22 Ιουνίου 2015

Συμβολή στο διάλογο για την ΠΦΥ

ΣΥΜΒΟΛΗ ΣΤΟΝ ΔΙΑΛΟΓΟ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΦΥ Αγαπητοί σύντροφοι με ένα μικρό δικό μου κείμενο θα προσπαθήσω και γω να συμβάλω στον διάλογο για την ΠΦΥ. Θα μου επιτρέψετε κατ αρχάς να αναφέρω ότι διάβασα με προσοχή τόσο το κείμενο της επιτροπής, όσο και τις παρατηρήσεις των άλλων συντρόφων οι οποίες διατυπώθηκαν σε κείμενα συμβολής. Η Κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ παρέλαβε την ΠΦΥ κυριολεκτικά ένα ερείπιο. Διαλυμένες δομές, απολυμένους γιατρούς, ταπεινωμένους και σε πλήρη σύγχιση ασθενής με το 1/3 εξ αυτών χωρίς ασφαλιστική κάλυψη. Λυπάμαι που θα το πω αλλά το κείμενο της επιτροπής μοιάζει να αγνοεί πλήρως την χώρα ,την ιστορία της ,την γεωγραφία της και την ιστορική στιγμή. Σέβομαι τους συντρόφους και την εργασία τους αλλά δεν μας αξίζει αυτή η πρόταση. Ζω στον Δήμο Ζωγράφου. Έχω την τιμή να είμαι και ο πρόεδρος του Δ.Σ. Με βάση λοιπόν την πρόταση της Επιτροπής σε αυτόν τον αστικό ιστό πρέπει να αναπτυχθούν 25 με 30 ΜοΦΥΓ. Να ανοίξουν ισάριθμα δημόσια Ιατρεία και προσληφθούν 150 επαγγελματίες υγείας και 60 Ιατροί. Δεν αναφέρομαι καθόλου στα προβλήματα κτιρίων και τα της συντηρήσεώς τους. Αν, αυτό και μόνο αυτό, σύντροφοι το αντιστοιχίσετε στην σημερινή συγκυρία, λυπάμαι, αλλά μάλλον αλλού ζεί η επιτροπή. Θα μπορούσε αυτό να το δει προοπτικά κάποιος σε βάθος 10 ετίας και απαγκιστρωμένο από την συγκυρία. Δεν νομίζω όμως ότι η επιτροπή αυτή συγκροτήθηκε για να δώσει απαντήσεις για μελλοντικά σχέδια.
Μήπως όμως οι προτάσεις της επιτροπής αντιστοιχίζονται σωστά και με το υπάρχον ιατρικό δυναμικό που θα κληθεί να το υλοποιήσει; Όχι βεβαίως! Ούτε αριθμητικά αλλά ούτε και ποιοτικά έχουμε τέτοιους και τόσους Γ.Ι. που πάνω τους θα ακουμπήσει η ΠΦΥ. Είναι εντυπωσιακό και κάτι ακόμα σύντροφοι! Αγνοεί πλήρως όλη την λειτουργικότητα του παλαιού συστήματος ΠΦΥ. Προφανώς την θεωρεί διεφθαρμένη και γιαυτό τοξική. Κυρίως εδώ αναφέρομαι στα ιδιωτικά ιατρεία. Είναι όμως σύντροφοι αυτή η αλήθεια, στην έκταση που τα μέλη της επιτροπής την εκλαμβάνουν; Στην Πατρίδα μας ο Έλληνας Γιατρός, είναι έτσι, ανεπαρκής και διεφθαρμένος; Θα μου επιτρέψετε σύντροφοι να σας πω ότι γνωρίζω πάρα πολλούς, άριστα καταρτισμένους και με υψηλό ήθος. Άρα και δω το κείμενο της επιτροπής βρίσκεται μακριά από την πραγματικότητα.
Σύντροφοι την Υγεία , όπως και άλλους τομείς της Δημόσιας ζωής την κατέστρεψαν ιδιοτελή συμφέροντα. Εμείς κινδυνεύουμε να την καταστρέψουμε, από ιδεολογικές και πνευματικές αγκυλώσεις τέτοιες, που το κείμενο της επιτροπής περιέχει. Θα ζητήσω συγγνώμη από τα μέλη της επιτροπής γιατί σίγουρα κοπίασαν, αλλά το κείμενό τους δεν νομίζω ότι μπορεί να αποτελέσει την βάση ενός Εθνικού Διαλόγου. Θα έχουμε μια εξαιρετικά κακή προσέγγιση για ένα πολύ σημαντικό θέμα του Λαού μας. Θα φαίνεται ότι η Αριστερά δεν προσεγγίζει το θέμα, με την ευρύτητα, την επάρκεια την επιστημονική γνώση και την πλήρη συναίσθηση της συγκυρίας. Δεν είμαστε η φωτισμένη πρωτοπορεία που καταλάβαμε τα Χειμερινά Ανάκτορα της υγείας. Σχετικά με την θετική πλευρά του θέματος και της προτάσεις που πρέπει να διατυπωθούν. Ήδη το τμήμα μας έχει διατυπώσει προτάσεις. Ο σ. ΓΓ Μπασκόζος με χθεσινή σύντομη παρέμβαση θέτει τους κύριους άξονες συζήτησης.
Τα κείμενα των συντρόφων Γαβρά , Κωστάκη , και οι θέσεις της Παραταξής μας με την οποία δώσαμε- μαζί με τους συναδέλφους μας- κοινωνικές και πολιτικές μάχες, είναι σημαντικά βοηθήματα. Στο εξαιρετικό κείμενο του σ. Κωστάκη, είναι πολύ καλά διατυπωμένο το πρόβλημα των Χειρουργικών ειδικοτήτων και η διασύνδεσή τους με τα νοσοκομεία αναφοράς, έτσι ώστε, να μην υποστούν επιστημονικό και επαγγελματικό ακρωτηριασμό. ΧΡΗΣΤΟΣ Γ. ΚΛΑΔΕΥΤΗΡΑΣ ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ ΠΕΔΥ Λ.ΑΛΕΞΑΝΔΡΑΣ

Η σχέση ΠΑΑ, εκεί όπου υπάρχει, έχει δώσει λύση στη διαφθορά . ;;;

Μερικές σκέψεις για το "πόνημα" της επιτροπής ΠΦΥ του υπουργείου, που μια γεύση πήραμε με τη γνώστη συνέντευξη του συντονιστή της σ. Μπενου στην εφημερίδα των Συντακτών, καθώς και την ενδελεχή μελέτη του, όταν ολόκληρο πια, έφτασε στα χέρια μας, για την εκ των υστέρων διαβούλευση. Τι έχουμε μπροστά μας: Σχέδιο η έκθεση ιδεών ; Θα το χαρακτήριζα λοιπόν, μια "φιλότιμη", παντελώς ακοστολόγητη, έκθεση ιδεών ένα ευχολόγιο με μέτρα που μάλλον προσπαθούν να χαϊδέψουν αυτιά και που απευθύνονται στο θυμικό, δεν ξέρω τίνος ακριβώς. Φοβάμαι πως βρίσκεται τελείως εκτός τόπου και χρόνου, μη λαμβάνοντας υπόψη του κυρίως την δημοσιονομική συγκυρία, την ανθρωπιστική κρίση που απαιτεί άμεσες ενέργειες, την ήδη υπέρμετρη φορολογία στη χωρά και το συγκεκριμένο προϋπολογισμό που το υπουργείο έχει να διαχειριστεί. (Σε κάθε επαφή που έχουμε με στελέχη του υπουργείου, αυτό που μονότονα μας επαναλαμβάνουν, είναι ο περιορισμένος προϋπολογισμός, ο οποίος καλύπτει τις ανάγκες του συστήματος μέχρι το Σεπτέμβριο, βλέπε και δήλωση του σ. Ξανθου στη Βουλή ).
Με μια πρώτη προσέγγιση, για την υλοποίηση του απαιτούνται το λιγότερο 12000 - 15000 νέες θέσεις εργασίας ιατρικού, παραϊατρικού και βοηθητικού προσωπικού ... αποκλειστικά και μονο στο τομέα ΠΦΥ, νέα ενοίκια, νέοι εξοπλισμοί, νέες παραϊατρικές ειδικότητες αμφιβόλου χρησιμότητας κλπ, δημιουργώντας ένα καινούργιο υδροκεφαλικό δίκτυο ιατρείων γειτονιάς με γιατρούς τύπου gate keepers, ( πχ για ένα μέσο δήμο 100000 κατοίκων θα χρειαζόντουσαν βάσει του σχεδίου 20 τέτοιες μονάδες), όταν τα νοσοκομεία, λογω οικονομικής δυσπραγίας, στενάζουν από έλλειψη προσωπικού και αδυνατούν να λειτουργήσουν και να εφημερεύσουν κανονικά, για να καλύψουν τις αυξημένες ανάγκες και της 2/ βαθμιας περίθαλψης. Απαιτεί νέες στρατιές γενικών γιατρών που δεν υπάρχουν, ή γιατρών που βαφτίζει γενικούς ενώ δεν είναι, χωρίς να λαμβάνει υπόψη του την υπερεπάρκεια στο σύστημα ειδικών γιατρών, οι οποίοι μέχρι σήμερα στήριζαν με αξιοπρέπεια και επιστημονική αρτιότητα την ΠΦΥ. Με πολύ μικρότερη λοιπόν και σε πολλές περιπτώσεις μηδενική δημοσιονομική επιβάρυνση θα μπορούσαν να στελεχωθούν οι ήδη υπάρχουσες και υπολειτουργούσες, από τα σωτηρία σχεδία της task force και των προηγούμενων κυβερνήσεων, δημόσιες δομές, με πνεύμα εξορθολογισμού, ώστε να αποδώσουν αμεσα και ικανοποιητικά για τις ανάγκες όλου του πληθυσμού.
Εδω θέλω να σημειώσω χαρακτηριστικά, ότι η επιτροπή αγνοούσε και γι αυτό εκτέθηκε ανεπανόρθωτα, ότι τα πολυϊατρεία του ΠΕΔΥ πρώην ΙΚΑ, λειτουργούν εδώ και δεκαετίες σε δυο βάρδιες, πρωινή και απογευματινή με προκαθορισμένα ραντεβού. Και τον τελευταίο χρόνο μάλιστα, 7 το πρωί με 7 το απόγευμα σε 7/ωρες βάρδιες και πλέον των 500 ραντεβού το μήνα ανά ειδικότητα και ανά γιατρό, με αποδοχές των λειτουργών ιατρών του ως ΠΕ (βασικό μισθό ΙΚΑ!), ενώ πολλοί απ αυτούς είναι ΠΑΑ, εδώ και 1,5 χρόνο, υποτίθεται ενταγμένοι στο ΕΣΥ. Όσον άφορα τις εργασιακές σχέσεις, τις δικαστικές αποφάσεις που μέχρι τώρα δικαιώνουν τους συναδέλφους που έχουν προσφύγει, τις δεσμεύσεις του κόμματος για την αποκατάσταση των αδικιών της προηγούμενης μνημονικής συγκυβέρνησης, έναντι των λειτουργών της ΠΦΥ, δεν θέλω να επεκταθώ πολύ τώρα επάνω στα θέματα αυτά, γιατί αύτη τη στιγμή αυτό που προέχει, είναι να σωθεί ότι ακόμα σώζεται, πριν καταρρεύσει τελείως στα χέρια μας όλο το σύστημα υγείας της Χώρας. Έχω την εντύπωση πως πρόκειται για ένα σχέδιο που συντάθηκε για να μην εφαρμοστεί. Αδικημένο εν τη γενέσει του. Η εφαρμογή του για όλους τους παραπάνω λογούς είναι αδύνατον να επιτευχτεί. Και έτσι, ο πιθανός χρόνος εφαρμογής του, νομίζω ότι παραπέμπεται στις ελληνικές καλένδες. Επίσης φοβάμαι ότι εξ αίτιας αυτών, κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε σε ένα νέο πιο φλύαρο σχέδιο τύπου task force στην υγεία !
Και μια αφελής ερώτηση προς κάθε υπεύθυνο: Ομάδα εργασίας για τη ΠΦΥ ... χωρίς ούτε ένα μάχιμο εν ενεργεία λειτουργό της γίνεται ;;; Ακόμα παραμένει ακατανόητο από μέρους μας, γιατί επιλέχτηκε η απολυτή περιφρόνηση της οργάνωσης μας, της μαζικότερης και μαχητικότερης, αποδεδειγμένα, στο χώρο της υγείας. Οργάνωση που έφερε την παράταξη μας πρώτη δύναμη στο χώρο και που σφυρηλάτησε κοινωνικές συμμαχίες για το κόμμα μας τις δύσκολες εποχές. Οργάνωση που καθοδήγησε τους αγώνες μας, εναντία στις πολιτικές διάλυσης της ΠΦΥ και τη σταδιακή παράδοση της σε λίγα και μεγάλα μονο επιχειρηματικά συμφέροντα, από τη προηγούμενη κυβέρνηση. Στόχος μας είναι, ΠΦΥ με ανοιχτές δημόσιες δομές, λειτουργούσες, πλήρως στελεχωμένες με ιατρικές ειδικότητες και εργαστήρια, νοσηλευτικό και παραϊατρικό προσωπικό. Εύκολα προστασίες στους πολίτες, ασφαλισμένους και μη. Με παρόντες όλους τους λειτουργούς της. Και εκείνους που άδικα και εκβιαστικά εκδιωχτήκαν και αυτούς που συνεχίζουν να εργάζονται με δικ. αποφάσεις, με αποκατάσταση των εργασιακών τους σχέσεων και ένα ικανό μεταβατικό διάστημα, στη διάρκεια του όποιου πρέπει να γίνει ένας ειλικρινής διάλογος, χωρίς προκαταλήψεις και εκβιασμούς, που θα οδηγήσει στους Όρους παραμονής τους στο σύστημα μέχρι την αποχώρηση τους, ... γιατί συνταξιοδότηση δεν προβλέπεται. Καθώς και τη μισθολογική και όχι μονο εξομοίωση, με τους γιατρούς του ΕΣΥ, των εξαναγκασθέντων από το νομό Γεωργιάδη συναδέλφων, σε σχέση εργασίας ΠΑΑ.
Οι νέες προσλήψεις, εφ όσον έτσι όλοι συμφωνήσουμε, θα είναι ΠΑΑ, μετρό που επίσης όλοι θα συμφωνήσουμε, να επεκταθεί αμεσα και στους πανεπιστημιακούς και τους στρατιωτικούς. Εδω επίσης θα πρέπει να δούμε και τη λειτουργιά απογευματινών ιατρείων με ιδιωτικό-οικονομικά κριτήρια μέσα στο δημόσιο σύστημα, ... με τα έξοδα πληρωμένα από τις δημόσιες δομές. Και μερικά ρητορικά ερωτήματα:Αυτό που δημιουργεί τη διαφθορά και το φακελάκι, νομίζετε πως είναι η σχέση εργασίας ;;; Η σχέση ΠΑΑ, εκεί όπου υπάρχει, έχει δώσει λύση στη διαφθορά ... ;;;
Ο θεσμός του οικογενειακού γιατρού σε ένα δίκτυο μονάδων οικογενειακής ιατρικής, όχι υδροκεφαλικά και δαπανηρά διαρθρωμένων, νομίζω ότι δεν έρχεται σε αντίθεση με την αξιοποίηση των ειδικών γιατρών στην ΠΦΥ. Η αξιοποίηση των ειδικών γιατρών στις μονάδες πρωτοβάθμιας εξωνοσοκομειακής περίθαλψης (νυν μονάδες ΠΕΔΥ) σαν βάση του συστήματος, είναι αναγκαία και για την βελτιστοποίηση του συστήματος και για την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών. Αυτές οι κινήσεις θα σταματούσαν αμεσα την ανεξέλεγκτη ροη πόρων προς τα μεγάλα ιδιωτικά κέντρα και θα ανακούφιζαν αμεσα τις αυξημένες λογω ανθρωπιστικής κρίσης, ανάγκες του πληθυσμού. Αυτά, σαν μερικές πρώτες καλόπιστες παρατηρήσεις. Ηλίας Παπαδόπουλος 20/06/2015 Δερματολόγος ΠΕΔΥ Γαλατσίου

21 Ιουνίου 2015

Θεραπεύοντας την Υγεία.

ΘΕΡΑΠΕΥΟΝΤΑΣ ΤΗΝ ΥΓΕΙΑ Κριτική θεώρηση και προτάσεις για το σχέδιο της «επιτροπής Μπένου» Πέντε μήνες μετά την ανάληψη της Κυβερνητικής εξουσίας η Αριστερά καλείται να υλοποιήσει τον σχεδιασμό της για ένα από τα ουσιαστικότερα και πιο προνομιακά πεδία παρέμβασης της. Την Υγεία. Για την Αριστερά και για τον επιστημονικό τρόπο σκέψης, η επίλυση προβλημάτων προκύπτει από την προσέγγιση και αντιμετώπιση της γενεσιουργού αιτίας τους. Στα χρόνια της τρέχουσας καπιταλιστικής κρίσης η επίθεση στον δημόσιο χαρακτήρα και στις εργασιακές σχέσεις του χώρου της Υγείας δεν είναι ούτε τυχαία ούτε εισπρακτικού απλά χαρακτήρα. Πρόκειται για μια στρατηγική άλωσης ενός ολόκληρου πεδίου επιχειρηματικών δραστηριοτήτων που διατηρεί μεν ικανοποιητικό «ποσοστό κέρδους» παρουσιάζει όμως μια «μεγάλη διασπορά» κερδών κατανεμημένων σε πολλούς μικρούς παραγωγούς αλλά και έναν σημαντικό δημόσιο τομέα. Ιδιαίτερα τα χαρακτηριστικά αυτά αφορούν την ΠΦΥ γι’αυτό και ο κύριος όγκος της επίθεσης εκδηλώθηκε σε αυτόν τον τομέα αλλά και στο τμήμα του «φαρμάκου» που είναι διασυνδεδεμένο με αυτόν (Φαρμακεία).
Με αυτό τον τρόπο πρέπει να αναγνωσθούν τα ακόλουθα 1. Νόμος για την πλανοδιακή Ιατρική 2. Διάλυση δομών της ΠΦΥ – ΙΚΑ (ΕΟΠΥΥ) - δημιουργία των ΠΕΔΥ 3. «Απελευθέρωση» φαρμακευτικού επαγγέλματος και ΜΗΣΥΦΑ Απέναντι στην επίθεση αυτή αναπτύχθηκε ένας πολυποίκιλος «αμυντικός» αγώνας των επαγγελματικών στρωμάτων που εμπλέκονταν στις δραστηριότητες Υγείας και ιδιαίτερα στην ΠΦΥ. «Σκληρές» απεργιακές κινητοποιήσεις, επιτυχείς δικαστικές «μάχες», σημαντικές πολιτικές παρεμβάσεις σε διασύνδεση με τους χρήστες των υπηρεσιών υγείας , τους Δήμους και άλλους φορείς , προέκυψαν σαν αποτέλεσμα. Η ίδια η κεντρική πολιτική σκηνή δεν έμεινε ανεπηρέαστη από αυτόν τον αγώνα. Ο αγώνας αυτός και τόσο τα πολιτικά όσο και τα πρακτικά αποτελέσματα που παρήγαγε έχουν διαμορφώσει ένα καινούργιο πεδίο στον χώρο που δεν μπορεί να αγνοηθεί από κανέναν. Στις εναπομείνασες δημόσιες δομές ΠΦΥ (ΠΕΔΥ) έχει διαμορφωθεί μια de facto νέα πραγματικότητα όσον αφορά τις εργασιακές σχέσεις των γιατρών (με χρονικό ορίζοντα ετών τουλάχιστον) την γεωγραφική τους κατανομή που βαίνει μειούμενη και την επισκεψιμότητα τους που αντίθετα βαίνει αυξανόμενη. Πολύ πρόσφατες μάλιστα νομικές εξελίξεις (υπόθεση των 170 αλλά και άλλες που μόλις «ξεκίνησαν») θα θέσουν το στίγμα τους στο «νέο τοπίο». Είναι παραπάνω από προφανές ότι κάθε παρέμβαση στην ΠΦΥ που φιλοδοξεί να «πατά στην Γή» πρέπει να παίρνει υπ’ όψιν την νέα αυτή πραγματικότητα. Εκτός φυσικά από την νέα πραγματικότητα που συνεπάγεται για το λαό μας (για όλους μας) η φάση της διαπραγμάτευσης και τα παρεπόμενα της.
Μέσα στα πλαίσια αυτά, μια ΚΡΙΤΙΚΗ θεώρηση του σχεδίου της «επιτροπής Μπένου» για την ΠΦΥ, είναι αυτονόητη και εδράζεται στα ακόλουθα σημεία. 1. Διάταξη των δομών της ΠΦΥ Το σχέδιο «υποδιαιρεί» την ΠΦΥ σε δύο επίπεδα με βάση διαφορετική χωροταξία αλλά και διαφορετικό «όγκο» των παρεχόμενων υπηρεσιών. Προκύπτουν τα εξής α. Η de novo δημιουργία (κτηριακό και εξοπλισμός) και η στελέχωση των «μετωπικών» σχηματισμών (ιατρεία γειτονιάς) με ιατρικό και παραϊατρικό προσωπικό απαιτεί δυσανάλογους (για την εποχή και τα οικονομικά δεδομένα) πόρους. β. Η γεωγραφική ιδιαιτερότητα της χώρας (νησιωτικό σύμπλεγμα, αραιοκατοικημένη ηπειρωτική ενδοχώρα με ηλικιωμένο πληθυσμό, μεγάλη πληθυσμιακή συγκέντρωση σε Λεκανοπέδιο – Θεσσαλονίκη κλπ) δεν συνηγορεί για το ενιαίο της διάταξης της ΠΦΥ. 2. Διάκριση ιατρικών ειδικοτήτων στην ΠΦΥ Δίνεται σοβαρή προτεραιότητα στην ειδικότητα της Γενικής Ιατρικής. Η κριτική έχει ως εξής. α. Η χώρα διαθέτει ήδη ένα μεγάλο δυναμικό ειδικών γιατρών όλων των ειδικοτήτων προσανατολισμένων στην ΠΦΥ. β. Η σύγχρονη επιστημονική τάση είναι αυτή της «εξειδίκευσης» σε συνδυασμό με την «συνέργεια» ειδικοτήτων. γ. Μεγάλος αριθμός των προσερχόμενων (πιθανόν το 50%) στους «μετωπικούς» σχηματισμούς υγείας αφορά ασθενείς με τα νοσήματα Σ.Δ. , Υπέρταση , Υπερλιπιδαιμία. Η αντιμετώπιση τους είναι μακροχρόνια και απαιτεί συχνά εξειδίκευση η οποία μάλλον με την ειδικότητα της εσωτερικής Παθολογίας ή/και της Καρδιολογίας συναρτάται παγκοσμίως παρά της Γ.Ι. δ. Η ειδικότητα της Γ.Ι. περιλαμβάνει «χειρουργικές» δεξιότητες ή οποίες είναι απολύτως απαραίτητες συνδυαστικά, σε περιοχές με ιδιαίτερα γεωγραφικά χαρακτηριστικά. Είναι όμως μικρότερης σχετικά αξίας σε άλλες. ε. Η παρουσία των χειρουργικών ειδικοτήτων στους σχηματισμούς «αναφοράς» της ΠΦΥ και η λειτουργική διασύνδεση τους με τα Νοσοκομεία δεν αποσαφηνίζεται. 3. Στάδιο μετάβασης. Εργασιακό καθεστώς α. Αναφέρθηκε ήδη, έστω στοιχειακά, η de facto διαμορφωμένη κατάσταση για το εργασιακό καθεστώς των μισών περίπου γιατρών που ασχολούνται στις υπάρχουσες δημόσιες δομές ΠΦΥ σε αστικούς χώρους. Το σχέδιο μοιάζει να την αγνοεί. Αυτό είναι εν μέρει και υπό κανονικές συνθήκες κατανοητό σε κάθε μακροπρόθεσμο σχεδιασμό, όμως οι συγκεκριμένες συνθήκες στην χώρα μας δεν διακρίνονται για την «κανονικότητα» τους. β. Κάθε «τομή» (ακόμα και υπό κανονικές συνθήκες) περιλαμβάνει στάδιο μετάβασης. Στο σχέδιο δεν ορίζεται. γ. Παρά το ότι οι Πανεπιστημιακοί ή οι Στρατιωτικοί γιατροί δεν «αφορούν» την ΠΦΥ δεν μπορεί παρά να επισημανθεί η απουσία οιασδήποτε αναφοράς στο μελλοντικό εργασιακό τους καθεστώς. Με βάση τις παραπάνω παρατηρήσεις θα μπορούσαν να διατυπωθούν οι ακόλουθες ΠΡΟΤΑΣΕΙΣ:
I. Σαφής καθορισμός μεταβατικού σταδίου Στη διάρκεια του οποίου α. Θα στηριχθούν υλικά και θα στελεχωθούν οι υπάρχουσες δομές (ΠΕΔΥ, ΚΥ, ΠΙ) ώστε να αποτελέσουν αξιόπιστα το «δεύτερο» επίπεδο ΠΦΥ του σχεδίου. β. Θα αναπτυχθούν σταδιακά με βάση κριτήρια γεωγραφικά, πληθυσμιακά, επιδημιολογικά, οικονομικά (τουρισμός) κ.α. οι «μετωπικές» μονάδες. γ. Θα λυθεί το θέμα του εργασιακού καθεστώτος των γιατρών με τρόπο και σε διάρκεια τόση ώστε αφενός να συμβαδίζει με την de facto πραγματικότητα που προαναφέρθηκε και αφετέρου να δίνει την χρονική δυνατότητα αναπλήρωσης τυχόν αποχωρήσεων. II. Διάκριση ειδικοτήτων α. Δεν μπορεί να γίνεται αποδεκτή (πόσο μάλλον να προάγεται) «σύγχυση» ανάμεσα στις ειδικότητες Παθολογίας και Γ.Ι. Πέρα από τους γνωστούς ιστορικούς λόγους που υποχρέωσαν την Μ. Βρετανία της δεκαετίας του 40 να εδραιώσει το δικό της ΕΣΥ στους Γ.Ι. και οι οποίοι δεν υφίστανται στην Ελλάδα του σήμερα (με την πληθώρα γιατρών ειδικοτήτων) , υπάρχουν ιδιαίτεροι γεωγραφικοί και επιστημονικοί λόγοι που υποστηρίζουν αυτό το επιχείρημα και εν πολλοίς προαναφέρθηκαν. Σκόπιμη θα ήταν λοιπόν η εξ’ αρχής και με συγκεκριμένα κριτήρια διάκριση στις προκηρύξεις στελέχωσης.
β. Οι χειρουργικές ειδικότητες μπορούν να «ανήκουν» στην ΠΦΥ και να χειρουργούν στο διασυνδεδεμένο Νοσοκομείο. Σε αντίθεση με το μοντέλο του θεσμού των γιατρών «επισκεπτών». Και το σκεπτικό είναι το ακόλουθο. Πάρα πολλές ιατρικές «εργατοώρες» χειρουργού πρέπει να αφιερωθούν στον ασθενή πριν και μετά την «κρίσιμη» ώρα του χειρουργείου , πάντα σχεδόν με την επιπρόσθετη ενασχόληση και άλλων ειδικοτήτων. Η πλειοψηφία αυτών των μη «χειρουργικών» ωρών των χειρουργικών ειδικοτήτων είναι ή μπορεί να είναι μη νοσοκομειακές . Μεταφέροντας της κανείς στην δευτεροβάθμια (ή και συχνότατα απευθείας στην τριτοβάθμια περίθαλψη) είναι σαφές πως την επιβαρύνει. Έτσι, γιατροί της ΠΦΥ χειρουργικών ειδικοτήτων μπορούν να ασκούν ένα μέρος του θεραπευτικού τους έργου (δηλαδή να χειρουργούν και να παρακολουθούν την άμεση μετεγχειρητική πορεία) στις δομές της δεύτερης βαθμίδας ενώ θα «ανήκουν» στην ΠΦΥ. Το αντίστροφο , το μοντέλο του γιατρού – επισκέπτη , αποπροσωποποιεί σημαντικά τη σχέση με τον ασθενή , αδρανοποιεί την λειτουργία της δομής «ομάδα υγείας» στην ΠΦΥ και μεταφέρει έργο στο χώρο των Νοσοκομείων που θα μπορούσε να παραμείνει «εξωνοσοκομειακό». Ενδεχομένως τα παραπάνω δεν ισχύουν στον ίδιο βαθμό για όλες τις χειρουργικές ειδικότητες και για όλες τις περιοχές της χώρας. γ. Ο χώρος της ΠΦΥ οφείλει και μπορεί να είναι χώρος Ιατρικής εξειδίκευσης, σε αρκετές Ειδικότητες. Αυτό πρέπει να σχεδιαστεί με ιδιαίτερο τρόπο και πολύ περισσότερο επισταμένα από τα ισχύοντα στο σημερινό μοντέλο. Επιπλέον, αυτονόητο είναι, η παρουσία Ειδικευομένων θα ενισχύσει σημαντικά την στελέχωσή της ΠΦΥ , αλλά και τις δυνατότητες απασχόλησης του νέου Ιατρικού δυναμικού της χώρας.
Τα παραπάνω αποτελούν μια προσπάθεια εποικοδομητικής κριτικής και καθόλου δεν υποτιμούν τη σημασία «τομών» που εισάγει το σχέδιο. Ζητήματα όπως η «προσέγγιση» του ασθενούς από το σύστημα ή η «κωδικοποίηση» της διασύνδεσης των βαθμίδων και της «πορείας» του ασθενούς μέσα σε αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικά και συστατικά του εξορθολογισμού και της επιστημονικής επάρκειας ενός άρτιου δημόσιου συστήματος. 16/6/2015 Κωστάκης Προκόπης