Τα προγράμματα λιτότητας στην Ελλάδα απότυχαν, πείτε το στην Μέρκελ.

Ανοικτή επιστολή στους «Financial Times» με αφορμή το τέλμα στις διαπραγματεύσεις της Ελλάδας με τους δανειστές της έπειτα από τέσσερις και πλέον μήνες επαφών, απέστειλαν οκτώ διάσημοι ακαδημαϊκοί και πολιτικοί. Πρόκειται για το νομπελίστα Οικονομικών και καθηγητή του Columbia University Τζόζεφ Στίγκλιτς, τον καθηγητή της Ecole Normale Superieure και του LSE Τομά Πικετί, τον πρώην πρωθυπουργό της Ιταλίας και πρόεδρο του Foundation of European Progressive Studies Μάσιμο Ντ' Αλέμα, την καθηγήτρια του Columbia University Στέφανι Γκρίφιθ-Τζόουνς, την καθηγήτρια του LSE Μαίρη Κάλντορ, την Χίλαρι Ουέινραϊτ του Transnational Institute στο Άμστερνταμ, τον καθηγητή Μάρκους Μίλερ του Warwick University και τον καθηγητήΤζον Γκραλ του Middlesex University. Η επιστολή, η οποία τιτλοφορείται από την εφημερίδα «Ελλάδα: έκκληση για μετριοπάθεια την ύστατη ώρα», αναφέρει: «Κύριοι, το μέλλον της Ευρωπαϊκής Ένωσης βρίσκεται σε κίνδυνο καθώς οι διαπραγματεύσεις μεταξύ της Ελλάδας και των πιστωτικών θεσμών πλησιάζουν στην κορύφωσή τους. Για να αποτραπεί μια αποτυχία των διαπραγματεύσεων είναι αναγκαίο να γίνουν υποχωρήσεις και από τις δύο πλευρές. Η ΕΕ πρέπει να επιδείξει ανεκτικότητα και να εκταμιεύσει κονδύλια για να στηρίξει τις διαρθρωτικές αλλαγές και την οικονομική ανάκαμψη της Ελλάδας και να διατηρήσει την ακεραιότητα της Ευρωζώνης. Η Ελλάδα πρέπει να δεσμευθεί αξιόπιστα και να δείξει ότι, αν και τάσσεται κατά της λιτότητας, ενστερνίζεται τις μεταρρυθμίσεις και επιθυμεί να διαδραματίσει ένα θετικό ρόλο στην ΕΕ.

Σε επιστολή που είχαμε απευθύνει αρκετοί από εμάς στους FT τον Ιανουάριο σημειώναμε ότι είναι σημαντικό να διαχωριστούν η λιτότητα από τις μεταρρυθμίσεις. Διότι το να καταδικάζεις τη λιτότητα δεν σημαίνει ότι απορρίπτεις τις μεταρρυθμίσεις. Φοβούμαστε ότι έξι μήνες τώρα η λιτότητα υπονομεύει τις βασικές μεταρρυθμίσεις του ΣΥΡΙΖΑ, για την υλοποίηση των οποίων οι ηγέτες της ΕΕ θα έπρεπε ασφαλώς να είχαν συνεργαστεί με την ελληνική κυβέρνηση. Κυρίως σε ότι αφορά την καταπολέμηση της φοροδιαφυγής και της διαφθοράς. Η λιτότητα ροκανίζει δραστικά τα έσοδα από τις φορολογικές μεταρρυθμίσεις και περιορίζει το πεδίο για αλλαγές που θα έκαναν τη δημόσια διοίκηση πιο υπεύθυνη και αποτελεσματική κοινωνικά. Και οι σημαντικές υποχωρήσεις που ζητούνται από την κυβέρνηση σημαίνει ότι ο ΣΥΡΙΖΑ κινδυνεύει να χάσει την πολιτική στήριξη που διαθέτει και επομένως και τη δυνατότητα να υλοποιήσει ένα μεταρρυθμιστικό πρόγραμμα που θα βγάλει την Ελλάδα από την κρίση. Είναι λάθος να ζητείται από την Ελλάδα να δεσμευθεί στην εφαρμογή ενός παλαιού προγράμματος που έχει καταφανώς αποτύχει, έχει απορριφθεί από τους Έλληνες ψηφοφόρους και το οποίο ένας μεγάλος αριθμός οικονομολόγων (συμπεριλαμβανομένων και ημών) πιστεύει ότι είχε εξαρχής λανθασμένες κατευθύνσεις.

Είναι σαφές ότι μια αναθεωρημένη, μακροπρόθεσμη συμφωνία με τους πιστωτικούς θεσμούς είναι αναγκαία. Διαφορετικά είναι αναπόφευκτη μια χρεοκοπία, η οποία θα θέσει σε μεγάλο κίνδυνο τις οικονομίες της Ευρώπης, την παγκόσμια οικονομία, ακόμα και την ευρωπαϊκή ιδέα, την οποία η Ευρωζώνη υποτίθεται ότι θα ενδυνάμωνε. Ο ΣΥΡΙΖΑ είναι η μοναδική ελπίδα για νομιμότητα στην Ελλάδα. Μια αποτυχία στην επίτευξη συμφωνίας θα υπονόμευε τη δημοκρατία και θα έφερνε στην επιφάνεια πολύ πιο ριζοσπαστικές και δυσλειτουργικές δυνάμεις, δομικά εχθρικές προς την ΕΕ.

Από την άλλη πλευρά, σκεφτείτε σοβαρά την ταχεία εφαρμογή ενός θετικού προγράμματος για την ανάκαμψη στην Ελλάδα (και στην ΕΕ συνολικά), το οποίο θα εκμεταλλευόταν τη μεγάλη οικονομική ισχύ της Ευρωζώνης για την προώθηση των επενδύσεων και τη διάσωση της ευρωπαϊκής νεολαίας από τη μαζική ανεργία με μέτρα που θα ενίσχυαν την απασχόληση σήμερα και την ανάπτυξη στο μέλλον. Ένα τέτοιο πρόγραμμα θα άλλαζε άρδην τις οικονομικές επιδόσεις της ΕΕ και θα μετέτρεπε την Ένωση σε πηγή υπερηφάνειας για τους Ευρωπαίους πολίτες. Η συμπεριφορά έναντι της Ελλάδας θα στείλει ένα μήνυμα προς όλους τους εταίρους στην Ευρωζώνη. Όπως το Σχέδιο Μάρσαλ, ας είναι αυτό ένα μήνυμα ελπίδας και όχι απελπισίας».

Η κατάργηση του αυτονόητου.

Η κατάργηση του αυτονόητου ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΛΕΝΝΑΣ ΨΥΧΙΑΤΡΟΣ

Μια υπερβολική διαμάχη για τα εργασιακά στη ΠΦΥ πλανάται πάνω από το τμήμα υγείας .Κατα τη γνώμη μου ψευδεπίγραφη μιάς και τα εργασιακά δεν απαντούν στο ποιά ακριβώς ΠΦΥ θέλουμε που είναι η ουσία .Η διαμάχη όμως είναι και πλαστή.Διευκρινίζω γιατί: 1)Απο τη μία είναι αλήθεια ότι θέλουμε τη ΠΑΑ ως σχέση για τη νέα ΠΦΥ που θα δομήσουμε. Αυτό κατά τη γνώμη μου,μπορεί να ξεκινήσει με τους νεοπροσλαμβανόμενους γενικούς,οικογεν.ιατρούς,όταν διαμορφώσουμε ένα σχέδιο πορείας τουλάχιστον πρώτα. 2)Από την άλλη κατά την άποψή μου, πρέπει να επιτρέψουμε στους γιατρούς που εργάζονταν εκεί κατα μ.ο 23 χρόνια ,να αποκατασταθούν εργασιακά ως είχαν με μεταβατικό χρόνο ένταξης μιας και είναι αδύνατη η ασφαλιστική τους κλπ εξομοίωση στο ΕΣΥ .(άλλωστε στη προπέρσινη συνδιάσκεψη υπήρξε πρόβλεψη για μεταβατικό χρόνο). Οι περίπου 1200 που εντάχθηκαν ως ΠΑΑ ήδη , πρέπει να τύχουν δικαιότερης εξέλιξης και μισθολογίου Σύντροφοι, είναι πολιτικό λάθος να φανεί ότι μας βολεύει η καταστροφή που επέφερε ο Γεωργιάδης . Γιατί το 1 και 2 πρέπει να συγκρούονται ; Γιατί τόση διαμάχη για το αυτονόητο ; Είναι λάθος να αντιμετωπίζονται οι σκληρά εργαζόμενοι για χρόνια στη ΠΦΥ ως φθαρμένο υλικό και ότι με αυτούς δεν στήνεις ΠΦΥ .Για αυτό τον λόγο πολλοί από το τμήμα απαξίωσαν την εκδήλωση της ΟΜ της ΠΦΥ που έγινε με τόση επιτυχία ,τόσο στη μαζικότητά της όσο και στο πλούτο απόψεων που αναπτύχθηκαν; Είναι δυνατό να λειτουργεί σύστημα εσωκ. αποκλεισμού;

Το να συκοφαντούνται όμως όσοι τολμούν να αναφέρουν τις απαγορευμένες λέξεις μεταβατικό στάδιο,επιστροφή των γιατρών στις θέσεις τους .. .και να εισπράττουν μάλιστα μέσα στις ΠΑΝΕΛ.συνδιασκέψεις τη καταγγελία ότι τους νοιάζουν τα ιατρεία τους και τα χρήματα, αποκαλύπτει πολλά: Ότι πίσω από τις καταγγελίες κρύβεται άγνοια για το πως μπορεί να λειτουργήσει η ΠΦΥ αλλά και το εξαιρετικά χαμηλά πολιτικό επίπεδο στο οποίο οδηγούν κάποιοι τις πανελλαδ.συνδιασκέψεις. Νομίζω κανένα προεδρείο συνδιάσκεψης δεν θα επέτρεπε τέτοια προσβλητικά επιχειρήματα να εκστομίζονται. Και όμως το προεδρείο των δύο τελευταίων συνδιασκέψεων το παραεπέτρεψε. Αυτό το θεωρώ τραγική αποτυχία και προτείνω την απ αλλαγή του συν.προέδρου από το προεδρείο εκτός και εάν είναι μόνιμη η θέση του. Διότι έχουμε κατορθώσει το ακατόρθωτο :ενώ έπρεπε οι απόψεις από την ΟΜ της ΠΦΥ να έχουν έναν πρωτεύοντα λόγο μιας και είναι η πλέον αρμόδια ,να έχουν εξοβελισθεί με μεθοδεύσεις ως :οι ικατζήδες με τα συμφέροντα των ιατρείων τους. Αυτό δεν με κάνει περήφανο για τις πανελλαδ.συνδιασκέψεις και τον τρόπο αποφάσεων τους .Το τμήμα υγείας είναι;

Περι ιδεολογιών: 1) Σωστή η μακροπρόθεσμη ανάπτυξη της ΠΑΑ αλλά ψυχραιμία ,όχι ότι είναι ιδεολογία και όραμα της αριστεράς .Αυτό είναι κρατισμός σαν αντίληψη.Η ΠΑΑ είναι ενα λειτουργικό μέσο όχι όραμα.Όραμα της αριστεράς είναι ένα δωρεάν,δημόσιο καλά επανδρωμένο για όλο το λαό ,σύστημα ΠΦΥ. 2)Το εμπορευματικό στην υγεία που πολλοί αναφέρονται, είναι αφελές να θεωρείται ότι θα καταργηθεί αν κλείσουν τα ιδιωτικά ιατρεία λες και εκεί παράγεται η βρώμικη ιατρική ενώ στο δημόσιο η αγνή .Το εμπορευματικό στην υγεία είναι μια αντίληψη βαθύτερη ,επιστημονική ,πολιτισμική ,κοινωνική.Η αμοιβή του ιατρού ,νοσηλευτή τόσο στον δημόσιο όσο και στον ιδιωτικό τομέα,αμοιβή είναι για τον υγιειονομικό.Δεν υπάρχει κακή αμοιβή(ιδιωτ.τομέας) και καλή αριστερή αμοιβή(δημόσιος) Τώρα για την ουσία ,για τη ΠΦΥ: 1).Η γνώμη μου είναι όσοι σοφοί και να μαζευτούν για τη ΠΦΥ χωρίς την αξιοποίηση της εμπειρίας των εργαζόμενων σε αυτή δεν κτίζουμε το αύριο. Πόσο μάλλον με την απαξίωσή τους 2)Η ελληνική πραγματικότητα στη ΠΦΥ είναι εμπλουτισμένη με ειδικότητες ιατρών από δεκαετίες και είναι λάθος να το καταστρέψουμε αυτό αλλά καλό να το αξιοποιήσουμε . Γνωρίζετε ότι: Η Αγγλία με αποκλειστικά γεν.ιατρούς στη ΠΦΥ εμφανίζει χαμηλά ποσοστά βιωσιμότητας σε καρκίνο; Ότι μόνο 46% των διαγνωσμένων καρκίνων έχει επείγουσα παραπομπή για περαιτέρω έλεγχο ;Ότι μόνο το 1/3 των ασθενών με συμπτώματα καρκίνου παραπέμπονται σε έλεγχο.; 1 3)Ο γενικός ιατρός ή οικογενειακός ή ιατρός υποδοχής στα ΚΥ ,στόχος είναι να δέσει τα κενά ,να δεί τους ασθενείς που καθυπερβολή πηγαίνουν στις ειδικότητες.Αυτό απαιτεί σταδιακή προσαρμογή και ουσιαστική αλλαγή της εκπαιδευσής του. Γνωρίζετε ότι μόνο το 17% των ψυχικά πασχόντων μπορεί να αναγνωρισθεί από τους Γενικούς ιατρούς; Χρειάζεται ανάπτυξη screening προγραμμάτων Γ.Ι στη ΠΦΥ 4)Πολλοί βλέπω βιάζονται να κλειδώσουν τη ΠΦΥ ως παράρτημα των εφημεριών του ΕΣΥ .Είναι μεγάλο λάθος για την υγεία του λαού που ευαγγελιζόμαστε να λειτουργήσουμε ως τμήμα επειγόντων και όχι ως τμήμα πρόληψης και πρωτοβάθμιας ιατρικής.Ετσι ,λέμε Ναί στα ΚΥ σαν αυτόνομους οργανισμούς και όχι στα πανομοιότυπα ΚΥ. Αλλο στήσιμο και άλλες ανάγκες έχει μια περιοχή με φτώχεια ,ανεργία ,γεωγραφική ιδιαιτερότητα από μια άλλη .Τη γνώση αυτής της ιδιαιτερότητας την έχουν οι χρόνια εργαζόμενοι υγειονομικοί .

5)Γνωρίζετε ότι η Ελλάδα (στοιχείαΟΟΣΑ)έχει πρωτιά στο Νοσοκομειοκεντρικό μοντέλο για την υγεία με εστίαση σε:κατασκευή νέων ,εξοπλισμό παλιών νοσοκομείων .Πρώτη σε νοσοκομειακή δαπάνη(47%)πόρων - 31% μ.ο ευρώπης .Οτι είναι προτελευταία σε εξωνοσοκομειακές δαπάνες(22%) -31% μ.ο ευρώπης .Τελευταία σε δαπάνες για πρόληψη 3%-6% μ.ο ευρώπης . Υψηλά στη φαρμακ.δαπάνη 27%-23% μ.ο Ευρώπης. 1 Αυτά τα νούμερα επιδεινώθησαν μετά τη διάλυση της ΠΦΥ από το νόμο Γεωργιάδη μιας και τα Τμήματα επειγόντων (ΤΕΠ)κάνουν πλέον πρωτοβάθμια φροντίδα . Ο κόσμος τα επισκέπτεται και με κίνητρο τον εργαστ.έλεγχο.

Οι επισκέψεις στη ΠΦΥ απο την άλλη μειώθηκαν άνω του 30%. Δηλ.έχουμε μια καταρρέουσα ΠΦΥ με αποτέλεσμα την εκτόξευση μέσω των ΤΕΠ της ήδη υπερβολικής νοσοκομεικής δαπάνης και της δαπάνης σε ιδιωτικά εργαστήρια . Ο στόχος λοιπόν είναι να βγάλουμε τη πρωτοβάθμια έξω από τα νοσοκομεία και όχι να κάνουμε τη ΠΦΥ παράρτημά του ΕΣΥ Συμπέρασμα: Καλά λοιπόν τα ιδεολογήματα αλλά για να δουλέψει σωστά η ΠΦΥ το πρόβλημα δεν είναι η ΠΑΑ αλλά η αξιοποίηση κι εξορθολογισμός του ήδη υπάρχοντος δυναμικού και εμπειρίας της ΠΦΥ.. Επίσης δεν στήνεται μια ΠΦΥ ως υποκατάστημα του ΕΣΥ αλλά σαν ένας ανεξάρτητος οργανισμός με άλλους στόχους και προδιαγραφές απο το ΕΣΥ. 1 Από την εκδήλωση της ΟΜ ,(του γράφοντος):το χθες στην ΠΦΥ σε Ελλαδα και Ευρώπη

Σώστε την Ελλάδα για να "σωθεί" η λιτότητα.

Σώστε την Ελλάδα για να σωθεί η λιτότητα Λουκάς Χρυσόστομος | 27.05.2015 Ο πανικός άργησε μια μέρα για τις αγορές (λόγω αργίας στα χρηματιστήρια Λονδίνου-Φρακφούρτης), αλλά ήρθε την Τρίτη με το άνοιγμα. Μαζικό ξεπούλημα μετοχών στην Ισπανία, άνοδος των αποδόσεων των ισπανικών ομολόγων, πτώση του ευρώ που κατέγραψε χαμηλό μηνός. Οι επενδυτές των χρηματαγορών αφήνιασαν. Τα έβαλαν μέχρι και με τον Κλάους Ρέγκλινγκ του ESM, του ευρωπαϊκού ΔΝΤ, για τα σχόλιά του στην "Bild" όπου προειδοποίησε για χρεοκοπία της Ελλάδας εάν δεν υπάρξει σύντομα συμφωνία με τους δανειστές. Βέβαια, το τρομο-σενάριο αυτό είναι γνωστό. Και είναι οι ίδιοι οι επενδυτές των αγορών που με τη σπέκουλα πάνω στα τρομο-σενάρια βγάζουν εκατομμύρια. Προς τι ο πανικός λοιπόν; Εξηγεί η εφημερίδα της ιταλικής συνομοσπονδίας εργοδοτών "Il Sole 24 Ore". Τίτλος: "Ο πραγματικός κίνδυνος; Η Μαδρίτη". Η ανάλυση, απλή και ξεκάθαρη: «Εάν κάνουμε αναγωγή αποτελέσματος των ισπανικών τοπικών εκλογών στις επερχόμενες εθνικές, η Ισπανία θα καταστεί μη κυβερνήσιμη, όπως η Ελλάδα τον Ιανουάριο. Σε κάθε περίπτωση η πολιτική λιτότητας των Βρυξελλών θα βρει ολοένα και πιο αδύναμη στήριξη και θα μεγαλώσει το χάσμα ανάμεσα σε Γερμανία και χώρες της περιφέρειας».

Η ανάλυση (κινδύνου) καταλήγει σε ένα εντυπωσιακό συμπέρασμα των αναλυτών: «Η πιο σύνθετη κατάσταση στην Ισπανία ενδέχεται να μαλακώσει -εάν δεν φτάσει έως και σε χαλάρωση- των ευρωπαϊκών θεσμών έναντι της Ελλάδας. Πράγματι, τώρα είναι ξεκάθαρο πως χωρίς ριζική αναδιάρθρωση χρέους, το ελληνικό κράτος είναι πράγματι αφερέγγυο»! Η κομψή γλώσσα της αγοράς περιγράφει τη σεισμική αλλαγή στην πολιτική σκηνή της Ισπανίας ως ανάγκη διόρθωσης πορείας των Βρυξελλών αναφορικά με τη λιτότητα, ενώ δεν διστάζει να καλέσει σε «ριζική αναδιάρθρωση» του ελληνικού χρέους... Την ίδια ώρα, η ακτιβίστρια Άντα Κολάου, που κέρδισε τη Βαρκελώνη με αριστερή πλατφόρμα, ετοιμάζεται όχι απλώς για κοινωνικές μεταρρυθμίσεις αλλά για έναν... δικαιότερο κόσμο, επιβεβαιώνοντας πλήρως την ανάλυση της εφημερίδας των Ιταλών εργοδοτών περί αποδυνάμωσης της λιτότητας. Στα άμεσα σχέδιά της: φορολόγηση εταιρειών παροχής ηλεκτρισμού επειδή καταλαμβάνουν δημόσιους χώρους, πρόστιμο στις τράπεζες που κρατάνε άδεια τα σπίτια των πλειστηριασμών, δωρεάν δημόσιες συγκοινωνίες για τους νέους και επιδόματα στα νοικοκυριά χαμηλού εισοδήματος. Ο δε Πάμπλο Ιγγλέσιας των Podemos κήρυξε πόλεμο κατά του Ραχόι και λέει ότι θα συνεργαστεί μόνο με όσους συνασπισμούς θα πετάνε έξω το Λαϊκό Κόμμα, όπου αυτό έχει παρουσία. Το συμπέρασμα λοιπόν των αγορών είναι το εξής: Η κλινική εικόνα του Ισπανού ασθενούς που λαμβάνει λιτότητα, από εξαιρετική προ τοπικών εκλογών άλλαξε σε... ετοιμοθάνατο μετεκλογικά (!). Προτεινόμενη θεραπεία; Σώστε την Ελλάδα, σώστε τη λιτότητα! ΧΡΙΣΟΣΤΟΜΟΣ ΛΟΥΚΑΣ