και στην Αγγλία οπού το NHS βασίζεται σε σωστά εκπαιδευμένους γενικούς γιατρούς το σύστημα έχει αποτύχει παταγωδως. Μπορούν να το διαβεβαιώσουν και οι πολυάριθμοι Έλληνες ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΙ γιατροί που ξενιτεύτηκαν εκεί.

Η λειτουργιά μικρών ιατρείων γειτονιάς επικουρικά σε σχέση με τα πλήρως δομημένα πολυϊατρεία θα μπορούσε να βοηθήσει το σύστημα. Η πλήρης λειτουργιά των πολυιατρείων με ειδικευμένους γιατρούς πλήρη λειτουργιά των εργαστηριών και με την προοπτική μετεξέλιξης τους σε ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΕΣ μονάδες με δυνατότητες ημερήσιας νοσηλείας είναι αυτή που πραγματικά δίνει λύσεις. Αφ ενός θα προσφέρεται περίθαλψη υψηλού επίπεδου και αφ ετέρου θα αποφορτιστεί ουσιαστικά η δευτεροβάθμια περίθαλψη. Προφανώς οι συντάκτες του σχεδίου δεν έχουν καμιά αναφορά στα δεδομένα που αφορούν τον αριθμό των επαγγελματιών υγείας που υπάρχουν στην χωρά μας .Στην χώρα μας υπάρχει πληθώρα γιατρών με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και εξειδίκευσης. Το γεγονός αυτό αγνοείται. Τα θεωρητικά νεφελώματα περι ΠΦΥ και ομάδες Υγείας στην κοινότητα αναφέρονται κυρίως στις τριτοκοσμικές χώρες που στερούνται ιατρικό δυναμικό και έτσι τα συμπληρωματικά “παραϊατρικά” επαγγέλματα παίζουν αναπόφευκτα καθοριστικό ρόλο στην παροχή των υπηρεσιών πρόληψης και αποκατάστασης λογω χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου των κάτοικων των συγκεκριμένων χωρών.

Η στελέχωση των ιατρείων γειτονιάς με έως ενα(1)!!! γιατρό και ένα παιδίατρο ανά δυο(2) ιατρεία, δηλαδή ανά 10.000 !!! κατοίκους δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική . Αληθεια γνωρίζουν οι σοφοί!!! πόσα παιδιά ηλικίας 0-14 ετών υπάρχουν στην χώρα μας. Το έχουν λάβει υπ όψη στο σχεδιασμό...

'' Σε εποχή οικονομικής κρίσης ΠΟΤΕ προβλέπουν να λειτουργήσει το σύστημα .Με τι πόρους .Και μέχρι τότε τι θα γίνει. Θα αποτελειώσουν τα πολυϊατρεία του ΠΕΔΥ απολύοντας τους γιατρούς που προστατεύονται από δικαστικές αποφάσεις και θα δουλεύουν γιατροί ΠΑΑ με τους σημερινούς μισθούς( ΠΕ). Και με την περίθαλψη του λαού τι θα γίνει ?Θα κάνει υπομονή μέχρι να εφαρμοστούν τα μεγαλεπήβολα σχέδια που απαιτούν χιλιάδες προσλήψεις προσωπικού? Στην πρόταση επίσης αναφέρεται η χρηματοδότηση μονο από την γενική φορολογια. Εχουμε την πολυτέλεια να χαρίζουμε στους εργοδότες τις σημερινές εισφορές για την περίθαλψη? Μάλλον έχει εκλείψει η κοινή λογική. Το προτεινόμενο σχέδιο είναι εκτός τόπου και χρόνου και τελικά ΑΝΕΦΑΡΜΟΣΤΟ. Παναγιώτης Γαβράς

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ,ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ.

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ. Είμαστε γιατροί ώριμοι στην επαγγελματική εμπειρία και ξεχωριστοί στην επαφή μας με τον ασθενή, τον υγιή, τον αδιακρίτως περιορισμών προσφεύγοντα συνάνθρωπο. Οι ουρές των αιτούντων κολακευτικές και οι φάσεις εμπιστοσύνης και ανιδιοτελούς αναγνώρισης του έργου μας καθημερινές. Ξέρουμε ότι σε αυτό τον αγώνα ζωής εφοδιασμένοι με πολλών ετών εκπαίδευση και χρόνια τέχνη επικοινωνίας και μεταλαμπάδευσης των κανόνων υγιούς και ποιοτικής ζωής έχουμε τελικά χαμένο τον αγώνα απέναντι στον Χάρο, την νομοτελειακή φθίση των χρονίων παθήσεων. Εκεί όμως σταθεροί και ακατάβλητοι στα χαρακώματα της βελτίωσης και της παρηγορίας, της απαντοχής και της ελπίδας. Ξέρω πιστέψτε με σε όλους τους χώρους χιλιάδες άξιους μαχητές της ζωής στην υγεία. Στοιχειώνουν μπροστά στα μάτια μου οι εικόνες αγαπημένων καρκινοπαθών που περνούσαν μετά χρόνια αγώνων από το γνωστό ιατρείο του ΙΚΑ, εκεί που πρωτοαντίκρισαν ίσως τη ζοφερότητα της διάγνωσης να χαιρετήσουν το γιατρό τους τον σύμβουλο και φίλο αντιλαμβανόμενοι το επερχόμενο τέλος. Πολλοί της τρίτης και τέταρτης ηλικίας μαχητές της ζωής που έπαιρναν σε εκείνο το ανήμπορο σημείο της μελαγχολίας την αισιόδοξη προοπτική ενός ώριμου σκοπού ζωής που έκανε ζωντανούς λεβέντες με σχεδόν ένα αιώνα ιστορία στη πλάτη τους να αναφωνούν «γιατρέ μου με πλούτισε η γνωριμία σου». Οποία τιμή! Μια καλή κουβέντα ,ένα πεσκέσι φιστίκια από την Αίγινα και μέλι από τη Σκύρο ή τους Φούρνους, αρνί από την Μεγαλούπολη ή λεμόνια από το Αργος, πατσά από τη Σαλαμίνα ή καφέ από την Κομοτηνή. Ένα χαμόγελο!

Ναι αυτά τα καθημερινά χαμόγελα που τόσο ξέρει να μοιράζει η λαϊκή της γειτονιάς και το φαρμακείο της συνοικίας. Μάθαμε να εμπιστευόμαστε στα δύσκολα εκεί που πραγματικά αξίζει. Δοκιμασμένοι καθημερινά στη προκρούστεια κλίνη της επιβίωσης. Τα συστήματα περιστασιακής υγείας έφκιασαν πολυάνθρωπα υπολειτουργούντα και κακοπληρωμένα εργαλεία που τα είπαν ΕΣΥ, ΙΚΑ, ΕΟΠΥΥ, ΠΕΔΥ. Οι γιατροί έφυγαν στο εξωτερικό, δυσπνοούν στο νοσοκομείο πιθανά να αλλοτρίωσαν τα νεανικά ιδανικά στο βωμό του χρήματος σε μια αλλοτριωμένη κοινωνία που έδινε αξία στο παροδικό, στο διαφημιστικό στο ψευδεπίγραφο. Πάσχαμε και σε αποδοτικότητα, δεν φημιζόμαστε και για την ανθρωπιά αν δεν έπαιρνες τις μοναχές μονάδες αλλά συνέκρινες τις συγκεντρωτικές αποδόσεις. Έτσι φτιάχτηκαν οι συντεχνίες από τα πρώτα χρόνια του ΕΣΥ. Με μέσον έμπαιναν στο ΙΚΑ με εικονικές αξιολογήσεις στο ΕΣΥ. Το φασόν δούλευαν κάποιοι στο ΙΚΑ την τεχνική πρόκληση αναγκών και ουρών για διευκολύνσεις στα νοσοκομεία. Βιλαέτια των ημετέρων οι κλινικές του τότε ΙΚΑ, όργιο προμηθειών και κατασπατάλησης πόρων και τεχνιτών αναγκών τα νοσοκομεία. Τα υπουργεία ποτέ δεν έλυσαν αυτό το γόρδιο δεσμό, διαπίστωναν μερικοί του 2ου ορόφου, υπονόμευαν τα «τρωκτικά και αρουραίοι» των υπολοίπων ορόφων των συμβούλων και των μεσαζόντων. Ένας τρελός χορός δισεκατομμυρίων δυσβάστακτος για την ελληνική οικονομία με πρωτοστατούντες τους ασχολούμενους τα τελευταία χρόνια με τα λεγόμενα οικονομικά της υγείας.

Ήρθαν οι μπουλντόζες των μνημονίων και ισοπέδωσαν ανθρώπους, εργαζόμενους, ασθενείς, νοσοκομεία, κλινικές ΙΚΑ, ασφαλιστικά ταμεία, πόρους και συστήματα. Ελλείψεις φαρμάκων, γιατρών ,νοσηλευτών, ΕΚΑΒ, ψυχικής υγείας, πρόληψης, εμβολίων μια εικόνα γνωστής ερήμωσης και απαξίας. Η κοινωνία των Πολιτών που πρυτάνευσαν μια Νέα Πολιτική Ελπίδα έχουν όραμα για ποιοτική και εξειδικευμένη υγεία, για πρόληψη στη ΠΦΥ και αποτελεσματική αντιμετώπιση του επείγοντος και χρόνιου νοσηλευτικά περιστατικού. Ένα ανθρώπινο δυναμικό 40 υπολογίζω δυναμικών και φωτισμένων νεοδιορισμένων ανθρώπων έχουν ήδη ανασκουμπωθεί στις πιο δύσκολες συνθήκες που έχουν βρεθεί στη σημερινή Ευρώπη από πλευράς υγείας, Στο υπουργείο σε ταμεία, σε υγ. περιφέρειες σε οργανισμούς οργανώνουν, ψηλαφούν και σχεδιάζουν. Το πρώτο νομοσχέδιο του χώρου βρίσκεται στα σκαριά ενώ αμφισβητούνται από την πολιτική συγκυρία οι προσλήψεις προσωπικού, η επάρκεια φαρμάκων, η εμπιστοσύνη στις πληρωμές. Βέβαια ήταν τα τόσα φυγόκεντρα λάφυρα των λαμογιών που περιορίζονται ήδη που αυτός ο γλίσχρος προϋπολογισμός του Νοέμβρη 2014 που είχε επίτηδες ελαχιστοποιηθεί από την κυβέρνηση Σαμαρά –Βενιζέλου ακόμα δεν έχει δείξει την ποσοτική του ανεπάρκεια. Εκτιμώ ότι άλλα 200-250 στελέχη από το πλούσιο δυναμικό της Πολιτικής της Ελπίδας ώριμοι και δακτυλοδεικτούμενοι αγωνιστές της υγείας μπορούν να ριχτούν γρήγορα στη μάχη της καθημερινότητας να συμβάλουν με την μαχητικότητα και την διορατικότητά τους στη μάχη της καθημερινότητας. Η διοίκηση πρέπει να διακρίνεται για την ανανέωση και τον διαρκή της επανέλεγχο. Να βρεθούν οι ελλείπουσες ειδικότητες στα ΠΕΔΥ με επαναπρόσληψη των απολυμένων σε μεταβατική διάταξη ,να γεμίσουν τα αγροτικά ιατρεία και τα επαρχιακά νοσοκομεία, να διορθωθούν ότι δεν καλύπτουν οι προκηρύξεις επικουρικών, να λειτουργήσουν οι ΜΕΘ και το ΕΚΑΒ, να απολυθούν σταδιακά οι εργολάβοι υπηρεσιών καθαριότητας, φύλαξης και να προσληφθεί ασφαλισμένο προσωπικό με σταθερές σχέσεις εργασίας, οι διαγωνισμοί να γίνονται ευέλικτα με διαφάνεια και οι γενικοί και οι ειδικοί.

Να μην πλουτίζουν κάποιοι ημέτεροι από σπατάλες ενοικίων ή παροχών ενέργειας ή τηλεφωνίας. Να λειτουργεί αποτελεσματικό δίκτυο τεχνικής υποστήριξης χωρίς καταχρήσεις και οι παροχές υγείας να ελέγχονται αυστηρά από δίκτυο όχι αργόσχολων αργόμισθων ιατρών ελεγκτών για κάθε ευρώ σε πραγματικά αναξιοπαθείς και πάσχοντες. Τα ωράρια να υφίστανται χωρίς παρεκκλίσεις , η ακύρωση ενός ραντεβού είναι ένα δυσαναπλήρωτο κενό ανυπέρβλητο για τον ταλαίπωρο ασφαλισμένο. Κάθε αποτελεσματική θεραπεία πρέπει στο δημόσιο να παρέχεται δωρεάν αλλά μέχρι να βγουν τα ελληνικά πετρέλαια που θα χρηματοδοτήσουν τα υγιή ασφαλιστικά ταμεία η συνύπαρξη με την υγιή και με ελεγχόμενους κανόνες ιδιωτική ιατρική κρίνεται κατ εμέ απαραίτητη σαν ένα μεταβατικό στάδιο σαφώς καθοριζόμενο με γνώμονα πάντα την εξυπηρέτηση του κακοπαθημένου πολίτη που υπέστη γενοκτονία από τις πολιτικές των ντόπιων συνεργατών των τοκογλύφων. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, δηλ. του συστήματος διοίκησης Λομβέρδου, Γεωργιάδη και Βορίδη που πρέπει να ξεβρομίσει το συντομότερο όπως έδειξαν και τα πρόσφατα γεγονότα στο Ψυχικών Νόσων Αθηνών. Το σύστημα υγείας πρέπει να σταθεί επιτέλους στα πόδια του ορθό, και τα δυο του ποδάρια την Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και τα νοσοκομεία. Να συμβάλουμε όλοι σε αυτό το στόχο. 7-6-2015. Δρ Λαμπαδάριος Διονύσιος Διευθυντής ΠΕΔΥ Νέου Κόσμου.