Αλλάζουμε την Ευρώπη, τώρα

Αλλάζουμε την Ευρώπη, τώρα ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΑΥΓΗ ΤΗΝ 24.12.2015 Του Τoμά Πικετί Η Ακροδεξιά έχει αυξήσει τα ποσοστά της από 15% σε 30% στη Γαλλία σε διάστημα λίγων μόλις ετών, αγγίζοντας ώς και το 40% σε πολλές περιοχές. Πολλοί παράγοντες έχουν συμβάλει σ' αυτό: η άνοδος της ανεργίας και της ξενοφοβίας, η μεγάλη απογοήτευση από την εμπειρία της Αριστεράς στην κυβέρνηση, το αίσθημα ότι όλα έχουν γίνει πια και ότι πρέπει να υπάρξει διαφορετικός πειραματισμός, συν τού ότι πληρώνουμε τις συνέπειες της καταστροφικής διαχείρισης της χρηματοοικονομικής κρίσης που ξέσπασε στις ΗΠΑ το 2008, για της οποίας όμως τον μετασχηματισμό σε ευρωπαϊκή, στο όνομα ακατάλληλων θεσμών και πολιτικών, μπορούμε μόνο εαυτούς να κατηγορούμε. Στην Ευρωζώνη, έχουμε ένα κοινό νόμισμα με 19 διαφορετικά δημόσια χρέη, 19 επιτόκια δανεισμού επί των οποίων οι αγορές κερδοσκοπούν χωρίς έλεγχο, 19 διαφορετικούς τρόπους φορολόγησης επιχειρήσεων σε ελεύθερο μεταξύ τους ανταγωνισμό και μη κοινές κοινωνικές και εκπαιδευτικές πολιτικές. Αυτό δεν μπορεί να δουλέψει και δεν θα δουλέψει. Μόνο μια δημοκρατική και κοινωνική επανίδρυση της Ευρωζώνης, βασισμένη στην ανάπτυξη και στην απασχόληση, με ένα μικρό πυρήνα χωρών έτοιμων να πάνε ένα βήμα μπροστά και να εφοδιαστούν με κατάλληλα πολιτικά εργαλεία, θα μας βοηθούσε να αντισταθούμε στον πειρασμό του εθνικισμού και του μίσους, που σήμερα απειλεί ολόκληρη την Ευρώπη. Το περασμένο καλοκαίρι, μετά το ελληνικό φιάσκο, ο Φρανσουά Ολάντ είχε ξεκινήσει να υιοθετεί την άποψη υπέρ ενός νέου κοινοβουλίου για την Ευρωζώνη. Η Γαλλία πρέπει τώρα να καταθέσει μια συγκεκριμένη πρόταση στους βασικούς εταίρους της και να πετύχει συμβιβασμό. Διαφορετικά, η ατζέντα θα μονοπωληθεί από χώρες που επιλέγουν να υποκύψουν σε μια εθνική αφήγηση (Βρετανία και Πολωνία). Αρχικά, είναι σημαντικό οι Ευρωπαίοι ηγέτες -και συγκεκριμένα σε Γαλλία και Γερμανία- να αναγνωρίσουν τα λάθη τους. Μπορούμε να συζητάμε ασταμάτητα για κάθε είδους μεταρρυθμίσεις. (...) Σε κάθε περίπτωση, δεν είναι αυτές ο λόγος της ξαφνικής μείωσης της ανάπτυξης στην Ευρωζώνη την περίοδο 2011-2013, την ώρα που η οικονομική ανάκαμψη κέρδιζε έδαφος στις ΗΠΑ. Πλέον δεν υπάρχει αμφιβολία ότι η ανάκαμψη υπονομεύτηκε από την υπέρμετρη όρεξη να μειωθούν τα ελλείμματα του 2011-2013 - με συγκεκριμένες φορολογικές αυξήσεις στη Γαλλία, μερικές των οποίων ιδιαίτερα βαριές. Η τυφλή εφαρμογή δημοσιονομικών κανόνων είναι που εξηγεί γιατί το 2013 το ΑΕΠ της Ευρωζώνης δεν έχει επιστρέψει στα επίπεδα του 2007. Η παρέμβαση της ΕΚΤ την τελευταία στιγμή και το νέο δημοσιονομικό σύμφωνο του 2012 (που δημιούργησε τον Ευρωπαϊκό Μηχανισμό Σταθερότητας με έναν προϋπολογισμό της τάξεως των 700 δισ. ευρώ που μας οδηγεί στη συσσώρευση χρεών) τελικώς συνέβαλαν στην κατάσβεση της φωτιάς - αλλά μας εμπόδισαν από τη λύση του πραγματικού προβλήματος. Η ανάπτυξη παραμένει αδύναμη και η κρίση εμπιστοσύνης εμμένει. Τι πρέπει να κάνουμε λοιπόν; Πρέπει να διοργανωθεί συνδιάσκεψη των χωρών της Ευρωζώνης εστιασμένη στην ελάφρυνση των χρεών, κατά τον τρόπο όσων έγιναν μεταπολεμικά, όταν η Γερμανία ήταν ο κύριος ωφελημένος. Ο στόχος θα είναι να μειωθεί το συνολικό δημόσιο χρέος, επί αναλογικής βάσεως, σύμφωνα με τις αυξήσεις χρέους που συνέβησαν από την αρχή της κρίσης. Ως πρώτο βήμα, όλα τα χρέη άνω του 60% του ΑΕΠ θα πρέπει να τεθούν σε ένα κοινό fund, με μορατόριουμ στην αποπληρωμή τους, έως ότου κάθε χώρα ανακάμψει στα επίπεδα του 2007. Το σύνολο της ιστορικής εμπειρίας δείχνει ότι πάνω από ένα ορισμένο επίπεδο δεν έχει νόημα να αποπληρώνει κανείς χρέη για δεκαετίες. Είναι προτιμότερο να μειωθεί ο βραχνάς, προκειμένου να υπάρξουν επενδύσεις στην ανάπτυξη, συμπεριλαμβανομένης και της πλευράς των πιστωτών. (...) Το κοινοβούλιο της Ευρωζώνης θα πρέπει να απολαμβάνει την εμπιστοσύνη ενός κοινού συστήματος φορολόγησης των επιχειρήσεων, διαφορετικά ο δημοσιονομικός κατήφορος και τα σκάνδαλα τύπου LuxLeaks θα επαναλαμβάνονται. Αυτό θα διευκόλυνε τη χρηματοδότηση ενός επενδυτικού πλάνου στις υποδομές και στα πανεπιστήμια. Πρώτης τάξεως παράδειγμα είναι το πρόγραμμα Εράσμους, που κατά κόρον υποχρηματοδοτείται (2 δισ. ευρώ ανά ακαδημαϊκό έτος, συγκριτικά με τα 200 δισ. ευρώ που ετησίως αφιερώνονται στην αποπληρωμή τοκοχρεολυσίων στην Ευρωζώνη), την ώρα που θα έπρεπε αθρόα να επενδύουμε στην καινοτομία και τους νέους ανθρώπους. Η Ευρώπη έχει όλα τα φόντα που χρειάζεται για να παρέχει το καλύτερο κοινωνικό μοντέλο σε όλο τον κόσμο. Ας σταματήσουμε να πετάμε τις ευκαιρίες μας. (...) Αν η Γερμανία πεισματικά αρνείται, τότε η αντιευρωπαϊκή ρητορική θα είναι δύσκολο να αντιμετωπιστεί. Πριν επικρατήσει το Plan B, που προτείνει η Ακροδεξιά και στο οποίο ολοένα και περισσότερο υποκύπτει και η Ακροαριστερά, ας δώσουμε μια ειλικρινή ευκαιρία σε ένα ολοκληρωμένο Plan A. * Αναδημοσίευση από το piketty.blog.lemonde.fr Μετάφραση: ΜΙΝΑ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΥ

H ΠΦΥ διαλύεται. Τα Νοσοκομεία με τριπλάσια εργασία.!

Η Δημόσια Πρωτοβάθμια Φροντίδα Υγείας διαλύεται. Μετά τη ψήφιση του Ν 4238/14, που απέλυσε τους μισούς γιατρούς, οι ευθύνες της σημερινής κυβέρνησης είναι τεράστιες. Προειδοποιούμε για την πλήρη κατάρρευση του συστήματος. Οι γιατροί-οδοντίατροι και όλοι οι εργαζόμενοι στηρίζουμε το σύστημα με όλες τις δυνάμεις μας. Το Υπουργείο Υγείας θα στηρίξει το Δημόσιο Πρωτοβάθμιο Σύστημα ή θα προχωρήσει σε κλείσιμο των δομών με εκχώρηση στα μεγάλα ιδιωτικά συμφέροντα βάση της μνημονιακής αξιολόγησης, αφήνοντας τις μονάδες να καταρρεύσουν; Η σημερινή Μαζικότατη Γενική Συνέλευση στέλνει το μήνυμα ότι ενωμένοι θα διεκδικήσουμε τα δίκαια αιτήματα μας με κύριο άξονα τη βιωσιμότητα του Πρωτοβάθμιου Συστήματος Υγείας. Στη συγκέντρωση παραβρέθηκαν ή έστειλαν μήνυμα συμπαράστασης ο Πρόεδρος του ΠΙΣ κ .Μ . Βλασταράκος, ο Πρόεδρος του ΙΣΑ κ. Γ. Πατούλης, ο Πρόεδρος του Ι.Σ.Π κ .Ν. Πλατανησιώτης, η τ.Πρόεδρος του ΙΣΠ και μέλος του ΔΣ του ΙΣΠ κ.Β.Ανεμοδουρά, ο Πρόεδρος του Πανελληνίου Συλλόγου Εργαστηριακών Υπαλλήλων ΕΟΠΥΥ-ΠΕΔΥ κ. Χ .Παπαγεωργόπουλος, το Μέλος Δ.Σ. της Πανελλήνιας Οδοντιατρικής Ομοσπονδίας κ. Ν. Δέδες, ο Πρόεδρος του ΣΕΥΠ-ΠΕΔΥ Θεσσαλονίκης κ. Σ. Παρασκευόπουλος, ο Πρόεδρος του ΣΕΥΠ-ΠΕΔΥ Άργους κ .Π. Κωστάκης, ο Αντιπρόεδρος του ΙΣΑ κ .Ε. Μπιλιράκης, το Μέλος της Γραμματείας Υγείας του Κόμματος των ΑΝ.ΕΛ. κ .Γ. Ζαραφωνίτης. Απαιτούμε: 1.Την κατάργηση του Ν.4238, όπως προεκλογικά δήλωνε το σημερινό κυβερνητικό σχήμα. 2.Τη στήριξη των δημόσιων δομών της ΠΦΥ με άμεση χρηματοδότηση και άμεση κάλυψη όλων των αναγκών. Να μη κλείσει άλλη μονάδα, αλλά να επανδρωθούν άμεσα με προσωπικό. 3.Την πλήρη βαθμολογική και μισθολογική εξομοίωση των γιατρών ΠΑΑ με αυτήν των γιατρών ΕΣΥ, με την πλήρη αναγνώριση της προϋπηρεσίας σε φορείς κοινωνικής ασφάλισης και με οποιαδήποτε σχέση εργασίας. Ομοίως την ένταξη των γιατρών χωρίς ειδικότητα ή με πιστοποιητικό Γενικής Ιατρικής. Την αλλαγή των κριτηρίων αξιολόγησης για τη θέση του Διευθυντή στα 15 έτη. 4.Την πολιτική λύση για τους 1100 γιατρούς που υπηρετούν με δικαστικές αποφάσεις. 5.Τη διατήρηση της προηγούμενης εργασιακής σχέσης για τους γιατρούς που το επιθυμούν, με δημιουργία προσωποπαγών θέσεων. 6. Την επαναπρόσληψη των απολυθέντων γιατρών και των γιατρών που επί χρόνια υπηρέτησαν στο ΙΚΑ-ΕΟΠΥΥ με συμβάσεις έργου ορισμένου χρόνου. 7.Τη μισθοδοσία των γιατρών που υπηρετούν με δικαστικές αποφάσεις και επαναπροσλήφθηκαν. Την άμεση πρόσληψη των γιατρών που έχουν θετική δικαστική απόφαση. Προειδοποιούμε τις ΔΥΠΕ για τις ευθύνες τους σε περίπτωση άρνησης. 8.Οι συμβάσεις των επικουρικών γιατρών να δίνουν προοπτική μέχρι την πλήρη ένταξη τους στο σύστημα σε μόνιμες θέσεις. Η Γενική Συνέλευση εξουσιοδοτεί την Ομοσπονδία μας ΠΟΣΕΥΠ ΕΟΠΥΥ ΠΕΔΥ να προχωρήσει σε κλιμακούμενες κινητοποιήσεις. Ζητάμε άμεση συνάντηση με τον Πρωθυπουργό μέσω της Ομοσπονδίας μας, ώστε να εκφράσουμε την αγωνία μας για το μέλλον της ΠΦΥ και να καταθέσουμε τις προτάσεις μας. ΓΙΑ ΤΟ ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟ Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ Ο ΓΕΝ. ΓΡΑΜΜΑΤΕΑΣ Π. ΨΥΧΑΡΗΣ Δ. ΛΙΑΝΟΣ

Που πάμε υγειονομικά;;

Και 13 σημεία αγανάκτησης του μη παραπέρα 1-Τι ΠΦΥ θέλουμε να δημιουργήσουμε; 2-Αν θέλουμε Γενικούς Γιατρούς να στελεχώσουμε τα ΠΕΔΥ γιατί όλες οι κλινικές ΕΣΥ εκπαιδεύουν μόνο 44 και όχι 250 θέσεις ειδικευομένων Γ Ι ετησίως; 3-Αν θεωρούν μερικοί «ακατάλληλο» το ανθρώπινο δυναμικό του παλιού ΙΚΑ πότε δοκίμασαν σφικτές διοικητικές αρχές (ωράριο –αποδοτικότητα) σε αυτό και που θα βρουν γιατρούς που δεν βρίσκουν στη φτήνια που προσφέρουν ούτε επικουρικούς. 4-Μήπως η μη εφαρμογή του μισθολογίου ΠΑΑ σε αυτούς που έκλεισαν τα ιατρεία δεν είναι παρά μια ΒΟΛΙΚΗ ΕΦΑΡΜΟΓΗ ΜΝΗΜΟΝΙΟΥ ΣΤΗΝ ΕΠΙΤΑΓΉ των τετρόικα και απλήρωτη δουλιά στο Δημόσιο;; (δεν ισχύει για 6η και 2η ΥΠΕ) 5---Μήπως με το να μην πληρώνονται έναντι τους εργαζόμενους με δικαστικές αποφάσεις είναι η συνειδητή προσπάθεια να αχρηστεύσουν το δημόσιο υπερ του ιδιωτικού τομέα; 6--ΟΙ ελλείψεις στο ΕΣΥ και η αξιολόγηση στο ΠΕΔΥ από βαθμό σε βαθμό θα μπορούσαν να δοκιμαστούν και με εκούσιες αποσπάσεις από την ΠΦΥ με rotation, on the job training και βέβαια προσμέτρηση όλου του χρόνου προϋπηρεσίας μας. 7--Πότε θα συμπληρωθούν τα κενά των ΜΕΘ;; 8---Πότε θα δουλέψουν σαν ανεξάρτητα τμήματα τα ΤΕΠ των μεγάλων Νοσοκομείων;; 9---Πότε η επιδημιολογία δεν θα είναι καμπανιακή επιδότηση προγραμμάτων ηλεκτρονικών εφαρμογών από τα ΕΣΠΑ;; 10---Πότε η ιστορία των γενοσήμων θα γίνει υπόθεση εργασίας και ΑΝΑΠΤΥΞΗΣ των 25.000 εργαζομένων της ελληνικής φαρμακοβιομηχανίας και όχι προώθηση των συμφερόντων μιας ισραηλογερμανικής πολυεθνικής με αμφίβολης ποιότητας ελέγχους ποιότητας.

11---Μετά την αναγραφή χημικής ουσίας στη συνταγογράφηση γιατί η σημερινή ηγεσία καλείται να υλοποιήσει νόμο Βορίδη με τεράστια πρόστιμα στους θεράποντες ιατρούς για κάτι που συναποφασίζει και ο φαρμακοποιός και ο ασφαλισμένος;; Η υλοποίηση της ΗΔΙΚΑ στο πλαφόν και τα ποσοστά γενοσήμων εκτός από αντιεπιστημονική και εγκληματική για την υγεία και είναι εφαρμοστέα με λάθος ηλεκτρονικά κριτήρια. Δηλ ως ελέφαντες καλούμαστε να κόβουμε τις προβοσκίδες που δεν έχουμε! 12---Η εφαρμογή eΔΑΠΥ με το κουτσούρεμα προσβασιμότητας καθιστά βασικά αναλώσιμα και παραϊατρικά από σπάνιες γαίες έως όνειρα απατηλά. Και μιλώ για πραγματικές ανάγκες ευπαθών ομάδων όπως αγγειακών ,καρκινοπαθών, κατάκοιτων και χρονίων Ορθοπαιδικών και νευρολογικών περιστατικών. Θέλει επανεξέταση. 13---Η Πρωτοβάθμια έχει στερηθεί από το υπουργείο οργανοτικότητας ,αξιολόγησης και δυνατότητας ύπαρξης. Το ΕΣΥ παραμένει ακόμα στο ένα νοσοκομειακό του πόδι ΚΟΥΤΣΟ. Δρ Διονύσης Λαμπαδάριος Χειρουργός μέλος ΑΜΓ