Ο,τι του φανεί του ΕΟΠΥΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΕΠΟΧΗ Δευτέρα, 12 Οκτωβρίου 2015 21:15 Γράφτηκε από τον/την Τά­κης Γεωρ­γα­κό­που­λος Στα ό­ρια της νο­μι­μό­τη­τας δεί­χνει να κι­νεί­ται ο Ε­Ο­ΠΥΥ α­φού με έγ­γρα­φο του προέ­δρου του α­πό 20/2/14 (οικ. 7560/Α­ΔΑ ΒΙΕ7Ο­Ξ7Μ-Ο­ΜΛ) δί­νε­ται η δυ­να­τό­τη­τα σε συμ­βε­βλη­μέ­νους ι­διώ­τες πα­ρό­χους υ­γειο­νο­μι­κών υ­πη­ρε­σιών, ό­πως ι­διω­τι­κές κλι­νι­κές, κέ­ντρα α­πο­κα­τά­στα­σης, μο­νά­δες αι­μο­κά­θαρ­σης κ.λπ., «να υ­πο­βά­λουν τα μη­νιαία χει­ρό­γρα­φα α­πα­ραί­τη­τα πα­ρα­στα­τι­κά στις ΠΕ.ΔΙ. (Πε­ρι­φε­ρεια­κές Διευ­θύν­σεις)χω­ρίς τη θεώ­ρη­σηε­λε­γκτή του Ε­Ο­ΠΥΥ». Αυ­τή η σκαν­δα­λώ­δης α­πό­φα­ση πέ­ρα­σε, τό­σο και­ρό, α­πα­ρα­τή­ρη­τη και εί­ναι στο χέ­ρι της νέ­ας η­γε­σίας του υ­πουρ­γείου Υγείας να την α­να­στεί­λει ά­με­σα αλ­λά και να ε­γκα­λέ­σει τον πρό­ε­δρο του ορ­γα­νι­σμού. Θυ­μί­ζου­με πως η νο­μο­θε­σία (ΕΚ­ΠΥ Ε­Ο­ΠΥΥ, άρ­θρο 19, ΦΕ­Κ3054Β’, 18-11-12) α­να­φέ­ρει ό­τι «τα πα­ρα­στα­τι­κά δα­πα­νών υ­γείας ε­λέγ­χουν ε­ντε­ταλ­μέ­νοι ε­λε­γκτές ια­τροί Ε­Ο­ΠΥΥ, προ-ε­γκρί­νουν και ε­γκρί­νουν πα­ρο­χές υ­γειο­νο­μι­κών υ­λι­κών, φαρ­μά­κων, νο­σή­λια...» κ.λπ. Επο­μέ­νως, α­πό που νο­μι­μο­ποιεί­ται ο πρό­ε­δρος του Ε­Ο­ΠΥΥ να εκ­δί­δει τέ­τοια α­πό­φα­ση, το 2014, α­πό τη στιγ­μή που α­κό­μη και σε ε­φαρ­μο­γή του ν. 4172/13, άρ­θρο 100, παρ. 6, οι έ­λεγ­χοι α­πό τις Ιδιω­τι­κές Ελε­γκτι­κές Εται­ρείες (ΙΕΕ) α­κό­μη δεν έ­χουν ο­ρι­στι­κο­ποιη­θεί για το 2013, ού­τε έ­χουν ε­πι­βλη­θεί στους πα­ρα­βά­τες τα α­να­λο­γού­ντα πρό­στι­μα; («Επο­χή», 27.09.15). Πα­ράλ­λη­λα, με πρό­σφα­το έγ­γρα­φό του (ΔΒ3/Γ29223/18-9-15) ο προϊστά­με­νος της διεύ­θυν­σης στρα­τη­γι­κού σχε­δια­σμού, γνω­στο­ποιεί στις ΠΕ.ΔΙ. του Ε­Ο­ΠΥΥ ό­τι ο πρό­ε­δρός του εί­ναι αρ­μό­διος να ο­ρί­ζει ποιος θα ε­λέγ­ξει τους ε­σω­τε­ρι­κούς α­σθε­νείς στις ι­διω­τι­κές κλι­νι­κές, αλ­λά μέ­χρι σή­με­ρα δεν έ­χουν ο­ρι­στεί τέ­τοιοι ε­λε­γκτές α­νά την Ελλά­δα (ε­κτός Αθή­νας και Θεσ­σα­λο­νί­κης) με συ­νέ­πειανα μην πραγ­μα­το­ποιού­νται έ­λεγ­χοι στα νο­σή­λια των α­σθε­νώ­ν, πα­ρά το γε­γο­νός ό­τι σε έγ­γρα­φο του Οργα­νι­σμού με τίτ­λο «Πα­ράρ­τη­μα Ενη­μέ­ρω­σης» και η­με­ρο­μη­νία 24/2/2014 ε­πι­ση­μαί­νε­ται πως «ο Ε­Ο­ΠΥΥ θα ο­ρί­σει ε­λε­γκτές-ια­τρούς και στις ι­διω­τι­κές κλι­νι­κές», τους ο­ποίους ω­στό­σο δεν ό­ρι­σε πο­τέ στην Πε­ρι­φέ­ρεια! Κρά­τος εν κρά­τει Με άλ­λο ε­πεί­γον η­λεκ­τρο­νι­κό α­νυ­πό­γρα­φο μή­νυ­μα στις 30/9/2015, η διεύ­θυν­ση φαρ­μά­κου του Ε­Ο­ΠΥΥ ζη­τά­ει ως την 1/10/2015, δη­λα­δή σε 24 ώ­ρες(!), να υ­πο­βά­λουν οι ΠΕ.ΔΙ. στην κε­ντρι­κή υ­πη­ρε­σία «την ο­ρι­στι­κο­ποίη­ση των λο­γα­ρια­σμών φαρ­μα­κείων μη­νός Ιου­νίου 2015 που έ­χουν εκ­κα­θα­ρι­στεί και τυ­χόν προ­η­γού­με­νων μη­νών που δεν έ­χουν ο­ρι­στι­κο­ποιη­θεί ... προ­κει­μέ­νου η Διεύ­θυν­ση Οι­κο­νο­μι­κών Υπη­ρε­σιών να εκ­δώ­σει το σχε­τι­κό έ­νταλ­μα πλη­ρω­μής». Δη­λα­δή α­δια­φο­ρεί αν υ­πάρ­χει η δυ­να­τό­τη­τα ε­ξα­σφά­λι­σης φο­ρο­λο­γι­κής ε­νη­με­ρό­τη­τας α­πό τους φαρ­μα­κο­ποιούς που εί­ναι α­να­γκαία για την πλη­ρω­μή τους. Από αυ­τό το έγ­γρα­φο φαί­νε­ται ό­τι κά­ποιοι στον Ε­Ο­ΠΥΥ βιά­ζο­νται να κλεί­σουν λο­γα­ρια­σμούς. Όλα αυ­τά δεί­χνουν ό­τι, για πολ­λούς λό­γους, πα­ρα­κά­μπτο­νται οι νό­μοι και οι υ­πουρ­γι­κές α­πο­φά­σεις α­πό τον Ε­Ο­ΠΥΥ που δεί­χνει να λει­τουρ­γεί ως «κρά­τος εν κρά­τει» στο χώ­ρο της Υγείας και σε αυ­τό συ­ντεί­νει και η μη ύ­παρ­ξη σώ­μα­τος ε­λε­γκτών, ό­πως η Υ­ΠΕ­ΔΥ­ΦΚΑ, που να διε­ξά­γει ου­σια­στι­κό και α­πο­τε­λε­σμα­τι­κό έ­λεγ­χο έ­γκαι­ρα και χω­ρίς πα­ρε­μπό­δι­ση α­πό ό­σους έ­χουν συμ­φέ­ρον να μην ε­λέγ­χο­νται. Η η­γε­σία του υ­πουρ­γείου ο­φεί­λει να α­ντι­με­τω­πί­σει έ­γκαι­ρα και α­πο­τε­λε­σμα­τι­κά τέ­τοια φαι­νό­με­να και να ε­πα­νε­ξε­τά­σει το θέ­μα των ε­λέγ­χων του Ε­Ο­ΠΥΥ α­πό την Υ­ΠΕ­ΔΥ­ΦΚΑ με στό­χο να δια­σφα­λι­στεί το δη­μό­σιο συμ­φέ­ρον και οι μέ­χρι τώ­ρα α­νε­ξέ­λε­γκτες δα­πά­νες του ορ­γα­νι­σμού, α­πό εν­δε­χό­με­νη προ­κλη­τή ζή­τη­ση ε­ξε­τά­σεων, νο­ση­λείας, υ­πέ­ρ-συ­ντα­γο­γρά­φη­ση και υ­περ­τι­μο­λό­γη­ση υ­γειο­νο­μι­κού υ­λι­κού. Τά­κης Γεωρ­γα­κό­που­λος

Το χαμόγελο του Τσίπρα

Το χαμόγελο του Τσίπρα Είναι γνωστό ότι η είσοδος νέων μελών διέρχεται, είτε από την παρουσίαση του εισερχόμενου από κάποιο παλιό μέλος,είτε απο δική του πρωτοβουλία και αυτοπαρουσίασή του. Η καχύποπτη έως αρνητική στάση όμως από κάποιους στο κόμμα για την είσοδο νέων μελών,φανερώνει την απροθυμία για διάλογο με τον "άλλον" ,στοιχείο που ταλανίζει διαχρονικά την αριστερά. Καλυμμένοι πίσω από το φόβο ιδεολογικής αλλοίωσης,κάποιοι αρέσκονται να κάνουν ελέγχους για τον "άλλον".Ελέγχους σε τι ; Αν ψήφιζε κάτι άλλο παλιά?Αν έχει ακριβό αυτοκίνητο ?Αν είναι λάτρης του σπάνιου κρασιού ή αν συνδιαλέγεται ερωτικά με άτομα από άλλο χώρο? Να συστήσουμε επιτροπές λοιπόν που να τρέξουν στις γειτονιές, να ρωτήσουν,να μάθουν,να ερευνήσουν για τον "άλλον".Προσοχή:δεν έχει τόση σημασία η κάποια ατέλεια του ελεγχόμενου (ουδείς τέλειος) που θα ανακαλύψουμε, όσο η ανθρωποφαγία που θα έχουμε εγκαθιδρύσει .Πίσω από τον ιδεολογικό μανδύα είναι κινητοποιημένο το βλαβερό "Ζαχαριδιακό" γονίδιο που πλήττει παλαιόθεν την αριστερά: παραδοσιακή ,ανανεωτική καί όχι μόνο. Έτσι αν αρχίσει ο έλεγχος ,θα οδηγήσει μόνο σε εσωστρέφεια στο όνομα της καθαρότητας. Μία σκέτη παράνοια: "Αυτός που μίλαγε με εκείνον που είχε ξάδερφο τον άλλο και είχαν κάνει το εκείνο....μπλα.,μπλα...,ενώ εμείς οι αριστεροί αρχειοφύλακες με τα βαριά ένσημα στην αριστερά ... " Η ΛΑΕ έφυγε ,μια νέα καθήλωση έρχεται. Αν θα τιτλοφορείται π.χ "οι 85",ή "η κόκκινη πλατφόρμα "είναι άγνωστο. Η περιχαράκωση κάποιων απόψεων συντονισμένα με τη δημιουργία μηχανισμού που θα επιβάλλει ποσοστά ελέγχου μέσα στο κόμμα ,πρέπει να περιθωριοποιηθεί.Είναι άλλο πράγμα η ύπαρξη μιας τάσης προβληματισμού που παράγει θεωρία και άλλο η "τάση=φράξια" που περιφρουρεί την καθαρότητα. Όσον αφορά την άρνηση στον "άλλον", είναι σαν το ομοφυλοφιλικό άγχος: το υποκείμενο αποφεύγει τον συγχνωτισμό του με πολλούς άνδρες φοβούμενο μην αποκαλυφθεί η κρυμμένη ομοφυλοφιλία του. Έτσι και η αποφυγή της πολιτικής επαφής με τον "άνεπαρκή άλλον",κρύβει τον φόβο αποκάλυψης της δικής του πολιτικής ανεπάρκειας. Όσοι καταγγέλουν ότι η εκφύλιση απειλεί το κόμμα , πάσχουν από ένα πολιτικό μαρασμό. Ο σοσιαλισμός για την αριστερά του 21ου αιώνα,δεν είναι ένα ιδανικό,δεν είναι το αφηρημένο στάδιο μιας ιδεολογίας αλλά μια πραγματική-υλική δυνατότητα μέσα από τις συγκρούσεις εντός του καπιταλισμού. Αυτή τη δυνατότητα καλούμαστε να εξερευνήσουμε. Άς δώσουμε όλοι τα χέρια και ας σταματήσουμε τα δάκρυα για τη δήθεν μεγάλη προδοσία του ΟΧΙ του 62% μιας και αυτή η ιστορική στιγμή παραμένει δίπλα στον Σύριζα . Λειτουργεί μακροπρόθεσμα και αποτελεί μια τεράστια παρακαταθήκη ριζοσπαστισμού για τον λαό μας. Τέλος, δεν είναι τυχαίο που το πραγματικό και πηγαίο χαμόγελο του προέδρου του Σύριζα κερδίζει παντού ,διαφέροντας από τη δύσπιστη,θυμωμένη και σοβαροφανή έκφραση άλλων αριστερών.Το χαμόγελο είναι άνοιγμα. Ο έλεγχος και η καταγγελία κλείσιμο.Η συνάντηση με τον "άλλον" σημαίνει επικοινωνία ,εμπλουτισμό. Αυτό το άνοιγμα το έκανε ήδη η ελληνική κοινωνία προς τον Σύριζα ξεπερνώντας τις φοβίες της. Η κοινωνία συνδιαμορφώνει το κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ μπορεί να ξεπεράσει τον φόβο του για τη κοινωνία? Αν δεν το κάνει θα συμβεί αυτό που έλεγε ο Σεφέρης: "Μου είπαν ότι για να επιβιώσω, έπρεπε να μη ζήσω." Θα διαλέξουμε τον δύσκολο δρόμο της ζωής ή την περιχαράκωση της επιβίωσης? Δημήτρης Λέννας Μέλος του συντονιστικού της Ο.Μ της Πρωτοβάθμιας Φροντίδας Υγείας του ΣΥΡΙΖΑ

Με τον ΣΥΡΙΖΑ τού σήμερα για το αύριο ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Α. ΒΡΑΤΣΑΛΗ* Ούτε με τη Δεξιά τού χθες, ούτε με την Αριστερά τού μεθαύριο ή παραμεθαύριο

Με τον ΣΥΡΙΖΑ τού σήμερα για το αύριο ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΑΥΓΗ ΤΗΝ 10.09.2015 Με τον ΣΥΡΙΖΑ τού σήμερα για το αύριο ΤΟΥ ΚΩΣΤΑ Α. ΒΡΑΤΣΑΛΗ* Ούτε με τη Δεξιά τού χθες, ούτε με την Αριστερά τού μεθαύριο ή παραμεθαύριο Όταν η Νέα Δημοκρατία διαπαιδαγωγεί τους οννεδίτες έτσι ώστε να φωνάζουν στις προεκλογικές συγκεντρώσεις: «Βαγγέλη είσαι σέξι, σκίσε τον Αλέξη» -μια και ο "αυτοφωράκιας" των τζακιών που την ελέγχουν τόσα χρόνια τους ρωτούσε, ως γραμματέας της Νέας Δημοκρατίας κάποτε, στην Πανελλαδική Συνδιάσκεψη της ΔΑΠ - ΑΕΙ το 2003: «Έχετε αρχ...α, ρε;», στέλνοντάς τους να φάνε το "ξύλο της αρκούδας" στην κατάθεση στεφάνων για το Πολυτεχνείο- δεν χρειάζεται να διερωτόμαστε αν η Νέα Δημοκρατία του κ. Μεϊμαράκη δεν είναι η Παλαιά Δημοκρατία των τελευταίων σαράντα χρόνων. Είναι τόσο βαθιά νυχτωμένη για το τι συμβαίνει στη χώρα εδώ και έξι χρόνια, όσο και το επίπεδο της γλώσσας που χρησιμοποιεί στον πολιτικό της λόγο, η γλώσσα της νύχτας δηλαδή. Αυτή ξέρει, αυτή μιλά, με αυτή πάλι θέλει (;) να (συν)κυβερνήσει. Τον εταίρο της στην κυβέρνηση τον θέλει οπωσδήποτε, μπας και κάποιος μπορεί να μιλά και την ημέρα στον λαό. «Δεν σφάξανε», ήταν η απάντηση του Τσίπρα σε αυτή την άκρως ανόητη επιθυμία, που το μόνο που επιδιώκει είναι η θολούρα. Διαφάνεια το πρωί και προσπάθεια να διαλυθούν οι Rangers το βράδυ; Δημοκρατία το πρωί και διαπλοκή το βράδυ; Μα αυτή είναι η νέα στρατηγική των νεοφιλελεύθερων Ευρωπαίων, μπας και καταφέρουν τώρα -αφού δεν το κατάφεραν με το Grexit- να ολοκληρώσουν επιτέλους την αριστερή παρένθεση, διαλύοντας την Αριστερά τού σήμερα μέσα στη Δεξιά τού χθες. Είναι αλήθεια ότι σ' αυτή τους τη στρατηγική έχουν την πολιτική χορηγία της Αριστεράς τού μεθαύριο και, βεβαίως, του παραμεθαύριο. Εν ολίγοις, την Αριστερά για την άλλη ζωή, όχι γι' αυτή που θέλουμε να ζήσουμε. Τη θρησκευόμενη Αριστερά. Την Αριστερά που φοβάται να κυβερνήσει για τα λαϊκά συμφέροντα μη τυχόν και λερώσει τα χέρια της. Την Αριστερά που θέλει τη συνείδησή της, και μόνο τη συνείδησή της, καθαρή. Την Αριστερά που περιμένει στη γωνία για να δει πώς ένας ολόκληρος λαός -το 90% για να ακριβολογούμε- θα πέφτει στον γκρεμό για να πάει μετά να του πει, ατσαλάκωτη, με τη συνείδησή της -προπάντων τη συνείδησή της- καθαρή: «Εγώ σου τα έλεγα». Βλέπω μπροστά μου την εξής σκηνή: Τα στελέχη της Λαϊκής Ενότητας να μοιράζουν ασπιρίνες στα 10 από τα 11 εκατομμύρια του κόσμου που θα βρίσκεται γκρεμοτσακισμένος πια και τα στελέχη του ΚΚΕ να ξεματιάζουν αυτά τα 10 εκατομμύρια μπας και τους φύγει ο πονοκέφαλος από το μεγάλο τράκο που έζησαν. Μπορεί και να τσακώνονται και μεταξύ τους στον διαχωρισμό των πονοκεφαλιασμένων, μεταξύ αυτών που θέλουν ασπιρίνη κι αυτών που θέλουν ξεμάτιασμα. Αυτή είναι και η διαφορά τους. Κι όταν βρίσκουν, κάτω στα Τάρταρα πια, αυτούς που, παρά τη ζάλη τους, θα τους ρωτούν απορημένοι «Καλά, πού ήσασταν σήμερα που ματώναμε για να μη μας ρίξουν;», με καθαρά χέρια και ήσυχη τη συνείδησή τους -προπάντων η συνείδηση, είπαμε- θα απαντούν αφ' υψηλού στους ξαπλωμένους: «Εμείς είμαστε η Αριστερά του μεθαύριο» και «Εμείς είμαστε η Αριστερά του παραμεθαύριο» και στη συνέχεια, αγαπημένοι (;) και οι δύο, όπως τον παλιό καλό καιρό, θα τους λένε: «Εσύ ήθελες την άλλη Αριστερά. Δεν ήθελες να περιμένεις μέχρι την άλλη ζωή».

Ναι, δεν θέλουμε να περιμένουμε μέχρι την άλλη ζωή και δεν σταυροκοπιόμαστε και όλη τη μέρα μη τυχόν και μας συμβεί κάτι κακό. Προσπαθούμε για το καλύτερο, για την ανάκτηση της εθνικής μας κυριαρχίας, για την καταπολέμηση της διαφθοράς και της διαπλοκής, για μια ανάπτυξη υπέρ των λαϊκών στρωμάτων, για την οριστική απαλλαγή από τα Μνημόνια με λιτότητα. Όχι μόνοι μας, αλλά μαζί με όσους προσπαθούν προς την ίδια κατεύθυνση. Ούτε εφιάλτες να βλέπουμε τα βράδια ότι ζούμε σε μια Παλαιά Δημοκρατία με το παρατσούκλι Νέα Δημοκρατία, ούτε ότι αποδημήσαμε εις Κύριον και βρισκόμαστε στον παράδεισο μαζί με τον Μαρξ, τον Λένιν και τον Στάλιν να φραξιονίζει με τη δική του ομάδα αγίων. Θέλουμε τη ζωή μας καλύτερη, εδώ στη Γη και τώρα. Γι' αυτό ψηφίζουμε και σ' αυτές τις εκλογές ΣΥΡΙΖΑ. Με ακόμα πιο μεγάλο πείσμα. * Ο Κώστας Βρατσάλης είναι καθηγητής, κοσμήτορας στη Σχολή Ανθρωπιστικών Επιστημών του Πανεπιστημίου Αιγαίου στη Ρόδο