Οι οικογενειακοί γιατροί στη πρόταση της επιτροπής ΠΦΥ

Η πρόταση της επιτροπής για την ΠΦΥ βασίζεται στον κυρίαρχο ρόλο των οικογενειακών γιατρών και της λεγομένης ομάδας Υγειας. Προφανώς επηρεασμένη από τις απόψεις που χρόνια κυριαρχούν στον ΠΟΥ. Αυτές βέβαια αναφέρονται σε τριτοκοσμικές χώρες.

Στη χωρά μας υπάρχει ήδη ένα εκτεταμένο δίκτυο πολυιατρείων και ΚΥ ,τα όποια σήμερα μετά από τις μνημονικές πολιτικές που προηγήθησαν άλλα και από την αδράνεια της σημερινής πολίτικης ηγεσίας έχουν υποβαθμίσει και υπολειτουργούντα γεγονός αυτό αγνοείται όπως αγνοείται όλη η υπάρχουσα κατάσταση. Οι γενικοί γιατροί που υπάρχουν είναι παρά πολύ λίγοι ενώ αντίθετα υπάρχουν πολλοί ειδικευμένοι γιατροί. Αφού λοιπόν η πραγματικότητα δεν εξυπηρετεί τα σχέδια και τις απόψεις των συντακτών της επιτροπής απλά τα αγνοούν . Επί πλέον χρησιμοποιούν τους παθολόγους για να συμπληρώσουν τον αριθμό των γενικών γιατρών. Όμως οι παθολόγοι δεν μπορούν να υποκαταστήσουν σε μια τέτοια λειτουργία ΠΦΥ τους σωστά εκπαιδευμένους γενικούς γιατρούς. Βέβαια ακόμα και στην Αγγλία οπού το NHS βασίζεται σε σωστά εκπαιδευμένους γενικούς γιατρούς το σύστημα έχει αποτύχει παταγωδως. Μπορούν να το διαβεβαιώσουν και οι πολυάριθμοι Έλληνες ΕΙΔΙΚΕΥΜΕΝΟΙ γιατροί που ξενιτεύτηκαν εκεί.

Η λειτουργιά μικρών ιατρείων γειτονιάς επικουρικά σε σχέση με τα πλήρως δομημένα πολυϊατρεία θα μπορούσε να βοηθήσει το σύστημα. Η πλήρης λειτουργιά των πολυιατρείων με ειδικευμένους γιατρούς πλήρη λειτουργιά των εργαστηριών και με την προοπτική μετεξέλιξης τους σε ΑΥΤΟΔΥΝΑΜΕΣ μονάδες με δυνατότητες ημερήσιας νοσηλείας είναι αυτή που πραγματικά δίνει λύσεις. Αφ ενός θα προσφέρεται περίθαλψη υψηλού επίπεδου και αφ ετέρου θα αποφορτιστεί ουσιαστικά η δευτεροβάθμια περίθαλψη. Προφανώς οι συντάκτες του σχεδίου δεν έχουν καμιά αναφορά στα δεδομένα που αφορούν τον αριθμό των επαγγελματιών υγείας που υπάρχουν στην χωρά μας .Στην χώρα μας υπάρχει πληθώρα γιατρών με υψηλό επίπεδο εκπαίδευσης και εξειδίκευσης. Το γεγονός αυτό αγνοείται. Τα θεωρητικά νεφελώματα περι ΠΦΥ και ομάδες Υγείας στην κοινότητα αναφέρονται κυρίως στις τριτοκοσμικές χώρες που στερούνται ιατρικό δυναμικό και έτσι τα συμπληρωματικά “παραϊατρικά” επαγγέλματα παίζουν αναπόφευκτα καθοριστικό ρόλο στην παροχή των υπηρεσιών πρόληψης και αποκατάστασης λογω χαμηλού κοινωνικοοικονομικού επιπέδου των κάτοικων των συγκεκριμένων χωρών.

Η στελέχωση των ιατρείων γειτονιάς με έως ενα(1)!!! γιατρό και ένα παιδίατρο ανά δυο(2) ιατρεία, δηλαδή ανά 10.000 !!! κατοίκους δεν αντέχει σε σοβαρή κριτική . Αληθεια γνωρίζουν οι σοφοί!!! πόσα παιδιά ηλικίας 0-14 ετών υπάρχουν στην χώρα μας. Το έχουν λάβει υπ όψη στο σχεδιασμό...

'' Σε εποχή οικονομικής κρίσης ΠΟΤΕ προβλέπουν να λειτουργήσει το σύστημα .Με τι πόρους .Και μέχρι τότε τι θα γίνει. Θα αποτελειώσουν τα πολυϊατρεία του ΠΕΔΥ απολύοντας τους γιατρούς που προστατεύονται από δικαστικές αποφάσεις και θα δουλεύουν γιατροί ΠΑΑ με τους σημερινούς μισθούς( ΠΕ). Και με την περίθαλψη του λαού τι θα γίνει ?Θα κάνει υπομονή μέχρι να εφαρμοστούν τα μεγαλεπήβολα σχέδια που απαιτούν χιλιάδες προσλήψεις προσωπικού? Στην πρόταση επίσης αναφέρεται η χρηματοδότηση μονο από την γενική φορολογια. Εχουμε την πολυτέλεια να χαρίζουμε στους εργοδότες τις σημερινές εισφορές για την περίθαλψη? Μάλλον έχει εκλείψει η κοινή λογική. Το προτεινόμενο σχέδιο είναι εκτός τόπου και χρόνου και τελικά ΑΝΕΦΑΡΜΟΣΤΟ. Παναγιώτης Γαβράς

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ,ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ.

ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΞΕΡΟΥΜΕ ΕΜΕΙΣ, ΑΥΤΑ ΠΟΥ ΔΕΝ ΞΕΡΟΥΝ ΟΙ ΑΛΛΟΙ. Είμαστε γιατροί ώριμοι στην επαγγελματική εμπειρία και ξεχωριστοί στην επαφή μας με τον ασθενή, τον υγιή, τον αδιακρίτως περιορισμών προσφεύγοντα συνάνθρωπο. Οι ουρές των αιτούντων κολακευτικές και οι φάσεις εμπιστοσύνης και ανιδιοτελούς αναγνώρισης του έργου μας καθημερινές. Ξέρουμε ότι σε αυτό τον αγώνα ζωής εφοδιασμένοι με πολλών ετών εκπαίδευση και χρόνια τέχνη επικοινωνίας και μεταλαμπάδευσης των κανόνων υγιούς και ποιοτικής ζωής έχουμε τελικά χαμένο τον αγώνα απέναντι στον Χάρο, την νομοτελειακή φθίση των χρονίων παθήσεων. Εκεί όμως σταθεροί και ακατάβλητοι στα χαρακώματα της βελτίωσης και της παρηγορίας, της απαντοχής και της ελπίδας. Ξέρω πιστέψτε με σε όλους τους χώρους χιλιάδες άξιους μαχητές της ζωής στην υγεία. Στοιχειώνουν μπροστά στα μάτια μου οι εικόνες αγαπημένων καρκινοπαθών που περνούσαν μετά χρόνια αγώνων από το γνωστό ιατρείο του ΙΚΑ, εκεί που πρωτοαντίκρισαν ίσως τη ζοφερότητα της διάγνωσης να χαιρετήσουν το γιατρό τους τον σύμβουλο και φίλο αντιλαμβανόμενοι το επερχόμενο τέλος. Πολλοί της τρίτης και τέταρτης ηλικίας μαχητές της ζωής που έπαιρναν σε εκείνο το ανήμπορο σημείο της μελαγχολίας την αισιόδοξη προοπτική ενός ώριμου σκοπού ζωής που έκανε ζωντανούς λεβέντες με σχεδόν ένα αιώνα ιστορία στη πλάτη τους να αναφωνούν «γιατρέ μου με πλούτισε η γνωριμία σου». Οποία τιμή! Μια καλή κουβέντα ,ένα πεσκέσι φιστίκια από την Αίγινα και μέλι από τη Σκύρο ή τους Φούρνους, αρνί από την Μεγαλούπολη ή λεμόνια από το Αργος, πατσά από τη Σαλαμίνα ή καφέ από την Κομοτηνή. Ένα χαμόγελο!

Ναι αυτά τα καθημερινά χαμόγελα που τόσο ξέρει να μοιράζει η λαϊκή της γειτονιάς και το φαρμακείο της συνοικίας. Μάθαμε να εμπιστευόμαστε στα δύσκολα εκεί που πραγματικά αξίζει. Δοκιμασμένοι καθημερινά στη προκρούστεια κλίνη της επιβίωσης. Τα συστήματα περιστασιακής υγείας έφκιασαν πολυάνθρωπα υπολειτουργούντα και κακοπληρωμένα εργαλεία που τα είπαν ΕΣΥ, ΙΚΑ, ΕΟΠΥΥ, ΠΕΔΥ. Οι γιατροί έφυγαν στο εξωτερικό, δυσπνοούν στο νοσοκομείο πιθανά να αλλοτρίωσαν τα νεανικά ιδανικά στο βωμό του χρήματος σε μια αλλοτριωμένη κοινωνία που έδινε αξία στο παροδικό, στο διαφημιστικό στο ψευδεπίγραφο. Πάσχαμε και σε αποδοτικότητα, δεν φημιζόμαστε και για την ανθρωπιά αν δεν έπαιρνες τις μοναχές μονάδες αλλά συνέκρινες τις συγκεντρωτικές αποδόσεις. Έτσι φτιάχτηκαν οι συντεχνίες από τα πρώτα χρόνια του ΕΣΥ. Με μέσον έμπαιναν στο ΙΚΑ με εικονικές αξιολογήσεις στο ΕΣΥ. Το φασόν δούλευαν κάποιοι στο ΙΚΑ την τεχνική πρόκληση αναγκών και ουρών για διευκολύνσεις στα νοσοκομεία. Βιλαέτια των ημετέρων οι κλινικές του τότε ΙΚΑ, όργιο προμηθειών και κατασπατάλησης πόρων και τεχνιτών αναγκών τα νοσοκομεία. Τα υπουργεία ποτέ δεν έλυσαν αυτό το γόρδιο δεσμό, διαπίστωναν μερικοί του 2ου ορόφου, υπονόμευαν τα «τρωκτικά και αρουραίοι» των υπολοίπων ορόφων των συμβούλων και των μεσαζόντων. Ένας τρελός χορός δισεκατομμυρίων δυσβάστακτος για την ελληνική οικονομία με πρωτοστατούντες τους ασχολούμενους τα τελευταία χρόνια με τα λεγόμενα οικονομικά της υγείας.

Ήρθαν οι μπουλντόζες των μνημονίων και ισοπέδωσαν ανθρώπους, εργαζόμενους, ασθενείς, νοσοκομεία, κλινικές ΙΚΑ, ασφαλιστικά ταμεία, πόρους και συστήματα. Ελλείψεις φαρμάκων, γιατρών ,νοσηλευτών, ΕΚΑΒ, ψυχικής υγείας, πρόληψης, εμβολίων μια εικόνα γνωστής ερήμωσης και απαξίας. Η κοινωνία των Πολιτών που πρυτάνευσαν μια Νέα Πολιτική Ελπίδα έχουν όραμα για ποιοτική και εξειδικευμένη υγεία, για πρόληψη στη ΠΦΥ και αποτελεσματική αντιμετώπιση του επείγοντος και χρόνιου νοσηλευτικά περιστατικού. Ένα ανθρώπινο δυναμικό 40 υπολογίζω δυναμικών και φωτισμένων νεοδιορισμένων ανθρώπων έχουν ήδη ανασκουμπωθεί στις πιο δύσκολες συνθήκες που έχουν βρεθεί στη σημερινή Ευρώπη από πλευράς υγείας, Στο υπουργείο σε ταμεία, σε υγ. περιφέρειες σε οργανισμούς οργανώνουν, ψηλαφούν και σχεδιάζουν. Το πρώτο νομοσχέδιο του χώρου βρίσκεται στα σκαριά ενώ αμφισβητούνται από την πολιτική συγκυρία οι προσλήψεις προσωπικού, η επάρκεια φαρμάκων, η εμπιστοσύνη στις πληρωμές. Βέβαια ήταν τα τόσα φυγόκεντρα λάφυρα των λαμογιών που περιορίζονται ήδη που αυτός ο γλίσχρος προϋπολογισμός του Νοέμβρη 2014 που είχε επίτηδες ελαχιστοποιηθεί από την κυβέρνηση Σαμαρά –Βενιζέλου ακόμα δεν έχει δείξει την ποσοτική του ανεπάρκεια. Εκτιμώ ότι άλλα 200-250 στελέχη από το πλούσιο δυναμικό της Πολιτικής της Ελπίδας ώριμοι και δακτυλοδεικτούμενοι αγωνιστές της υγείας μπορούν να ριχτούν γρήγορα στη μάχη της καθημερινότητας να συμβάλουν με την μαχητικότητα και την διορατικότητά τους στη μάχη της καθημερινότητας. Η διοίκηση πρέπει να διακρίνεται για την ανανέωση και τον διαρκή της επανέλεγχο. Να βρεθούν οι ελλείπουσες ειδικότητες στα ΠΕΔΥ με επαναπρόσληψη των απολυμένων σε μεταβατική διάταξη ,να γεμίσουν τα αγροτικά ιατρεία και τα επαρχιακά νοσοκομεία, να διορθωθούν ότι δεν καλύπτουν οι προκηρύξεις επικουρικών, να λειτουργήσουν οι ΜΕΘ και το ΕΚΑΒ, να απολυθούν σταδιακά οι εργολάβοι υπηρεσιών καθαριότητας, φύλαξης και να προσληφθεί ασφαλισμένο προσωπικό με σταθερές σχέσεις εργασίας, οι διαγωνισμοί να γίνονται ευέλικτα με διαφάνεια και οι γενικοί και οι ειδικοί.

Να μην πλουτίζουν κάποιοι ημέτεροι από σπατάλες ενοικίων ή παροχών ενέργειας ή τηλεφωνίας. Να λειτουργεί αποτελεσματικό δίκτυο τεχνικής υποστήριξης χωρίς καταχρήσεις και οι παροχές υγείας να ελέγχονται αυστηρά από δίκτυο όχι αργόσχολων αργόμισθων ιατρών ελεγκτών για κάθε ευρώ σε πραγματικά αναξιοπαθείς και πάσχοντες. Τα ωράρια να υφίστανται χωρίς παρεκκλίσεις , η ακύρωση ενός ραντεβού είναι ένα δυσαναπλήρωτο κενό ανυπέρβλητο για τον ταλαίπωρο ασφαλισμένο. Κάθε αποτελεσματική θεραπεία πρέπει στο δημόσιο να παρέχεται δωρεάν αλλά μέχρι να βγουν τα ελληνικά πετρέλαια που θα χρηματοδοτήσουν τα υγιή ασφαλιστικά ταμεία η συνύπαρξη με την υγιή και με ελεγχόμενους κανόνες ιδιωτική ιατρική κρίνεται κατ εμέ απαραίτητη σαν ένα μεταβατικό στάδιο σαφώς καθοριζόμενο με γνώμονα πάντα την εξυπηρέτηση του κακοπαθημένου πολίτη που υπέστη γενοκτονία από τις πολιτικές των ντόπιων συνεργατών των τοκογλύφων. Για να λέμε τα πράγματα με το όνομά τους, δηλ. του συστήματος διοίκησης Λομβέρδου, Γεωργιάδη και Βορίδη που πρέπει να ξεβρομίσει το συντομότερο όπως έδειξαν και τα πρόσφατα γεγονότα στο Ψυχικών Νόσων Αθηνών. Το σύστημα υγείας πρέπει να σταθεί επιτέλους στα πόδια του ορθό, και τα δυο του ποδάρια την Πρωτοβάθμια φροντίδα υγείας και τα νοσοκομεία. Να συμβάλουμε όλοι σε αυτό το στόχο. 7-6-2015. Δρ Λαμπαδάριος Διονύσιος Διευθυντής ΠΕΔΥ Νέου Κόσμου.

Τα προγράμματα λιτότητας στην Ελλάδα απότυχαν, πείτε το στην Μέρκελ.

Ανοικτή επιστολή στους «Financial Times» με αφορμή το τέλμα στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους δανειστές της έπειτα από τέσσερις και πλέον μήνες επαφών, απέστειλαν οκτώ διάσημοι ακαδημαϊκοί και πολιτικοί. Πρόκειται για το νομπελίστα Οικονομικών και καθηγητή του Columbia University Τζόζεφ Στίγκλιτς, τον καθηγητή της Ecole Normale Superieure και του LSE Τομά Πικετί, τον πρώην πρωθυπουργό της Ιταλίας και πρόεδρο του Foundation of European Progressive Studies Μάσιμο Ντ' Αλέμα, την καθηγήτρια του Columbia University Στέφανι Γκρίφιθ-Τζόουνς, την καθηγήτρια του LSE Μαίρη Κάλντορ, την Χίλαρι Ουέινραϊτ του Transnational Institute στο Άμστερνταμ, τον καθηγητή Μάρκους Μίλερ του Warwick University και τον καθηγητήΤζον Γκραλ του Middlesex University. Η επιστολή, η οποία τιτλοφορείται από την εφημερίδα «Ελλάδα: έκκληση για μετριοπάθεια την ύστατη ώρα», αναφέρει: «Κύριοι, το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται σε κίνδυνο καθώς οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτικών θεσμών πλησιάζουν στην κορύφωσή τους. Για να αποτραπεί μια αποτυχία των διαπραγματεύσεων είναι αναγκαίο να γίνουν υποχωρήσεις και από τις δύο πλευρές. Η ΕΕ πρέπει να επιδείξει ανεκτικότητα και να εκταμιεύσει κονδύλια για να στηρίξει τις διαρθρωτικές αλλαγές και την οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας και να διατηρήσει την ακεραιότητα της Ευρωζώνης. Η Ελλάδα πρέπει να δεσμευθεί αξιόπιστα και να δείξει ότι, αν και τάσσεται κατά της λιτότητας, ενστερνίζεται τις μεταρρυθμίσεις και επιθυμεί να διαδραματίσει ένα θετικό ρόλο στην ΕΕ.

Σε επιστολή που είχαμε απευθύνει αρκετοί από εμάς στους FT τον Ιανουάριο σημειώναμε ότι είναι σημαντικό να διαχωριστούν η λιτότητα από τις μεταρρυθμίσεις. Διότι το να καταδικάζεις τη λιτότητα δεν σημαίνει ότι απορρίπτεις τις μεταρρυθμίσεις. Φοβούμαστε ότι έξι μήνες τώρα η λιτότητα υπονομεύει τις βασικές μεταρρυθμίσεις του ΣΥΡΙΖΑ, για την υλοποίηση των οποίων οι ηγέτες της ΕΕ θα έπρεπε ασφαλώς να είχαν συνεργαστεί με την ελληνική κυβέρνηση. Κυρίως σε ότι αφορά την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς. Η λιτότητα ροκανίζει δραστικά τα έσοδα από τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις και περιορίζει το πεδίο για αλλαγές που θα έκαναν τη δημόσια διοίκηση πιο υπεύθυνη και αποτελεσματική κοινωνικά. Και οι σημαντικές υποχωρήσεις που ζητούνται από την κυβέρνηση σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να χάσει την πολιτική στήριξη που διαθέτει και επομένως και τη δυνατότητα να υλοποιήσει ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα που θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση. Είναι λάθος να ζητείται από την Ελλάδα να δεσμευθεί στην εφαρμογή ενός παλαιού προγράμματος που έχει καταφανώς αποτύχει, έχει απορριφθεί από τους Έλληνες ψηφοφόρους και το οποίο ένας μεγάλος αριθμός οικονομολόγων (συμπεριλαμβανομένων και ημών) πιστεύει ότι είχε εξαρχής λανθασμένες κατευθύνσεις.

Είναι σαφές ότι μια αναθεωρημένη, μακροπρόθεσμη συμφωνία με τους πιστωτικούς θεσμούς είναι αναγκαία. Διαφορετικά είναι αναπόφευκτη μια χρεοκοπία, η οποία θα θέσει σε μεγάλο κίνδυνο τις οικονομίες της Ευρώπης, την παγκόσμια οικονομία, ακόμα και την ευρωπαϊκή ιδέα, την οποία η Ευρωζώνη υποτίθεται ότι θα ενδυνάμωνε. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μοναδική ελπίδα για νομιμότητα στην Ελλάδα. Μια αποτυχία στην επίτευξη συμφωνίας θα υπονόμευε τη δημοκρατία και θα έφερνε στην επιφάνεια πολύ πιο ριζοσπαστικές και δυσλειτουργικές δυνάμεις, δομικά εχθρικές προς την ΕΕ.

Από την άλλη πλευρά, σκεφτείτε σοβαρά την ταχεία εφαρμογή ενός θετικού προγράμματος για την ανάκαμψη στην Ελλάδα (και στην ΕΕ συνολικά), το οποίο θα εκμεταλλευόταν τη μεγάλη οικονομική ισχύ της Ευρωζώνης για την προώθηση των επενδύσεων και τη διάσωση της ευρωπαϊκής νεολαίας από τη μαζική ανεργία με μέτρα που θα ενίσχυαν την απασχόληση σήμερα και την ανάπτυξη στο μέλλον. Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα άλλαζε άρδην τις οικονομικές επιδόσεις της ΕΕ και θα μετέτρεπε την Ένωση σε πηγή υπερηφάνειας για τους Ευρωπαίους πολίτες. Η συμπεριφορά έναντι της Ελλάδας θα στείλει ένα μήνυμα προς όλους τους εταίρους στην Ευρωζώνη. Όπως το Σχέδιο Μάρσαλ, ας είναι αυτό ένα μήνυμα ελπίδας και όχι απελπισίας».